### Özel Operation ID'lerle TypeScript Client Üretme { #generate-a-typescript-client-with-custom-operation-ids }

Artık client'ı tekrar üretirseniz, geliştirilmiş method isimlerini göreceksiniz:

<img src="/img/tutorial/generate-clients/image07.png">

Gördüğünüz gibi method isimleri artık önce tag'i, sonra function adını içeriyor; URL path'i ve HTTP operation bilgisini artık taşımıyor.

Ayrıca *path operation decorator* parametreleri `response_model_include` ve `response_model_exclude`’u da kullanabilirsiniz.

Bunlar; dahil edilecek attribute isimlerini (geri kalanını atlayarak) ya da hariç tutulacak attribute isimlerini (geri kalanını dahil ederek) belirten `str` değerlerinden oluşan bir `set` alır.

```

`requests.get(...)` ile `@app.get(...)` arasındaki benzerliklere bakın.

/// check | **FastAPI**'a ilham olan

* Basit ve sezgisel bir API’ya sahip olmak.
* HTTP metot isimlerini (işlemlerini) doğrudan, anlaşılır ve sezgisel bir şekilde kullanmak.
* Mantıklı varsayılanlara sahip olmak ama güçlü özelleştirmeler de sunmak.

///

Ancak merak etmeyin, frontend’de son kullanıcılarınıza dilediğiniz gibi gösterebilirsiniz.

Veritabanı model(ler)inizde de istediğiniz başka isimleri kullanabilirsiniz.

Fakat login *path operation*’ı için, spesifikasyonla uyumlu olmak (ve örneğin entegre API dokümantasyon sistemini kullanabilmek) adına bu isimleri kullanmamız gerekiyor.

///

HTTP'de, response'un bir parçası olarak 3 basamaklı sayısal bir status code gönderirsiniz.

Bu status code'ların tanınmalarını sağlayan bir isimleri de vardır; ancak önemli olan kısım sayıdır.

Kısaca:

* `100 - 199` "Information" içindir. Doğrudan nadiren kullanırsınız. Bu status code'lara sahip response'lar body içeremez.

    * FastAPI'yi kullanmayıp Starlette'i doğrudan kullansaydınız (veya Sanic, Flask, Responder vb. başka bir aracı), tüm veri doğrulama ve serialization işlemlerini kendiniz uygulamak zorunda kalırdınız. Dolayısıyla nihai uygulamanız, FastAPI kullanılarak inşa edilmiş olsaydı sahip olacağı ek yükle hâlâ aynı ek yüke sahip olurdu. Ve çoğu durumda, uygulamalarda yazılan en büyük kod miktarı veri doğrulama ve...

Ama bunların sırasını değiştirebilir ve default değeri olmayan parametreyi (query parametresi `q`) en başa koyabilirsiniz.

Bu **FastAPI** için önemli değildir. FastAPI parametreleri isimlerine, tiplerine ve default tanımlarına (`Query`, `Path`, vb.) göre tespit eder; sırayla ilgilenmez.

Dolayısıyla fonksiyonunuzu şöyle tanımlayabilirsiniz:

* uzak bir API işlemi
* bir veritabanı işleminin bitmesi
* bir veritabanı sorgusunun sonuç döndürmesi
* vb.

Çalışma süresi çoğunlukla <abbr title="Input and Output - Giriş ve Çıkış">I/O</abbr> işlemlerini beklemekle geçtiğinden, bunlara "I/O bound" işlemler denir.

{* ../../docs_src/events/tutorial003_py310.py hl[22] *}

## Alternatif Events (kullanımdan kaldırıldı) { #alternative-events-deprecated }

/// warning | Uyarı

/// tip | İpucu

Merak ediyorsanız: "AlexNet", "ResNet" ve "LeNet", Makine Öğrenmesi <dfn title="Teknik olarak, Derin Öğrenme model mimarileri">modelleri</dfn>nin sadece isimleridir.

///

### Bir *Path Parameter* Tanımlayalım { #declare-a-path-parameter }

Ardından oluşturduğunuz enum sınıfını (`ModelName`) kullanarak tip belirteciyle bir *path parameter* oluşturun: