# OpenAPI Callback'leri { #openapi-callbacks }

Başka biri tarafından (muhtemelen API'nizi kullanacak olan aynı geliştirici tarafından) oluşturulmuş bir *external API*'ye request tetikleyebilen bir *path operation* ile bir API oluşturabilirsiniz.

Bu parametreler, dependency'yi "çözmek" için **FastAPI**'nin kullanacağı şeylerdir.

Her iki durumda da şunlar olacak:

* `str` olan opsiyonel bir `q` query parametresi.
* Default değeri `0` olan `int` tipinde bir `skip` query parametresi.
* Default değeri `100` olan `int` tipinde bir `limit` query parametresi.

Her iki durumda da veriler dönüştürülecek, doğrulanacak, OpenAPI şemasında dokümante edilecek, vb.

* `instagram_basic` Facebook / Instagram tarafından kullanılır.
* `https://www.googleapis.com/auth/drive` Google tarafından kullanılır.

/// info | Bilgi

OAuth2’de bir "scope", gerekli olan belirli bir izni ifade eden basit bir string’dir.

`:` gibi başka karakterler içermesi veya URL olması önemli değildir.

Bu detaylar implementasyon’a özeldir.

OAuth2 açısından bunlar sadece string’lerdir.

///

Fonksiyonun ilk parametresi olan `first_name`'i yazarsınız, sonra bir nokta (`.`) ve ardından autocomplete'i tetiklemek için `Ctrl+Space`'e basarsınız.

Ama ne yazık ki, işe yarar bir şey göremezsiniz:

<img src="/img/python-types/image01.png">

### Tipleri ekleyelim { #add-types }

Önceki sürümden tek bir satırı değiştirelim.

Fonksiyonun parametreleri olan şu parçayı:

```Python
    first_name, last_name

URL'nin bir parçası oldukları için "doğal olarak" string'tirler.

Ancak, bunları Python tipleriyle (yukarıdaki örnekte `int` olarak) tanımladığınızda, o tipe dönüştürülürler ve o tipe göre doğrulanırlar.

Path parametreleri için geçerli olan aynı süreç query parametreleri için de geçerlidir:

* Editör desteği (tabii ki)
* Veri <dfn title="bir HTTP request'ten gelen string'i Python verisine dönüştürme">"ayrıştırma"</dfn>
* Veri doğrulama
* Otomatik dokümantasyon

```

### Template Context Değerleri { #template-context-values }

Şu HTML içeriğinde:

{% raw %}

```jinja
Item ID: {{ id }}
```

{% endraw %}

...gösterilecek olan `id`, sizin "context" olarak ilettiğiniz `dict` içinden alınır:

```Python
{"id": id}
```

Örneğin ID değeri `42` ise, şu şekilde render edilir:

```html
Item ID: 42
```

Ayrıca istediğiniz herhangi bir şeyi döndürebilir.

Bu örnekte, bu dependency şunları bekler:

* `str` olan, opsiyonel bir query parametresi `q`.
* `int` olan, opsiyonel bir query parametresi `skip` ve varsayılanı `0`.
* `int` olan, opsiyonel bir query parametresi `limit` ve varsayılanı `100`.

Sonra da bu değerleri içeren bir `dict` döndürür.

/// info | Bilgi

{* ../../docs_src/bigger_applications/app_an_py310/main.py hl[4:5] title["app/main.py"] *}

`app/routers/users.py` ve `app/routers/items.py` dosyaları aynı Python package’i olan `app`’in parçası olan submodule’ler olduğu için, onları "relative import" ile tek bir nokta `.` kullanarak import edebiliriz.

### Import Nasıl Çalışır { #how-the-importing-works }

Şu bölüm:

```Python

Mesela, ideal olarak standart Python tip belirteçlerine dayanması gerektiği açıktı.

Ayrıca, en iyi yaklaşım zaten mevcut olan standartları kullanmaktı.

Örneğin bunu, bir veritabanı session'ı oluşturmak ve iş bittikten sonra kapatmak için kullanabilirsiniz.

Response oluşturulmadan önce yalnızca `yield` satırına kadar olan (ve `yield` dahil) kod çalıştırılır:

{* ../../docs_src/dependencies/tutorial007_py310.py hl[2:4] *}

`yield` edilen değer, *path operation*'lara ve diğer dependency'lere enjekte edilen (injected) değerdir: