OAuth2 spesifikasyonu, "scope"ları boşluklarla ayrılmış string'lerden oluşan bir liste olarak tanımlar.

Bu string'lerin her birinin içeriği herhangi bir formatta olabilir, ancak boşluk içermemelidir.

Bu scope'lar "izinleri" temsil eder.

OpenAPI'de (ör. API dokümanlarında) "security scheme" tanımlayabilirsiniz.

Bu security scheme'lerden biri OAuth2 kullanıyorsa, scope'ları da tanımlayıp kullanabilirsiniz.

Pydantic modellerini `list`, `set` vb. tiplerin alt tipi olarak da kullanabilirsiniz:

{* ../../docs_src/body_nested_models/tutorial006_py310.py hl[18] *}

Bu, aşağıdaki gibi bir JSON body bekler (dönüştürür, doğrular, dokümante eder vb.):

```JSON hl_lines="11"
{
    "name": "Foo",
    "description": "The pretender",
    "price": 42.0,
    "tax": 3.2,
    "tags": [
        "rock",
        "metal",
        "bar"

Bir **`Session`**, **nesneleri memory’de** tutar ve verideki gerekli değişiklikleri takip eder; ardından veritabanıyla iletişim kurmak için **`engine` kullanır**.

`yield` ile, her request için yeni bir `Session` sağlayacak bir FastAPI **dependency** oluşturacağız. Bu da her request’te tek session kullanmamızı garanti eder. 🤓

## Sonuçlar { #results }

Sadece bu Python type tanımıyla, **FastAPI** şunları yapar:

* Request'in body'sini JSON olarak okur.
* İlgili type'lara dönüştürür (gerekirse).
* Veriyi doğrular (validate eder).
    * Veri geçersizse, tam olarak nerede ve hangi verinin hatalı olduğunu söyleyen, anlaşılır bir hata döndürür.
* Aldığı veriyi `item` parametresi içinde size verir.

### Neden password hashing kullanılır { #why-use-password-hashing }

Veritabanınız çalınırsa, hırsız kullanıcılarınızın düz metin (plaintext) password'lerini değil, sadece hash'leri elde eder.

Dolayısıyla, o password'ü başka bir sistemde denemek kolay olmaz (pek çok kullanıcı her yerde aynı password'ü kullandığı için bu tehlikeli olurdu).

## `pwdlib` Kurulumu { #install-pwdlib }

Örneğin terminalde `python` yazdığınızda, işletim sistemi bu listedeki **ilk dizinde** `python` adlı bir program arar.

Bulursa **onu kullanır**. Bulamazsa **diğer dizinlerde** aramaya devam eder.

### Python Kurulumu ve `PATH`’in Güncellenmesi { #installing-python-and-updating-the-path }

Python’u kurarken, `PATH` ortam değişkenini güncellemek isteyip istemediğiniz sorulabilir.

//// tab | Linux, macOS

Yukarıda bahsettiğimiz **SNI extension**’ını kullanarak TLS Termination Proxy, bu bağlantı için elindeki TLS (HTTPS) sertifikalarından hangisini kullanacağını kontrol eder; client’ın beklediği domain ile eşleşen sertifikayı seçer.

Bu örnekte `someapp.example.com` sertifikasını kullanır.

<img src="/img/deployment/https/https03.drawio.svg">

Ardından, 🤖 ilk biten görevi alır (örneğin bizim "slow-file" 📝) ve onunla yapması gerekenlere devam eder.

Bu "başka bir şeyi beklemek" genelde işlemci ve RAM hızına kıyasla nispeten "yavaş" olan <abbr title="Input and Output - Giriş ve Çıkış">I/O</abbr> işlemlerine atıfta bulunur, örneğin şunları beklemek gibi:

Das ist der Vorteil von Standards ...

///

## Es in Aktion sehen { #see-it-in-action }

Öffnen Sie die interaktive Dokumentation: [http://127.0.0.1:8000/docs](http://127.0.0.1:8000/docs).

### Authentifizieren { #authenticate }

Klicken Sie auf den Button „Authorize“.

* Dann gibt sie den **Request** zur Verarbeitung durch den Rest der Anwendung weiter (durch eine bestimmte *Pfadoperation*).
* Sie nimmt dann die **Response** entgegen, die von der Anwendung generiert wurde (durch eine bestimmte *Pfadoperation*).
* Sie kann etwas mit dieser **Response** tun oder beliebigen Code ausführen.
* Dann gibt sie die **Response** zurück.

/// note | Technische Details