Örneğin, önceki modeli genişleterek, aynı body içinde `item` ve `user` dışında bir de `importance` anahtarı olmasını isteyebilirsiniz.

Bunu olduğu gibi tanımlarsanız, tekil bir değer olduğu için **FastAPI** bunun bir query parametresi olduğunu varsayar.

Ama `Body` kullanarak, **FastAPI**'ye bunu body içinde başka bir anahtar olarak ele almasını söyleyebilirsiniz:

Aksi halde, örneğin bir `dict` veya başka bir şey gelebilir; bu da daha sonra uygulamanın bir yerinde kırılmaya yol açıp güvenlik riski oluşturabilir.

Ayrıca bu `username` ile bir kullanıcı olduğunu doğruluyoruz; yoksa yine aynı exception'ı fırlatıyoruz.

{* ../../docs_src/security/tutorial005_an_py310.py hl[47,117:129] *}

## Coroutine'ler { #coroutines }

**Coroutine**, bir `async def` fonksiyonunun döndürdüğü şeye verilen süslü isimdir. Python bunun bir fonksiyona benzer bir şey olduğunu, bir noktada başlayıp biteceğini bilir; ama içinde bir `await` olduğunda dahili olarak duraklatılabileceğini ⏸ de bilir.

# Request Body { #request-body }

Bir client'ten (örneğin bir tarayıcıdan) API'nize veri göndermeniz gerektiğinde, bunu **request body** olarak gönderirsiniz.

Bir **request** body, client'in API'nize gönderdiği veridir. Bir **response** body ise API'nizin client'e gönderdiği veridir.

Bir middleware'in çalışması için özellikle FastAPI ya da Starlette için yazılmış olması gerekmez; ASGI spec'ine uyduğu sürece yeterlidir.

Genel olarak ASGI middleware'leri, ilk argüman olarak bir ASGI app almayı bekleyen class'lar olur.

Dolayısıyla üçüncü taraf ASGI middleware'lerinin dokümantasyonunda muhtemelen şöyle bir şey yapmanızı söylerler:

```Python

Pydantic'in model configuration'ını kullanarak `extra` olan herhangi bir field'ı `forbid` edebilirsiniz:

{* ../../docs_src/cookie_param_models/tutorial002_an_py310.py hl[10] *}

Bir client **fazladan cookie** göndermeye çalışırsa, bir **error** response alır.

{* ../../docs_src/python_types/tutorial007_py310.py hl[1] *}

Bu şu anlama gelir:

* `items_t` değişkeni 3 öğeli bir `tuple`'dır: bir `int`, bir başka `int` ve bir `str`.
* `items_s` değişkeni bir `set`'tir ve her bir öğesi `bytes` tipindedir.

#### Dict { #dict }

Bir `dict` tanımlamak için, virgülle ayrılmış 2 type parameter verirsiniz.

İlk type parameter, `dict`'in key'leri içindir.

Client `http://example.com/items/foo` (bir `item_id` `"foo"`) isterse, HTTP status code olarak 200 ve şu JSON response’u alır:

```JSON
{
  "item": "The Foo Wrestlers"
}
```

Ancak client `http://example.com/items/bar` (mevcut olmayan bir `item_id` `"bar"`) isterse, HTTP status code olarak 404 ("not found" hatası) ve şu JSON response’u alır:

```JSON
{
  "detail": "Item not found"
}
```

Bir client, **query parameter**’larda **ek (extra)** veri göndermeye çalışırsa, **error** response alır.

Örneğin client, değeri `plumbus` olan bir `tool` query parameter’ı göndermeye çalışırsa:

```http
https://example.com/items/?limit=10&tool=plumbus
```

`tool` query parameter’ına izin verilmediğini söyleyen bir **error** response alır:

```json
{
    "detail": [
        {

* Ardından uygulama tarafından üretilen **response**'u alır (bir *path operation* tarafından).
* Sonra o **response** üzerinde bir işlem yapabilir veya gerekli herhangi bir kodu çalıştırabilir.
* Son olarak **response**'u döndürür.

/// note | Teknik Detaylar

`yield` ile dependency'leriniz varsa, çıkış (exit) kodu middleware'den *sonra* çalışır.