nedenle
nerde
nerede
nereye
niye
niçin
o
olan
olarak
oldu
olduğu
olduğunu
olduklarını
olmadı
olmadığı
olmak
olması
olmayan
olmaz
olsa
olsun
olup
olur
olursa
oluyor
on
ona
ondan
onlar
onlardan
onları
onların
onu
onun
otuz
oysa
öyle
pek
rağmen
sadece
sanki
sekiz
seksen
sen

Yani API'nizin kullanıcısı (external geliştirici) sizin API'nize şu adrese bir request gönderirse:

```
https://yourapi.com/invoices/?callback_url=https://www.external.org/events
```

ve JSON body şu şekilde olursa:

```JSON
{
    "id": "2expen51ve",
    "customer": "Mr. Richie Rich",
    "total": "9999"
}
```

```Python
UserInDB(
    username="john",
    password="secret",
    email="******@****.***",
    full_name=None,
)
```

Ya da daha net şekilde, `user_dict`'i doğrudan kullanarak, gelecekte içeriği ne olursa olsun:

```Python
UserInDB(
    username = user_dict["username"],
    password = user_dict["password"],
    email = user_dict["email"],
    full_name = user_dict["full_name"],
)
```

* **Varsayılan olarak** bu, IP adresi başına yalnızca **bir HTTPS sertifikası** olabileceği anlamına gelir.
    * Server’ınız ne kadar büyük olursa olsun ya da üzerindeki her uygulama ne kadar küçük olursa olsun.
    * Ancak bunun bir **çözümü** vardır.

`OAuth2PasswordRequestForm` dependency class’ının instance’ında boşluklarla ayrılmış uzun string olarak bir `scope` attribute’u olmaz; bunun yerine gönderilen her scope için gerçek string listesini içeren `scopes` attribute’u olur.

Bu örnekte `scopes` kullanmıyoruz, ama ihtiyacınız olursa bu özellik hazır.

///

Şimdi form alanındaki `username`’i kullanarak (sahte) veritabanından kullanıcı verisini alın.

* Style kuralları için de endişelenmeyin; bunları kontrol eden otomatik araçlar zaten var.

Ek bir style veya tutarlılık ihtiyacı olursa, bunu doğrudan isterim ya da gerekli değişikliklerle üstüne commit eklerim.

### Kodu kontrol edin { #check-the-code }

Bunun için Pydantic model'i `TokenData`'yı, `scopes` adlı yeni bir özellik ekleyerek güncelliyoruz.

Veriyi Pydantic ile doğrulayarak örneğin scope'ların tam olarak `str`'lerden oluşan bir `list` olduğunu ve `username`'in bir `str` olduğunu garanti edebiliriz.

Bu senaryoda **bir server daha** eklemek ve bazı process'leri orada çalıştırmak daha iyi olur; böylece hepsinin **yeterli RAM'i ve CPU zamanı** olur.

Ayrıca, herhangi bir sebeple API'nizde bir kullanım **spike**'ı olma ihtimali de vardır. Belki viral olur, belki başka servisler veya bot'lar kullanmaya başlar. Bu durumlarda güvende olmak için ekstra kaynak isteyebilirsiniz.

```console
$ python -m pip install --upgrade pip

---> 100%
```

</div>

/// tip | İpucu

Bazen pip'i yükseltmeye çalışırken **`No module named pip`** hatası alabilirsiniz.

Böyle olursa, aşağıdaki komutla pip'i kurup yükseltin:

<div class="termy">

```console
$ python -m ensurepip --upgrade

---> 100%
```

</div>

Artık nasıl çalıştığını bildiğinize göre, uygulamalarınız ne kadar karmaşık olursa olsun relative import’ları kullanabilirsiniz. 🤓

### Özel `tags`, `responses` ve `dependencies` Ekleyin { #add-some-custom-tags-responses-and-dependencies }