"**server**" kelimesi yaygın olarak hem uzak/bulut bilgisayarı (fiziksel veya sanal makine) hem de o makinede çalışan programı (ör. Uvicorn) ifade etmek için kullanılır.

Dolayısıyla genel olarak "server" dendiğinde, bu iki şeyden birini kast ediyor olabilir.

Benzer şekilde, bazı dependency'ler `yield`, bazıları `return` kullanabilir ve bunların bazıları diğerlerine bağlı olabilir.

Ayrıca birden fazla `yield` kullanan dependency gerektiren tek bir dependency'niz de olabilir, vb.

İstediğiniz herhangi bir dependency kombinasyonunu kullanabilirsiniz.

**FastAPI** her şeyin doğru sırada çalışmasını sağlar.

/// note | Teknik Detaylar

## Callback'i dokümante etmek { #documenting-the-callback }

Callback'in gerçek kodu, büyük ölçüde sizin API uygulamanıza bağlıdır.

Ve bir uygulamadan diğerine oldukça değişebilir.

Sadece bir-iki satır kod bile olabilir, örneğin:

```Python
callback_url = "https://example.com/api/v1/invoices/events/"
httpx.post(callback_url, json={"description": "Invoice paid", "paid": True})
```

Örneğin, çağırmanız gereken harici bir authentication provider'ınız olabilir.

Ona bir token gönderirsiniz ve o da authenticated bir user döndürür.

Bu provider request başına ücret alıyor olabilir ve onu çağırmak, testlerde sabit bir mock user kullanmaya kıyasla daha fazla zaman alabilir.

Muhtemelen harici provider'ı bir kez test etmek istersiniz; ancak çalışan her testte onu çağırmanız şart değildir.

GitHub'da ise şablon (template) doğru soruyu yazmanız için sizi yönlendirir; böylece daha kolay iyi bir cevap alabilir, hatta bazen sormadan önce problemi kendiniz çözebilirsiniz. Ayrıca GitHub'da (zaman alsa bile) her şeye mutlaka cevap verdiğimden emin olabilirim. Chat sistemlerinde bunu kişisel olarak yapamam. 😅

Birçok durumda uygulamanızın bazı harici ayarlara veya konfigürasyonlara ihtiyacı olabilir; örneğin secret key'ler, veritabanı kimlik bilgileri, e-posta servisleri için kimlik bilgileri vb.

Bu ayarların çoğu değişkendir (değişebilir); örneğin veritabanı URL'leri. Ayrıca birçoğu hassas olabilir; örneğin secret'lar.

Bu nedenle bunları, uygulama tarafından okunan environment variable'lar ile sağlamak yaygındır.

Bir diğer seçenek de, HTTPS kurulumunu da dahil olmak üzere işin daha büyük kısmını yapan bir **cloud service** kullanmaktır. Bunun bazı kısıtları olabilir veya daha pahalı olabilir vb. Ancak bu durumda TLS Termination Proxy'yi kendiniz kurmak zorunda kalmazsınız.

Sonraki bölümlerde bazı somut örnekler göstereceğim.

---

            "url": "/api/v1"
        }
    ],
    "paths": {
            // Burada daha fazla şey var
    }
}
```

Bu örnekte "Proxy", **Traefik** gibi bir şey olabilir. Server da FastAPI uygulamanızı çalıştıran (Uvicorn'lu) FastAPI CLI olabilir.

### `root_path` Sağlama { #providing-the-root-path }

Bunu yapmak için `--root-path` komut satırı seçeneğini şöyle kullanabilirsiniz:

<div class="termy">

Sonrasında aynı güvenlik sistemini kullanan binlerce endpoint (*path operation*) olabilir.

Ve bunların hepsi (ya da istediğiniz bir kısmı) bu dependency'leri veya oluşturacağınız başka dependency'leri yeniden kullanmaktan faydalanabilir.

Hatta bu binlerce *path operation* 3 satır kadar kısa olabilir:

{* ../../docs_src/security/tutorial002_an_py310.py hl[30:32] *}

## Özet { #recap }

Bu nedenle, bir modelin JSON Schema'sı **input mu output mu** kullanıldığına göre farklı olabilir:

* **input** için `description` **required olmaz**
* **output** için **required olur** (ve `None` olabilir; JSON açısından `null`)

### Dokümanlarda Output Modeli { #model-for-output-in-docs }