command: |-
      /bin/sh -c 'set -euo pipefail;
      /usr/local/bin/entrypoint.sh gaussdb &
      counter=1;
      while [ "$$counter" -le 20 ]; do
        if su - omm -c "gsql -U omm -d postgres -c \"SELECT 1;\""; then
          echo "Creating database gorm...";
          su - omm -c "gsql -U omm -d postgres -c \"CREATE DATABASE gorm DBCOMPATIBILITY '\'PG\'';\"";
          echo "Database initialized successfully";
          break;
        fi;

VT86TmOB3WsAAlPdosW/ahAc2/XyiCxv5JEo8YpErBZ5TSgUy7lJNABS0JUVCeUC
q/AAZ2TScOwRX8aXCeYASfRHOZCiWrWy5nMGGnXVs42MMIML9d+Hr37BCCFT3Gbw
8WOTeGleE92sed5dBAjOPyQWP+IvYxF7zOyNs46RAVlJfg3G33VwEBQgJwLSl/sU
YqSHe9QubbxI0fiMsTJdZ6/5fbsXVnMbGe4kQDZbDTgylotiHfMCMNefgb0+yA6F
w+EHQeN/v/AtpcpT0w12AOpmlNy4+zPQE8Ai73gtJeTRpiuob3k1/JwvLHemB14C
txBGiHAyYHCjPqTPyQUIikj+R8mecG/60RfSmGe3HW7Hpt907BNEcc4s4V9uvJPH

          if [ -t 0 ]; then
            TTY_FLAG="-t"
          else
            TTY_FLAG=""
          fi
          while [ $retry_count -lt $max_retries ]; do
            if docker exec -i "${container_name}" bash -c "su - omm -c 'gsql -U omm -c \"select 1;\"'" 
            then
              echo "Creating database gorm..."
              sql_file='/tmp/create_database.sql'

Es equivalente a:

```Python
from main import app
```

///

Cada programa alternativo de servidor ASGI tendría un comando similar, puedes leer más en su respectiva documentación.

/// warning | Advertencia

Uvicorn y otros servidores soportan una opción `--reload` que es útil durante el desarrollo.

#### Daha fazla detay { #more-details }

Dosyanızın adının `myapp.py` olduğunu varsayalım.

Şu şekilde çalıştırırsanız:

<div class="termy">

```console
$ python myapp.py
```

</div>

Python tarafından otomatik oluşturulan, dosyanızın içindeki `__name__` adlı dahili değişkenin değeri `"__main__"` string'i olur.

Dolayısıyla şu bölüm:

```Python
    uvicorn.run(app, host="0.0.0.0", port=8000)
```

çalışır.

```

Bu `entrypoint`, `fastapi` komutuna app'i şu şekilde import etmesi gerektiğini söyler:

```python
from main import app
```

Kodunuz şu şekilde yapılandırılmışsa:

```
.
├── backend
│   ├── main.py
│   ├── __init__.py
```

O zaman `entrypoint`'i şu şekilde ayarlarsınız:

```toml
[tool.fastapi]
entrypoint = "backend.main:app"
```

Bu da şu koda eşdeğerdir:

```python

```Python
"{$callback_url}/invoices/{$request.body.id}"
```

Yani API'nizin kullanıcısı (external geliştirici) sizin API'nize şu adrese bir request gönderirse:

```
https://yourapi.com/invoices/?callback_url=https://www.external.org/events
```

ve JSON body şu şekilde olursa:

```JSON
{
    "id": "2expen51ve",
    "customer": "Mr. Richie Rich",
    "total": "9999"
}
```

```

### Template Context Değerleri { #template-context-values }

Şu HTML içeriğinde:

{% raw %}

```jinja
Item ID: {{ id }}
```

{% endraw %}

...gösterilecek olan `id`, sizin "context" olarak ilettiğiniz `dict` içinden alınır:

```Python
{"id": id}
```

Örneğin ID değeri `42` ise, şu şekilde render edilir:

```html
Item ID: 42
```

Hay casos donde quieres decirle a los **usuarios** de tu API que tu aplicación podría llamar a *su* aplicación (enviando una request) con algunos datos, normalmente para **notificar** de algún tipo de **evento**.

Esto significa que en lugar del proceso normal de tus usuarios enviando requests a tu API, es **tu API** (o tu aplicación) la que podría **enviar requests a su sistema** (a su API, su aplicación).

Esto normalmente se llama un **webhook**.

Client `http://example.com/items/foo` (bir `item_id` `"foo"`) isterse, HTTP status code olarak 200 ve şu JSON response’u alır:

```JSON
{
  "item": "The Foo Wrestlers"
}
```

Ancak client `http://example.com/items/bar` (mevcut olmayan bir `item_id` `"bar"`) isterse, HTTP status code olarak 404 ("not found" hatası) ve şu JSON response’u alır:

```JSON
{
  "detail": "Item not found"
}
```

/// tip | İpucu