///

### `Response` { #response }

Ana `Response` class’ıdır; diğer tüm response'lar bundan türetilir.

Bunu doğrudan döndürebilirsiniz.

Şu parametreleri kabul eder:

* `content` - Bir `str` veya `bytes`.
* `status_code` - Bir `int` HTTP status code.

Bunu yaptığımızda `GzipRequest`, veriyi (gerekliyse) *path operations*'larımıza geçirmeden önce açma (decompress) işini üstlenir.

Bundan sonra tüm işleme mantığı aynıdır.

Ancak `GzipRequest.body` içindeki değişikliklerimiz sayesinde, request body gerektiğinde **FastAPI** tarafından yüklendiğinde otomatik olarak decompress edilir.

# HTTPS Hakkında { #about-https }

HTTPS’in sadece "açık" ya da "kapalı" olan bir şey olduğunu düşünmek kolaydır.

Ancak bundan çok daha karmaşıktır.

/// tip | İpucu

Aceleniz varsa veya çok da önemsemiyorsanız, her şeyi farklı tekniklerle adım adım kurmak için sonraki bölümlere geçin.

///

Bir kullanıcı gözüyle **HTTPS’in temellerini öğrenmek** için [https://howhttps.works/](https://howhttps.works/) adresine bakın.

Testinizde bir Pydantic model'iniz varsa ve test sırasında verisini uygulamaya göndermek istiyorsanız, [JSON Uyumlu Encoder](encoder.md) içinde açıklanan `jsonable_encoder`'ı kullanabilirsiniz.

///

## Çalıştırma { #run-it }

Bundan sonra yapmanız gereken tek şey `pytest`'i kurmaktır.

Bir [Sanal Ortam](../virtual-environments.md) oluşturduğunuzdan, onu aktifleştirdiğinizden ve sonra kurulumu yaptığınızdan emin olun; örneğin:

<div class="termy">

* bunları farklı bir sırada yazmak
* `Annotated` kullanmamak

...Python bunun için küçük, özel bir sözdizimi sunar.

Fonksiyonun ilk parametresi olarak `*` geçin.

**Swagger UI** şu dosyaları kullanır:

* [`swagger-ui-bundle.js`](https://cdn.jsdelivr.net/npm/swagger-ui-dist@5/swagger-ui-bundle.js)
* [`swagger-ui.css`](https://cdn.jsdelivr.net/npm/swagger-ui-dist@5/swagger-ui.css)

**ReDoc** ise şu dosyayı kullanır:

* [`redoc.standalone.js`](https://cdn.jsdelivr.net/npm/redoc@2/bundles/redoc.standalone.js)

Bundan sonra dosya yapınız şöyle görünebilir:

```
.
├── app

Aynı Pydantic ekibinin geliştirdiği [`bump-pydantic`](https://github.com/pydantic/bump-pydantic) aracını kullanabilirsiniz.

Bu araç, değişmesi gereken kodun büyük bir kısmını otomatik olarak dönüştürmenize yardımcı olur.

Bundan sonra testleri çalıştırıp her şeyin çalışıp çalışmadığını kontrol edebilirsiniz. Çalışıyorsa işiniz biter. 😎

## v2 İçinde Pydantic v1 { #pydantic-v1-in-v2 }

Zaten **FastAPI** sürümü **0.99.0 veya üzerini** kullanıyorsanız, büyük olasılıkla bu detayları **atlanabilirsiniz**.

Bunlar daha çok OpenAPI 3.1.0’ın henüz mevcut olmadığı eski sürümler için geçerlidir.

Bunu kısa bir OpenAPI ve JSON Schema **tarih dersi** gibi düşünebilirsiniz. 🤓

///

/// warning | Uyarı

Bunlar **JSON Schema** ve **OpenAPI** standartları hakkında oldukça teknik detaylardır.

Artık **birden fazla model** olduğuna göre, onları kullanan uygulama kısımlarını güncelleyebiliriz.

Request’te bir `HeroCreate` *data model* alırız ve bundan bir `Hero` *table model* oluştururuz.

Bu yeni *table model* `Hero`, client’ın gönderdiği alanlara sahip olur ve ayrıca veritabanının ürettiği bir `id` alır.

"stopwords": ["acaba", "altmış", "altı", "ama", "ancak", "arada", "aslında", "ayrıca", "bana", "bazı", "belki", "ben", "benden", "beni", "benim", "beri", "beş", "bile", "bin", "bir", "birçok", "biri", "birkaç", "birkez", "birşey", "birşeyi", "biz", "bize", "bizden", "bizi", "bizim", "böyle", "böylece", "bu", "buna", "bunda", "bundan", "bunlar", "bunları", "bunların", "bunu", "bunun", "burada", "çok", "çünkü", "da", "daha", "dahi", "de", "defa", "değil", "diğer", "diye", "doksan", "dokuz", "dolayı",...