Örneğin `/api/v1/openapi.json` adresinden sunulacak şekilde ayarlamak için:

{* ../../docs_src/metadata/tutorial002_py310.py hl[3] *}

OpenAPI şemasını tamamen kapatmak isterseniz `openapi_url=None` ayarlayabilirsiniz; bu, onu kullanan dokümantasyon arayüzlerini de devre dışı bırakır.

## Doküman URL'leri { #docs-urls }

Dahil gelen iki dokümantasyon arayüzünü yapılandırabilirsiniz:

* **Swagger UI**: `/docs` adresinden sunulur.

## Akış (Stream) Nedir? { #what-is-a-stream }

Verileri “streaming” olarak göndermek, uygulamanızın tüm öğe dizisi hazır olmasını beklemeden, öğeleri istemciye göndermeye başlaması demektir.

Yani ilk öğeyi gönderirsiniz, istemci onu alıp işlemeye başlar, bu sırada siz bir sonraki öğeyi üretmeye devam edebilirsiniz.

```mermaid
sequenceDiagram
    participant App
    participant Client

    App->>App: Produce Item 1
    App->>Client: Send Item 1

`async def` fonksiyonunu çağırmak istediğinizde, onu "await" etmeniz gerekir. Yani şu çalışmaz:

```Python
# Bu çalışmaz, çünkü get_burgers şöyle tanımlandı: async def
burgers = get_burgers(2)
```

---

Dolayısıyla, `await` ile çağrılabileceğini söyleyen bir kütüphane kullanıyorsanız, onu kullanan *path operasyon fonksiyonunu* `async def` ile oluşturmanız gerekir, örneğin:

Python'da "**callable**", Python'ın bir function gibi "çağırabildiği" her şeydir.

Yani elinizde `something` adlı bir nesne varsa (function _olmak zorunda değil_) ve onu şöyle "çağırabiliyorsanız" (çalıştırabiliyorsanız):

```Python
something()
```

veya

```Python
something(some_argument, some_keyword_argument="foo")
```

o zaman bu bir "callable" demektir.

Bazı durumlarda, tam olarak dönüş tipinin söylediği gibi olmayan bir veriyi döndürmeniz gerekebilir ya da isteyebilirsiniz.

Örneğin, **bir dict** veya bir veritabanı objesi döndürmek isteyip, ama **onu bir Pydantic model olarak declare etmek** isteyebilirsiniz. Böylece Pydantic model, döndürdüğünüz obje (ör. dict veya veritabanı objesi) için dokümantasyon, doğrulama vb. işlerin tamamını yapar.

`Query`, `Path` ve diğerlerini `fastapi` içinden import ettiğinizde, bunlar aslında birer fonksiyondur.

Çağrıldıklarında, aynı isme sahip class'ların instance'larını döndürürler.

Yani `Query`'yi import edersiniz; bu bir fonksiyondur. Onu çağırdığınızda, yine `Query` adlı bir class'ın instance'ını döndürür.

Bu fonksiyonlar (class'ları doğrudan kullanmak yerine) editörünüzün type'larıyla ilgili hata işaretlememesi için vardır.

### Uzak Bir Server'da { #in-a-remote-server }

Bunu `--forwarded-allow-ips="*"` olarak ayarlarsanız, gelen tüm IP'lere güvenir.

**Server**'ınız güvenilir bir **proxy** arkasındaysa ve onunla sadece proxy konuşuyorsa, bu ayar server'ın o **proxy**'nin IP'si her neyse onu kabul etmesini sağlar.

<div class="termy">

```console
$ fastapi run --forwarded-allow-ips="*"

<span style="color: green;">INFO</span>:     Uvicorn running on http://127.0.0.1:8000 (Press CTRL+C to quit)
```

* Sonra sorunun (büyük çoğunluğu soru olur) **net** olup olmadığına bakın.

* Birçok durumda kullanıcı kafasında hayali bir çözüm kurup onu sorar; ancak **daha iyi** bir çözüm olabilir. Problemi ve kullanım senaryosunu daha iyi anladıysanız daha iyi bir **alternatif çözüm** önerebilirsiniz.

* Soruyu anlayamıyorsanız daha fazla **detay** isteyin.

```Python
    first_name="john", last_name="doe"
```

Bu farklı bir şey.

Eşittir (`=`) değil, iki nokta (`:`) kullanıyoruz.

Ve type hints eklemek, normalde onlarsız ne oluyorsa onu değiştirmez.

Ama şimdi, type hints ile o fonksiyonu oluşturmanın ortasında olduğunuzu tekrar hayal edin.

Aynı noktada, `Ctrl+Space` ile autocomplete'i tetiklemeye çalışırsınız ve şunu görürsünüz: