Bu durumda **FastAPI**, fonksiyonda birden fazla body parametresi olduğunu fark eder (iki parametre de Pydantic modelidir).

Bunun üzerine, body içinde anahtar (field name) olarak parametre adlarını kullanır ve şu şekilde bir body bekler:

```JSON
{
    "item": {
        "name": "Foo",
        "description": "The pretender",
        "price": 42.0,
        "tax": 3.2
    },
    "user": {
        "username": "dave",

Buraya kadar her şey normal çalışır.

Ancak entegre doküman arayüzünü (frontend) açtığınızda, OpenAPI şemasını `/api/v1/openapi.json` yerine `/openapi.json` üzerinden almayı bekler.

Dolayısıyla tarayıcıda çalışan frontend `/openapi.json`'a erişmeye çalışır ve OpenAPI şemasını alamaz.

* `apiKey`: uygulamaya özel bir anahtar; şuradan gelebilir:
    * Bir query parameter.
    * Bir header.
    * Bir cookie.
* `http`: standart HTTP authentication sistemleri, örneğin:
    * `bearer`: `Authorization` header’ı; değeri `Bearer ` + bir token olacak şekilde. Bu, OAuth2’den gelir.
    * HTTP Basic authentication.
    * HTTP Digest, vb.
* `oauth2`: OAuth2 ile security’yi yönetmenin tüm yolları ("flow" olarak adlandırılır).

"Fast food burgerleri ve aşkın" senaryosunda, çok fazla bekleme 🕙 olduğundan, eşzamanlı bir sistem ⏸🔀⏯ çok daha mantıklıdır.

Bu, çoğu web uygulaması için de geçerlidir.

Çok fazla kullanıcı vardır; ancak sunucunuz, iyi olmayan bağlantılarından gelen istekleri 🕙 bekler.

Ve sonra yanıtların geri gelmesini yine 🕙 bekler.

Bu kadar.

**2 satır**.

Ve tüm *path operation function*'larınızla aynı şekle ve yapıya sahiptir.

Bunu, "decorator" olmadan (yani `@app.get("/some-path")` olmadan) yazılmış bir *path operation function* gibi düşünebilirsiniz.

Ayrıca istediğiniz herhangi bir şeyi döndürebilir.

Bu örnekte, bu dependency şunları bekler:

* `str` olan, opsiyonel bir query parametresi `q`.

    * Ancak o endpoint için authentication gereklidir.
    * Bu yüzden API’mizle authenticate olmak için `Authorization` header’ını, `Bearer ` + token değeriyle gönderir.
    * Token `foobar` içeriyorsa `Authorization` header’ının içeriği `Bearer foobar` olur.

## **FastAPI**’nin `OAuth2PasswordBearer`’ı { #fastapis-oauth2passwordbearer }

/// info | Info

Der zusätzliche Header `WWW-Authenticate` mit dem Wert `Bearer`, den wir hier zurückgeben, ist ebenfalls Teil der Spezifikation.

Jeder HTTP-(Fehler-)Statuscode 401 „UNAUTHORIZED“ soll auch einen `WWW-Authenticate`-Header zurückgeben.

Im Fall von Bearer-Tokens (in unserem Fall) sollte der Wert dieses Headers `Bearer` lauten.

/// details | 🌐 Übersetzung durch KI und Menschen

Diese Übersetzung wurde von KI erstellt, angeleitet von Menschen. 🤝

Sie könnte Fehler enthalten, etwa Missverständnisse des ursprünglichen Sinns oder unnatürliche Formulierungen, usw. 🤖

Sie können diese Übersetzung verbessern, indem Sie [uns helfen, die KI-LLM besser anzuleiten](https://fastapi.tiangolo.com/de/contributing/#translations).

[Englische Version](ENGLISH_VERSION_URL)

{* ../../docs_src/path_params_numeric_validations/tutorial003_py310.py hl[7] *}

### Besser mit `Annotated` { #better-with-annotated }

Bedenken Sie, dass Sie, wenn Sie `Annotated` verwenden, da Sie keine Funktionsparameter-Defaultwerte verwenden, dieses Problem nicht haben werden und wahrscheinlich nicht `*` verwenden müssen.

Insbesondere dass Uvicorn, Starlette und FastAPI zusammen verglichen werden (neben vielen anderen Tools).

Je einfacher das Problem, das durch das Tool gelöst wird, desto besser wird die Performanz sein. Und die meisten Benchmarks testen nicht die zusätzlichen Funktionen, die das Tool bietet.

Die Hierarchie ist wie folgt:

* **Uvicorn**: ein ASGI-Server