Stopwatch stopwatch = Stopwatch.createStarted();

    String result = proxy.sleepThenReturnInput("x");

    assertThat(result).isEqualTo("x");
    assertThat(stopwatch.elapsed(MILLISECONDS)).isIn(Range.closed(DELAY_MS, ENOUGH_MS));
    assertThat(target.finished).isTrue();
  }

  public void testNewProxy_goodMethodWithNotEnoughTime() throws Exception {
    SampleImpl target = new SampleImpl(9999);

    Stopwatch stopwatch = Stopwatch.createStarted();

    String result = proxy.sleepThenReturnInput("x");

    assertThat(result).isEqualTo("x");
    assertThat(stopwatch.elapsed(MILLISECONDS)).isIn(Range.closed(DELAY_MS, ENOUGH_MS));
    assertThat(target.finished).isTrue();
  }

  public void testNewProxy_goodMethodWithNotEnoughTime() throws Exception {
    SampleImpl target = new SampleImpl(9999);

`GzipRequest.get_route_handler` tarafından döndürülen fonksiyonun farklı yaptığı tek şey, `Request`'i bir `GzipRequest`'e dönüştürmektir.

Bunu yaptığımızda `GzipRequest`, veriyi (gerekliyse) *path operations*'larımıza geçirmeden önce açma (decompress) işini üstlenir.

Bundan sonra tüm işleme mantığı aynıdır.

Ancak `GzipRequest.body` içindeki değişikliklerimiz sayesinde, request body gerektiğinde **FastAPI** tarafından yüklendiğinde otomatik olarak decompress edilir.

///

---

Bu paralel burger senaryosunda, ikiniz (sen ve aşkın) iki işlemcili bir bilgisayar / programsınız 🤖; ikiniz de uzun süre tezgâhta "bekleme" işine 🕙 dikkat ⏯ ayırıyorsunuz.

Fast food dükkânında 8 işlemci var (kasiyer/aşçılar). Eşzamanlı burger dükkânında yalnızca 2 kişi olabilir (bir kasiyer ve bir aşçı).

Ama yine de nihai deneyim pek iyi değil. 😞

---

{* ../../docs_src/events/tutorial003_py310.py hl[14:19] *}

Fonksiyonun `yield`’den önceki kısmı, uygulama başlamadan **önce** çalışır.

`yield`’den sonraki kısım ise, uygulama işini bitirdikten **sonra** çalışır.

### Async Context Manager { #async-context-manager }

Bakarsanız, fonksiyon `@asynccontextmanager` ile dekore edilmiş.

Bu da fonksiyonu "**async context manager**" denen şeye dönüştürür.

# `yield` ile Dependency'ler { #dependencies-with-yield }

FastAPI, işini bitirdikten sonra <dfn title='bazen "exit code", "cleanup code", "teardown code", "closing code", "context manager exit code" vb. olarak da adlandırılır'>ek adımlar</dfn> çalıştıran dependency'leri destekler.

Bunu yapmak için `return` yerine `yield` kullanın ve ek adımları (kodu) `yield` satırından sonra yazın.

/// tip | İpucu

read_items["/items/"]
read_users["/users/"]

common_parameters --> read_items
common_parameters --> read_users
```

Bu şekilde paylaşılan kodu bir kez yazarsınız ve onu *path operation*'larda çağırma işini **FastAPI** halleder.

/// check | Ek bilgi

Dikkat edin: Bunu "register" etmek ya da benzeri bir şey yapmak için özel bir class oluşturup **FastAPI**'ye bir yere geçirmeniz gerekmez.

Önemli olan, standart Python tiplerini tek bir yerde kullanarak (daha fazla sınıf, decorator vb. eklemek yerine), **FastAPI**'nin sizin için işin büyük kısmını yapmasıdır.

/// info | Bilgi

Bu da Proxy'nin (Traefik) path prefix'i nasıl kullandığını ve server'ın (Uvicorn) `--root-path` seçeneğinden gelen `root_path`'i nasıl kullandığını gösterir.

### Docs UI'yi Kontrol Edin { #check-the-docs-ui }

Şimdi işin eğlenceli kısmı. ✨

Eğer `-> HeroPublic` yazsaydık, editörünüz ve linter’ınız (haklı olarak) `HeroPublic` yerine `Hero` döndürdüğünüz için şikayet edecekti.

Bunu `response_model` içinde belirterek **FastAPI**’ye işini yapmasını söylüyoruz; type annotation’lara ve editörünüzün/diğer araçların sağladığı desteğe karışmamış oluyoruz.

///

### `HeroPublic` ile Hero’ları Okuma { #read-heroes-with-heropublic }