Ayrıca Pydantic modelleri de döndürebilirsiniz (bununla ilgili daha fazlasını ileride göreceksiniz).

Otomatik olarak JSON'a dönüştürülecek (ORM'ler vb. dahil) başka birçok nesne ve model vardır. En sevdiğiniz nesne/model'leri kullanmayı deneyin; büyük ihtimalle zaten destekleniyordur.

### Adım 6: Deploy edin { #step-6-deploy-it }

```

</div>

/// note | Not

`uvicorn main:app` komutu şunları ifade eder:

* `main`: `main.py` dosyası (Python "module").
* `app`: `main.py` içinde `app = FastAPI()` satırıyla oluşturulan nesne.

Şununla eşdeğerdir:

```Python
from main import app
```

///

Her alternatif ASGI server programı için benzer bir komut bulunur; daha fazlası için ilgili dokümantasyonlarına bakabilirsiniz.

{* ../../docs_src/stream_data/tutorial002_py310.py ln[23:27] hl[23] *}

### Bir Dosyayı Simüle Etme { #simulate-a-file }

Bu örnekte, yalnızca bellekte yaşayan ama aynı arayüzü kullanmamıza izin veren, dosya benzeri bir nesne olan `io.BytesIO` ile bir dosyayı simüle ediyoruz.

Örneğin, bir dosyada yapabileceğimiz gibi, içeriğini tüketmek için üzerinde iterate edebiliriz.

{* ../../docs_src/stream_data/tutorial002_py310.py ln[1:27] hl[3,12:13,25] *}

* `file`: Bir [`SpooledTemporaryFile`](https://docs.python.org/3/library/tempfile.html#tempfile.SpooledTemporaryFile) (bir [file-like](https://docs.python.org/3/glossary.html#term-file-like-object) nesne). Bu, "file-like" nesne bekleyen diğer fonksiyonlara veya library’lere doğrudan verebileceğiniz gerçek Python file nesnesidir.

`fastapi` CLI, çalıştırılacak FastAPI app'ini otomatik olarak tespit etmeye çalışır; `main.py` dosyasında `app` adlı bir nesne olduğunu varsayar (veya birkaç başka varyant).

Ancak, kullanılacak app'i açıkça yapılandırabilirsiniz.

## Uygulama `entrypoint`'ini `pyproject.toml` İçinde Yapılandırma { #configure-the-app-entrypoint-in-pyproject-toml }

* `HTTPBasic` ve `HTTPBasicCredentials` import edin.
* `HTTPBasic` kullanarak bir "`security` scheme" oluşturun.
* *path operation*’ınızda bir dependency ile bu `security`’yi kullanın.
* Bu, `HTTPBasicCredentials` tipinde bir nesne döndürür:
    * İçinde gönderilen `username` ve `password` bulunur.

{* ../../docs_src/security/tutorial006_an_py310.py hl[4,8,12] *}

Pydantic’e dayanan harici kütüphaneler de dâhildir; veritabanları için <abbr title="Object-Relational Mapper - Nesne-İlişkisel Eşleyici">ORM</abbr>’ler, <abbr title="Object-Document Mapper - Nesne-Belge Eşleyici">ODM</abbr>’ler gibi.

Ve her attribute'un bir tipi vardır.

Ardından o sınıfın bir instance'ını bazı değerlerle oluşturursunuz; bu değerleri doğrular, uygun tipe dönüştürür (gerekliyse) ve size tüm veriyi içeren bir nesne verir.

Ve bu ortaya çıkan nesne ile tüm editör desteğini alırsınız.

Resmî Pydantic dokümanlarından bir örnek:

{* ../../docs_src/python_types/tutorial011_py310.py *}

/// info | Bilgi

Buradaki kritik nokta, bir dependency'nin "callable" olması gerektiğidir.

Python'da "**callable**", Python'ın bir function gibi "çağırabildiği" her şeydir.

Yani elinizde `something` adlı bir nesne varsa (function _olmak zorunda değil_) ve onu şöyle "çağırabiliyorsanız" (çalıştırabiliyorsanız):

```Python
something()
```

veya

```Python
something(some_argument, some_keyword_argument="foo")
```

```Python
with open("./somefile.txt") as f:
    contents = f.read()
    print(contents)
```

Temelde `open("./somefile.txt")`, "Context Manager" olarak adlandırılan bir nesne oluşturur.

`with` bloğu bittiğinde, exception olsa bile dosyanın kapatılmasını garanti eder.