Sonra `secrets.compare_digest()` kullanarak `credentials.username`’in `"stanleyjobson"` ve `credentials.password`’ün `"swordfish"` olduğundan emin olabiliriz.

{* ../../docs_src/security/tutorial007_an_py310.py hl[1,12:24] *}

Bu, kabaca şuna benzer olurdu:

```Python
if not (credentials.username == "stanleyjobson") or not (credentials.password == "swordfish"):

---

## FastAPI'yi Kurun { #install-fastapi }

İlk adım FastAPI'yi kurmaktır.

Bir [sanal ortam](../virtual-environments.md) oluşturduğunuzdan emin olun, etkinleştirin ve ardından **FastAPI'yi kurun**:

<div class="termy">

```console
$ pip install "fastapi[standard]"

---> 100%
```

</div>

/// note | Not

## `SQLModel` Kurulumu { #install-sqlmodel }

Önce [virtual environment](../virtual-environments.md) oluşturduğunuzdan emin olun, aktive edin ve ardından `sqlmodel`’i yükleyin:

<div class="termy">

```console
$ pip install sqlmodel
---> 100%
```

</div>

Ancak bir ASGI server'ı manuel olarak da kurabilirsiniz.

Bir [sanal ortam](../virtual-environments.md) oluşturduğunuzdan, etkinleştirdiğinizden emin olun; ardından server uygulamasını kurabilirsiniz.

Örneğin Uvicorn'u kurmak için:

<div class="termy">

```console
$ pip install "uvicorn[standard]"

---> 100%
```

</div>

Yanlış type işlemleri için hata kontrolleri de alırsınız:

<img src="/img/tutorial/body/image04.png">

Bu bir tesadüf değil; tüm framework bu tasarımın etrafında inşa edildi.

Ayrıca, bunun tüm editor'lerle çalışacağından emin olmak için herhangi bir implementasyon yapılmadan önce tasarım aşamasında kapsamlı şekilde test edildi.

Hatta bunu desteklemek için Pydantic'in kendisinde bile bazı değişiklikler yapıldı.

Bir [sanal ortam](../virtual-environments.md) oluşturduğunuzdan, onu aktive ettiğinizden ve `websockets`'i ("WebSocket" protokolünü kullanmayı kolaylaştıran bir Python kütüphanesi) kurduğunuzdan emin olun:

<div class="termy">

```console
$ pip install websockets

---> 100%
```

</div>

## WebSockets client { #websockets-client }

### Production'da { #in-production }

Bu ek response'lar OpenAPI şemasına dahil edilir; dolayısıyla API dokümanlarında da görünürler.

Ancak bu ek response'lar için, status code'unuzu ve içeriğinizi vererek `JSONResponse` gibi bir `Response`'u doğrudan döndürdüğünüzden emin olmanız gerekir.

## `model` ile Ek Response { #additional-response-with-model }

*Path operation decorator*'larınıza `responses` adlı bir parametre geçebilirsiniz.

Bu operation ID'lerin **üretilme** şeklini **değiştirerek**, client'larda daha basit **method isimleri** elde edebilirsiniz.

Bu durumda, her operation ID'nin **benzersiz** olduğundan başka bir şekilde emin olmanız gerekir.

Örneğin, her *path operation*'ın bir tag'i olmasını sağlayabilir ve operation ID'yi **tag** ve *path operation* **adı**na (function adı) göre üretebilirsiniz.

/// tip | İpucu

Spesifikasyona göre, bu örnekteki gibi `access_token` ve `token_type` içeren bir JSON döndürmelisiniz.

Bunu kendi kodunuzda kendiniz yapmalı ve bu JSON key’lerini kullandığınızdan emin olmalısınız.

Spesifikasyonlara uyum için, doğru yapmanız gereken neredeyse tek şey budur.

Geri kalanını **FastAPI** sizin yerinize yönetir.

///

## Dependency’leri Güncelleme { #update-the-dependencies }

<div class="termy">

```console
$ pip install "fastapi[standard]"

---> 100%
```

</div>

**Not**: Tüm terminallerde çalıştığından emin olmak için `"fastapi[standard]"` ifadesini tırnak içinde yazdığınızdan emin olun.

## Örnek { #example }

### Oluşturalım { #create-it }

Şu içerikle `main.py` adında bir dosya oluşturalım:

```Python
from fastapi import FastAPI