Bunu yönetmek için önce `username` ve `password` değerlerini UTF-8 ile encode ederek `bytes`’a dönüştürürüz.

Sonra `secrets.compare_digest()` kullanarak `credentials.username`’in `"stanleyjobson"` ve `credentials.password`’ün `"swordfish"` olduğundan emin olabiliriz.

{* ../../docs_src/security/tutorial007_an_py310.py hl[1,12:24] *}

Bir package kurarken görülen birçok garip hata, önce `pip`'i yükseltince çözülür.

/// tip | İpucu

Bunu genelde virtual environment'i oluşturduktan hemen sonra **bir kez** yaparsınız.

///

Virtual environment'in aktif olduğundan emin olun (yukarıdaki komutla) ve sonra şunu çalıştırın:

<div class="termy">

```console
$ python -m pip install --upgrade pip

---> 100%
```

</div>

Bu şekilde, örneğin 1 haftalık süre sonu (expiration) olan bir token oluşturabilirsiniz. Sonra kullanıcı ertesi gün token ile geri geldiğinde, kullanıcının hâlâ sisteminizde oturum açmış olduğunu bilirsiniz.

<img src="/img/async/parallel-burgers/parallel-burgers-04.png" class="illustration">

Sonra kasiyer/aşçı 👨‍🍳, uzun süre tezgâhın önünde 🕙 bekledikten sonra nihayet burgerlerinle geri geliyor.

<img src="/img/async/parallel-burgers/parallel-burgers-05.png" class="illustration">

Burgerleri alıyor ve aşkınla masaya gidiyorsun.

Bir noktada fonksiyon tanımını yazmaya başlamış olacaktınız, parametreler hazır...

Ama sonra "ilk harfi büyük harfe çeviren method"u çağırmanız gerekiyor.

`upper` mıydı? `uppercase` miydi? `first_uppercase`? `capitalize`?

Sonra eski programcı dostuyla denersiniz: editör autocomplete.

Fonksiyonun ilk parametresi olan `first_name`'i yazarsınız, sonra bir nokta (`.`) ve ardından autocomplete'i tetiklemek için `Ctrl+Space`'e basarsınız.

* SQLite
* Oracle
* Microsoft SQL Server, vb.

Bu örnekte **SQLite** kullanacağız; çünkü tek bir dosya kullanır ve Python’da yerleşik desteği vardır. Yani bu örneği kopyalayıp olduğu gibi çalıştırabilirsiniz.

Daha sonra, production uygulamanız için **PostgreSQL** gibi bir veritabanı sunucusu kullanmak isteyebilirsiniz.

/// tip | İpucu

Bunun için `a2wsgi` kurulmalıdır; örneğin `pip install a2wsgi` ile.

///

`WSGIMiddleware`'ı `a2wsgi` paketinden import etmeniz gerekir.

Ardından WSGI (örn. Flask) uygulamasını middleware ile sarmalayın.

Ve sonra bunu bir path'in altına mount edin.

{* ../../docs_src/wsgi/tutorial001_py310.py hl[1,3,23] *}

/// note

Bu faturaların `id`, `title` (opsiyonel), `customer` ve `total` alanları olacak.

API'nizin kullanıcısı (external bir geliştirici) API'nizde bir POST request ile fatura oluşturacak.

Sonra API'niz (varsayalım ki):

* Faturayı external geliştiricinin bir müşterisine gönderir.
* Parayı tahsil eder.
* API kullanıcısına (external geliştiriciye) tekrar bir bildirim gönderir.

**FastAPI** ile bu çok kolaydır (Starlette sayesinde). Dokümantasyona bakın: [Testler](../tutorial/testing.md)

Test'leriniz olduktan sonra **FastAPI** sürümünü daha yeni bir sürüme yükseltebilir ve test'lerinizi çalıştırarak tüm kodunuzun doğru çalıştığından emin olabilirsiniz.

Her şey çalışıyorsa (ya da gerekli değişiklikleri yaptıktan sonra) ve tüm test'leriniz geçiyorsa, `fastapi` sürümünü o yeni sürüme sabitleyebilirsiniz.

## Starlette Hakkında { #about-starlette }

Önce ana, üst seviye **FastAPI** uygulamasını ve onun *path operation*’larını oluşturun:

{* ../../docs_src/sub_applications/tutorial001_py310.py hl[3, 6:8] *}

### Alt uygulama { #sub-application }

Sonra alt uygulamanızı ve onun *path operation*’larını oluşturun.

Bu alt uygulama da standart bir FastAPI uygulamasıdır; ancak "mount" edilecek olan budur:

{* ../../docs_src/sub_applications/tutorial001_py310.py hl[11, 14:16] *}