:0;border-right:1px solid #dee2e6}.nav-tabs.flex-column .nav-link{border-bottom-left-radius:.25rem;border-top-right-radius:0;margin-right:-1px}.nav-tabs.flex-column .nav-link:focus,.nav-tabs.flex-column .nav-link:hover{border-color:#e9ecef transparent #e9ecef #e9ecef}.nav-tabs.flex-column .nav-item.show .nav-link,.nav-tabs.flex-column .nav-link.active{border-color:#dee2e6 transparent #dee2e6 #dee2e6}.nav-tabs.flex-column.nav-tabs-right{border-left:1px solid #dee2e6;border-right:0}.nav-tabs.flex-...

İkisi de eşdeğer ve temelde aynıdır; ancak "**optional**" kelimesi değerin isteğe bağlı olduğunu ima eder. Oysa aslında " `None` olabilir" demektir; değer isteğe bağlı olmasa ve hâlâ zorunlu olsa bile.

Bence `Union[SomeType, None]` ne demek istediğini daha açık anlatır.

Burada mesele sadece kelimeler ve isimler. Ancak bu kelimeler sizin ve ekip arkadaşlarınızın koda bakışını etkileyebilir.

Örnek olarak şu fonksiyona bakalım:

```python

1px);border-top-right-radius:calc(.25rem - 1px)}.card-img,.card-img-bottom{border-bottom-right-radius:calc(.25rem - 1px);border-bottom-left-radius:calc(.25rem - 1px)}.card-deck .card{margin-bottom:15px}@media (min-width:576px){.card-deck{display:-ms-flexbox;display:flex;-ms-flex-flow:row wrap;flex-flow:row wrap;margin-right:-15px;margin-left:-15px}.card-deck .card{-ms-flex:1 0 0%;flex:1 0 0%;margin-right:15px;margin-bottom:0;margin-left:15px}}.card-group>.card{margin-bottom:15px}@media (min-width:576px){.card-g...

{* ../../docs_src/security/tutorial001_an_py310.py hl[12] *}

Ancak bu hâlâ pek kullanışlı değil.

Bize mevcut kullanıcıyı verecek şekilde düzenleyelim.

## Bir kullanıcı modeli oluşturun { #create-a-user-model }

Önce bir Pydantic kullanıcı modeli oluşturalım.

Örneğin, bir Pydantic model'i, önce JSON-uyumlu tiplere çevrilmeden (`datetime`, `UUID` vb.) doğrudan bir `JSONResponse` içine koyamazsınız. Önce tüm veri tipleri JSON-uyumlu hale gelecek şekilde `dict`'e çevrilmesi gerekir.

Bu gibi durumlarda, response'a vermeden önce verinizi dönüştürmek için `jsonable_encoder` kullanabilirsiniz:

{* ../../docs_src/response_directly/tutorial001_py310.py hl[5:6,20:21] *}

### Alt uygulama { #sub-application }

Sonra alt uygulamanızı ve onun *path operation*’larını oluşturun.

Bu alt uygulama da standart bir FastAPI uygulamasıdır; ancak "mount" edilecek olan budur:

{* ../../docs_src/sub_applications/tutorial001_py310.py hl[11, 14:16] *}

### Alt uygulamayı mount edin { #mount-the-sub-application }

Üst seviye uygulamanızda (`app`), alt uygulama `subapi`’yi mount edin.

Dolayısıyla şu bölüm:

{% raw %}

```jinja
<a href="{{ url_for('read_item', id=id) }}">
```

{% endraw %}

...*path operation function* olan `read_item(id=id)` tarafından handle edilecek URL'nin aynısına bir link üretir.

Örneğin ID değeri `42` ise, şu şekilde render edilir:

```html
<a href="/items/42">
```

## Template'ler ve statik dosyalar { #templates-and-static-files }

* Default değeri `0` olan `int` tipinde bir `skip` query parametresi.
* Default değeri `100` olan `int` tipinde bir `limit` query parametresi.

Her iki durumda da veriler dönüştürülecek, doğrulanacak, OpenAPI şemasında dokümante edilecek, vb.

## Kullanalım { #use-it }

Artık bu class'ı kullanarak dependency'nizi tanımlayabilirsiniz.

{* ../../docs_src/dependencies/tutorial002_an_py310.py hl[19] *}

`yield` kullanan bir dependency içinde `except` ile bir exception yakalar ve bunu tekrar fırlatmazsanız (ya da yeni bir exception fırlatmazsanız), FastAPI normal Python'da olduğu gibi bir exception olduğunu fark edemez:

{* ../../docs_src/dependencies/tutorial008c_an_py310.py hl[15:16] *}

    given-names: Dan
  - family-names: Schuster
    given-names: Mike
  - family-names: Monga
    given-names: Rajat
  - family-names: Moore
    given-names: Sherry
  - family-names: Murray
    given-names: Derek
  - family-names: Olah
    given-names: Chris
  - family-names: Shlens
    given-names: Jonathon
  - family-names: Steiner
    given-names: Benoit
  - family-names: Sutskever
    given-names: Ilya