<img src="/img/tutorial/extending-openapi/image03.png">

## Temayı Değiştirin { #change-the-theme }

Aynı şekilde, `"syntaxHighlight.theme"` anahtarıyla (ortasında bir nokta olduğuna dikkat edin) syntax highlighting temasını ayarlayabilirsiniz:

{* ../../docs_src/configure_swagger_ui/tutorial002_py310.py hl[3] *}

Bu yapılandırma, syntax highlighting renk temasını değiştirir:

```

Bir JSON dizisine (Python list eşdeğeri) çok benzer; ancak öğeler `[]` içine alınmak ve araya `,` konmak yerine, her satırda **bir JSON nesnesi** vardır; bunlar yeni satır karakteri ile ayrılır.

/// info | Bilgi

Önemli nokta, uygulamanız her satırı sırayla üretebilirken, istemcinin de önceki satırları tüketmeye devam edebilmesidir.

///

/// note | Teknik Detaylar

## Kod boyutu { #code-size }

Bu örnek biraz uzun görünebilir. Güvenlik, data model'ler, utility fonksiyonlar ve *path operation*'ları aynı dosyada bir araya getirdiğimizi unutmayın.

Ama kritik nokta şu:

Güvenlik ve dependency injection tarafını bir kez yazarsınız.

İstediğiniz kadar karmaşık hâle getirebilirsiniz. Yine de hepsi tek bir yerde ve sadece bir kez yazılmış olur. Üstelik tüm esneklikle.

Şimdiye kadar dependency'leri function olarak tanımlanmış şekilde gördünüz.

Ancak dependency tanımlamanın tek yolu bu değil (muhtemelen en yaygını bu olsa da).

Buradaki kritik nokta, bir dependency'nin "callable" olması gerektiğidir.

Python'da "**callable**", Python'ın bir function gibi "çağırabildiği" her şeydir.

İşletim sistemlerinin (Linux, macOS, Windows) çalıştırılacak programları bulmak için kullandığı **özel** bir ortam değişkeni vardır: **`PATH`**.

`PATH` değişkeninin değeri uzun bir string’dir; Linux ve macOS’te dizinler iki nokta üst üste `:` ile, Windows’ta ise noktalı virgül `;` ile ayrılır.

Örneğin `PATH` ortam değişkeni şöyle görünebilir:

//// tab | Linux, macOS

```plaintext
/usr/local/bin:/usr/bin:/bin:/usr/sbin:/sbin
```

Certifique-se de criar um [ambiente virtual](../virtual-environments.md), ativá-lo, e então instalar. Por exemplo:

```console
$ pip install python-multipart
```

///

/// note | Nota

Isto é suportado desde a versão `0.113.0` do FastAPI. 🤓

///

## Modelos Pydantic para Formulários { #pydantic-models-for-forms }

<img src="/img/tutorial/response-status-code/image01.png">

/// note | Nota

Alguns códigos de resposta (consulte a próxima seção) indicam que a resposta não possui um corpo.

O FastAPI sabe disso e produzirá documentos OpenAPI informando que não há corpo de resposta.

///

## Sobre os códigos de status HTTP { #about-http-status-codes }

/// note | Nota

Se você já sabe o que são códigos de status HTTP, pule para a próxima seção.

Puedes usar el mismo `TestClient` para probar WebSockets.

Para esto, usas el `TestClient` en un statement `with`, conectándote al WebSocket:

{* ../../docs_src/app_testing/tutorial002_py310.py hl[27:31] *}

/// note | Nota

Para más detalles, revisa la documentación de Starlette sobre [probar WebSockets](https://www.starlette.dev/testclient/#testing-websocket-sessions).

Y también puedes declarar parámetros del cuerpo como opcionales, estableciendo el valor por defecto a `None`:

{* ../../docs_src/body_multiple_params/tutorial001_an_py310.py hl[18:20] *}

/// note | Nota

Ten en cuenta que, en este caso, el `item` que se tomaría del cuerpo es opcional. Ya que tiene un valor por defecto de `None`.

///

## Múltiples parámetros del cuerpo { #multiple-body-parameters }

sitä
siinä
siitä
siihen
sillä
siltä
sille
sinä
siksi
nämä
näiden
näitä
näissä
näistä
näihin
näillä
näiltä
näille
näinä
näiksi
nuo
noiden
noita
noissa
noista
noihin
noilla
noilta
noille
noina
noiksi
ne
niiden
niitä
niissä
niistä
niihin
niillä
niiltä
niille
niinä
niiksi
kuka
kenen