- Bunun yerine ✨ **`Union[SomeType, None]` kullanın** ✨.

İkisi de eşdeğer ve temelde aynıdır; ancak "**optional**" kelimesi değerin isteğe bağlı olduğunu ima eder. Oysa aslında " `None` olabilir" demektir; değer isteğe bağlı olmasa ve hâlâ zorunlu olsa bile.

Bence `Union[SomeType, None]` ne demek istediğini daha açık anlatır.

Client `/items`'a gitmeye çalışırsa, varsayılan olarak `/items/`'a redirect edilir.

Ancak *CLI Option* `--forwarded-allow-ips` ayarlanmadan önce, `http://localhost:8000/items/`'a redirect edebilir.

Oysa uygulamanız `https://mysuperapp.com` üzerinde host ediliyor olabilir ve redirect'in `https://mysuperapp.com/items/` olması gerekir.

Artık `--proxy-headers` ayarını yaparak FastAPI'nin doğru adrese redirect edebilmesini sağlarsınız. 😎

"nedenle", "nerde", "nerede", "nereye", "niye", "niçin", "o", "olan", "olarak", "oldu", "olduğu", "olduğunu", "olduklarını", "olmadı", "olmadığı", "olmak", "olması", "olmayan", "olmaz", "olsa", "olsun", "olup", "olur", "olursa", "oluyor", "on", "ona", "ondan", "onlar", "onlardan", "onları", "onların", "onu", "onun", "otuz", "oysa", "öyle", "pek", "rağmen", "sadece", "sanki", "sekiz", "seksen", "sen", "senden", "seni", "senin", "siz", "sizden", "sizi", "sizin", "şey", "şeyden", "şeyi", "şeyler", "şöyle", "şu",...

"nedenle", "nerde", "nerede", "nereye", "niye", "niçin", "o", "olan", "olarak", "oldu", "olduğu", "olduğunu", "olduklarını", "olmadı", "olmadığı", "olmak", "olması", "olmayan", "olmaz", "olsa", "olsun", "olup", "olur", "olursa", "oluyor", "on", "ona", "ondan", "onlar", "onlardan", "onları", "onların", "onu", "onun", "otuz", "oysa", "öyle", "pek", "rağmen", "sadece", "sanki", "sekiz", "seksen", "sen", "senden", "seni", "senin", "siz", "sizden", "sizi", "sizin", "şey", "şeyden", "şeyi", "şeyler", "şöyle", "şu",...

        "tax": 3.2
    },
    "user": {
        "username": "dave",
        "full_name": "Dave Grohl"
    }
}
```

/// note | Not

`item` daha öncekiyle aynı şekilde tanımlanmış olsa bile, artık body içinde `item` anahtarı altında gelmesi beklenir.

///

**FastAPI**, request'ten otomatik dönüşümü yapar; böylece `item` parametresi kendi içeriğini alır, `user` için de aynı şekilde olur.

Bu özellikle, **büyük bir kod tabanında**, aynı dependency'leri **birçok *path operation*** içinde tekrar tekrar kullandığınızda çok faydalı olacaktır.

## `async` Olsa da Olmasa da { #to-async-or-not-to-async }

Dependency'ler de **FastAPI** tarafından çağrılacağı için (tıpkı *path operation function*'larınız gibi), fonksiyonları tanımlarken aynı kurallar geçerlidir.

`str | None` kullanmak, editörünüzün daha iyi destek vermesini ve hataları yakalamasını sağlar.

///

## Ek Doğrulama { #additional-validation }

`q` opsiyonel olsa bile, verildiği durumda **uzunluğunun 50 karakteri geçmemesini** zorlayacağız.

### `Query` ve `Annotated` import edin { #import-query-and-annotated }

Bunu yapmak için önce şunları import edin:

Ve bu kötü niyetli site, body olarak Blob kullanan fetch() ile yerel API’ye request’ler gönderebilir:

```
http://localhost:8000/v1/agents/multivac
```

Kötü niyetli sitenin host’u ile yerel uygulamanın host’u farklı olsa bile, tarayıcı şu nedenlerle bir CORS preflight isteği tetiklemez:

- Herhangi bir kimlik doğrulama yoktur, bu nedenle credential göndermesi gerekmez.
- Tarayıcı, Content-Type header’ı eksik olduğundan JSON gönderildiğini düşünmez.

## HTTPX { #httpx }

**FastAPI** uygulamanız `async def` yerine normal `def` fonksiyonları kullanıyor olsa bile, altta yatan yapı hâlâ bir `async` uygulamadır.

## Bir Şeyi Dependency Yapan Nedir { #what-makes-a-dependency }

Şimdiye kadar dependency'leri function olarak tanımlanmış şekilde gördünüz.

Ancak dependency tanımlamanın tek yolu bu değil (muhtemelen en yaygını bu olsa da).

Buradaki kritik nokta, bir dependency'nin "callable" olması gerektiğidir.

Python'da "**callable**", Python'ın bir function gibi "çağırabildiği" her şeydir.