ela
entre
depois
sem
mesmo
aos
seus
quem
nas
me
esse
eles
você
essa
num
nem
suas
meu
às
minha
numa
pelos
elas
qual
nós
lhe
deles
essas
esses
pelas
este
dele
tu
te
vocês
vos
lhes
meus
minhas
teu
tua
teus
tuas
nosso
nossa
nossos
nossas
dela
delas
esta
estes
estas
aquele
aquela
aqueles

"estou", "eu", "é", "facer", "foi", "foron", "fun", "había", "hai", "iso", "isto", "la", "las", "lle", "lles", "lo", "los", "mais", "me", "meu", "meus", "min", "miña", "miñas", "moi", "na", "nas", "neste", "nin", "no", "non", "nos", "nosa", "nosas", "noso", "nosos", "nós", "nun", "nunha", "nuns", "nunhas", "o", "os", "ou", "ó", "ós", "para", "pero", "pode", "pois", "pola", "polas", "polo", "polos", "por", "que", "se", "senón", "ser", "seu", "seus", "sexa", "sido", "sobre", "súa", "súas", "tamén", "tan",...

"estou", "eu", "é", "facer", "foi", "foron", "fun", "había", "hai", "iso", "isto", "la", "las", "lle", "lles", "lo", "los", "mais", "me", "meu", "meus", "min", "miña", "miñas", "moi", "na", "nas", "neste", "nin", "no", "non", "nos", "nosa", "nosas", "noso", "nosos", "nós", "nun", "nunha", "nuns", "nunhas", "o", "os", "ou", "ó", "ós", "para", "pero", "pode", "pois", "pola", "polas", "polo", "polos", "por", "que", "se", "senón", "ser", "seu", "seus", "sexa", "sido", "sobre", "súa", "súas", "tamén", "tan",...

facer
foi
foron
fun
había
hai
iso
isto
la
las
lle
lles
lo
los
mais
me
meu
meus
min
miña
miñas
moi
na
nas
neste
nin
no
non
nos
nosa
nosas
noso
nosos
nós
nun
nunha
nuns
nunhas
o
os
ou
ó
ós
para
pero
pode
pois
pola
polas
polo
polos
por
que
se
senón

)

// Supported KMS types
const (
	MinKMS  Type = iota + 1 // MinIO KMS
	MinKES                  // MinIO MinKES
	Builtin                 // Builtin single key KMS implementation
)

// Type identifies the KMS type.
type Type uint

// String returns the Type's string representation
func (t Type) String() string {
	switch t {
	case MinKMS:
		return "MinIO KMS"
	case MinKES:
		return "MinIO KES"
	case Builtin:

				<include name="dataformat/SparseBitSet-*" />
				<include name="dataformat/stax-api-*" />
				<include name="dataformat/xmlbeans-*" />
				<include name="minhash/guava-*" />
				<include name="minhash/failureaccess-*" />
				<include name="minhash/jspecify-*" />
				<include name="minhash/listenablefuture-*" />
			</fileset>
		</delete>
	</target>

Cuando ves los benchmarks, es común ver varias herramientas de diferentes tipos comparadas como equivalentes.

Específicamente, ver Uvicorn, Starlette y FastAPI comparados juntos (entre muchas otras herramientas).

Cuanto más simple sea el problema resuelto por la herramienta, mejor rendimiento tendrá. Y la mayoría de los benchmarks no prueban las funcionalidades adicionales proporcionadas por la herramienta.

    }
  }

  private final Heap minHeap;
  private final Heap maxHeap;
  @VisibleForTesting final int maximumSize;
  private @Nullable Object[] queue;
  private int size;
  private int modCount;

  private MinMaxPriorityQueue(Builder<? super E> builder, int queueSize) {
    Ordering<E> ordering = builder.ordering();
    this.minHeap = new Heap(ordering);
    this.maxHeap = new Heap(ordering.reverse());

# Manejo de Errores { #handling-errors }

Existen muchas situaciones en las que necesitas notificar un error a un cliente que está usando tu API.

Este cliente podría ser un navegador con un frontend, un código de otra persona, un dispositivo IoT, etc.

Podrías necesitar decirle al cliente que:

* El cliente no tiene suficientes privilegios para esa operación.
* El cliente no tiene acceso a ese recurso.
* El ítem al que el cliente intentaba acceder no existe.

Pero no estás limitado a usar algún modelo de datos, clase o tipo específico.

¿Quieres tener un `id` y `email` y no tener un `username` en tu modelo? Claro. Puedes usar estas mismas herramientas.

¿Quieres solo tener un `str`? ¿O solo un `dict`? ¿O un instance de clase modelo de base de datos directamente? Todo funciona de la misma manera.