"tax": 3.2
    },
    "user": {
        "username": "dave",
        "full_name": "Dave Grohl"
    }
}
```

/// note | Not

`item` daha öncekiyle aynı şekilde tanımlanmış olsa bile, artık body içinde `item` anahtarı altında gelmesi beklenir.

///

**FastAPI**, request'ten otomatik dönüşümü yapar; böylece `item` parametresi kendi içeriğini alır, `user` için de aynı şekilde olur.

- Bunun yerine ✨ **`Union[SomeType, None]` kullanın** ✨.

İkisi de eşdeğer ve temelde aynıdır; ancak "**optional**" kelimesi değerin isteğe bağlı olduğunu ima eder. Oysa aslında " `None` olabilir" demektir; değer isteğe bağlı olmasa ve hâlâ zorunlu olsa bile.

Bence `Union[SomeType, None]` ne demek istediğini daha açık anlatır.

Bu özellikle, **büyük bir kod tabanında**, aynı dependency'leri **birçok *path operation*** içinde tekrar tekrar kullandığınızda çok faydalı olacaktır.

## `async` Olsa da Olmasa da { #to-async-or-not-to-async }

Dependency'ler de **FastAPI** tarafından çağrılacağı için (tıpkı *path operation function*'larınız gibi), fonksiyonları tanımlarken aynı kurallar geçerlidir.

`str | None` kullanmak, editörünüzün daha iyi destek vermesini ve hataları yakalamasını sağlar.

///

## Ek Doğrulama { #additional-validation }

`q` opsiyonel olsa bile, verildiği durumda **uzunluğunun 50 karakteri geçmemesini** zorlayacağız.

### `Query` ve `Annotated` import edin { #import-query-and-annotated }

Bunu yapmak için önce şunları import edin:

Ve bu kötü niyetli site, body olarak Blob kullanan fetch() ile yerel API’ye request’ler gönderebilir:

```
http://localhost:8000/v1/agents/multivac
```

Kötü niyetli sitenin host’u ile yerel uygulamanın host’u farklı olsa bile, tarayıcı şu nedenlerle bir CORS preflight isteği tetiklemez:

- Herhangi bir kimlik doğrulama yoktur, bu nedenle credential göndermesi gerekmez.
- Tarayıcı, Content-Type header’ı eksik olduğundan JSON gönderildiğini düşünmez.

## HTTPX { #httpx }

**FastAPI** uygulamanız `async def` yerine normal `def` fonksiyonları kullanıyor olsa bile, altta yatan yapı hâlâ bir `async` uygulamadır.

## Bir Şeyi Dependency Yapan Nedir { #what-makes-a-dependency }

Şimdiye kadar dependency'leri function olarak tanımlanmış şekilde gördünüz.

Ancak dependency tanımlamanın tek yolu bu değil (muhtemelen en yaygını bu olsa da).

Buradaki kritik nokta, bir dependency'nin "callable" olması gerektiğidir.

Python'da "**callable**", Python'ın bir function gibi "çağırabildiği" her şeydir.

### Output Response Verisi için Model { #model-for-output-response-data }

Dokümanlarla etkileşip response'u kontrol ederseniz, kod `description` alanlarından birine bir şey eklememiş olsa bile, JSON response default değeri (`null`) içerir:

<div class="screenshot">
<img src="/img/tutorial/separate-openapi-schemas/image02.png">
</div>

Böylece duplicate veri içeren bir request alsanız bile, bu veri benzersiz öğelerden oluşan bir set’e dönüştürülür.

Ve bu veriyi ne zaman output etseniz, kaynakta duplicate olsa bile, benzersiz öğelerden oluşan bir set olarak output edilir.

Ayrıca buna göre annotate / dokümante edilir.

## İç İçe Modeller { #nested-models }

Bir Pydantic modelinin her attribute’unun bir tipi vardır.

Dolayısıyla şunların hepsi farklı origin’lerdir:

* `http://localhost`
* `https://localhost`
* `http://localhost:8080`

Hepsi `localhost` üzerinde olsa bile, farklı protocol veya port kullandıkları için farklı "origin" sayılırlar.

## Adımlar { #steps }