---

API oluştururken, normalde belirli bir aksiyon için bu spesifik HTTP method'larını kullanırsınız.

Normalde şunları kullanırsınız:

* `POST`: veri oluşturmak için.
* `GET`: veri okumak için.
* `PUT`: veriyi güncellemek için.
* `DELETE`: veriyi silmek için.

Bu nedenle, OpenAPI'da HTTP method'larının her birine "operation" denir.

Biz de bunlara "**operation**" diyeceğiz.

* Şunlar dahil editör desteği:
    * Completion.
    * Type kontrolleri.
* Verinin doğrulanması:
    * Veri geçersiz olduğunda otomatik ve anlaşılır hatalar.
    * Çok derin iç içe JSON nesneleri için bile doğrulama.
* Girdi verisinin <dfn title="şöyle de bilinir: serileştirme, ayrıştırma, marshalling">Dönüşümü</dfn>: network'ten gelen veriyi Python verisine ve type'larına çevirir. Şunlardan okur:
    * JSON.
    * Path parameter'lar.

* **Gereksinimleri tanımlamak**: request path parameters, query parameters, headers, bodies, bağımlılıklar (dependencies), vb.
* **Veriyi dönüştürmek**: request'ten gerekli tipe.
* **Veriyi doğrulamak**: her request'ten gelen veriyi:
    * Veri geçersiz olduğunda client'a dönen **otomatik hatalar** üretmek.
* OpenAPI kullanarak API'yi **dokümante etmek**:

Aynı şekilde, bunu fonksiyonun **return type**’ı olarak da tanımlayabilirsiniz; böylece verinin şekli otomatik API docs arayüzünde görünür.

{* ../../docs_src/sql_databases/tutorial001_an_py310.py ln[40:45] hl[40:45] *}

Burada `SessionDep` dependency’sini (bir `Session`) kullanarak yeni `Hero`’yu `Session` instance’ına ekliyoruz, değişiklikleri veritabanına commit ediyoruz, `hero` içindeki veriyi refresh ediyoruz ve sonra geri döndürüyoruz.

FastAPI bu dönüş tipini şunlar için kullanır:

* Dönen veriyi **doğrulamak** (validate).
    * Veri geçersizse (ör. bir field eksikse), bu *sizin* uygulama kodunuzun bozuk olduğu, olması gerekeni döndürmediği anlamına gelir; bu yüzden yanlış veri döndürmek yerine server error döner. Böylece siz ve client’larınız, beklenen veri ve veri şeklinin geleceğinden emin olabilirsiniz.

Hug, APIStar’ın bazı kısımlarına ilham verdi ve APIStar ile birlikte en umut verici bulduğum araçlardandı.

**FastAPI**, parametreleri ilan etmek ve API’ı otomatik tanımlayan bir şema üretmek için Python tip belirteçlerini kullanma fikrini Hug’dan ilhamla benimsedi.

Ayrıca header ve cookie ayarlamak için fonksiyonlarda `response` parametresi ilan etme fikrine de Hug ilham verdi.

///

{* ../../docs_src/security/tutorial005_an_py310.py hl[106,108:116] *}

## `username` ve veri şeklinin doğrulanması { #verify-the-username-and-data-shape }

Bir `username` aldığımızı doğruluyoruz ve scope'ları çıkarıyoruz.

Ardından bu veriyi Pydantic model'i ile doğruluyoruz (`ValidationError` exception'ını yakalayarak). JWT token'ı okurken veya Pydantic ile veriyi doğrularken bir hata olursa, daha önce oluşturduğumuz `HTTPException`'ı fırlatıyoruz.

Bir response modeli tanımlamazsanız, FastAPI [JSON Compatible Encoder](../tutorial/encoder.md) bölümünde açıklanan `jsonable_encoder`’ı kullanır ve sonucu bir `JSONResponse` içine koyar.

kullanıcıyı doğrulamak için veritabanı session'ı kullanan bir kodunuz olduğunu düşünün; ama bu session *path operation function* içinde bir daha hiç kullanılmıyor, yalnızca dependency içinde kullanılıyor **ve** response'un gönderilmesi uzun sürüyor. Mesela veriyi yavaş gönderen bir `StreamingResponse` var, ama herhangi bir nedenle veritabanını kullanmıyor.

Bu durumda veritabanı session'ı, response tamamen gönderilene kadar elde tutulur. Ancak session kullanılmıyorsa, bunu elde tutmak gerekli değildir....

### Password’ü Kontrol Etme { #check-the-password }

Bu noktada veritabanından kullanıcı verisine sahibiz, ancak password’ü henüz kontrol etmedik.

Önce bu veriyi Pydantic `UserInDB` modeline koyalım.

Asla düz metin (plaintext) password kaydetmemelisiniz; bu yüzden (sahte) password hashing sistemini kullanacağız.

Password’ler eşleşmezse, aynı hatayı döndürürüz.