böylece response’a default değerler dahil edilmez; yalnızca gerçekten set edilmiş değerler gelir.

Dolayısıyla ID’si `foo` olan item için bu *path operation*’a request atarsanız, response (default değerler olmadan) şöyle olur:

```JSON
{
    "name": "Foo",
    "price": 50.2
}
```

/// info | Bilgi

Ayrıca şunları da kullanabilirsiniz:

* `response_model_exclude_defaults=True`

Bu şu demektir: "`items` değişkeni bir `list` ve bu listedeki her bir öğe `str`".

Bunu yaparak, editörünüz listeden öğeleri işlerken bile destek sağlayabilir:

<img src="/img/python-types/image05.png">

Tipler olmadan, bunu başarmak neredeyse imkansızdır.

`item` değişkeninin, `items` listesindeki elemanlardan biri olduğuna dikkat edin.

Ve yine de editör bunun bir `str` olduğunu bilir ve buna göre destek sağlar.

Çok fazla kullanıcı vardır; ancak sunucunuz, iyi olmayan bağlantılarından gelen istekleri 🕙 bekler.

Ve sonra yanıtların geri gelmesini yine 🕙 bekler.

Bu "beklemeler" 🕙 mikrosaniyelerle ölçülür; ama hepsi toplandığında sonuçta oldukça fazla bekleme olur.

Bu yüzden web API’leri için asenkron ⏸🔀⏯ kod kullanmak çok mantıklıdır.

Bu tür asenkronluk, NodeJS’i popüler yapan şeydir (NodeJS paralel olmasa bile) ve Go dilinin gücüdür.

{* ../../docs_src/security/tutorial004_an_py310.py hl[8,49,51,58:59,62:63,72:79] *}

`authenticate_user`, veritabanında var olmayan bir username ile çağrıldığında, yine de sahte (dummy) bir hash'e karşı `verify_password` çalıştırıyoruz.

Bu, username geçerli olsun ya da olmasın endpoint'in yaklaşık aynı sürede yanıt vermesini sağlar; böylece mevcut username'leri saymaya yarayabilecek zamanlama saldırılarını (timing attacks) engeller.

Bu davranış 0.110.0 sürümünde değiştirildi. Amaç, handler olmayan (internal server errors) forward edilmiş exception'ların yönetilmemesinden kaynaklanan bellek tüketimini düzeltmek ve bunu normal Python kodunun davranışıyla tutarlı hale getirmekti.

Python, "default" değeri olan bir parametreyi, "default" değeri olmayan bir parametreden önce yazarsanız şikayet eder.

Ama bunların sırasını değiştirebilir ve default değeri olmayan parametreyi (query parametresi `q`) en başa koyabilirsiniz.

        "item_id"
      ],
      "msg": "Input should be a valid integer, unable to parse string as an integer",
      "input": "foo"
    }
  ]
}
```

çünkü path parametresi `item_id`, `int` olmayan `"foo"` değerine sahipti.

Aynı hata, şu örnekte olduğu gibi `int` yerine `float` verirseniz de ortaya çıkar: [http://127.0.0.1:8000/items/4.2](http://127.0.0.1:8000/items/4.2)

/// check | Ek bilgi

Burada bu **kavramlar** hakkında biraz daha bilgi vereceğim. Böylece, çok farklı ortamlarda—hatta bugün var olmayan **gelecekteki** ortamlarda bile—API'nizi nasıl deploy edeceğinize karar verirken ihtiyaç duyacağınız **sezgiyi** kazanmış olursunuz.

Örneğin aynı API’yi `/api/v1` ve `/api/latest` gibi farklı prefix’ler altında sunmak için faydalı olabilir.

Bu, muhtemelen ihtiyacınız olmayan ileri seviye bir kullanımdır; ancak gerekirse diye mevcut.

## Bir `APIRouter`’ı Başka Birine Dahil Edin { #include-an-apirouter-in-another }

* `www_redirect` - True olarak ayarlanırsa, izin verilen host'ların www olmayan sürümlerine gelen request'ler www sürümlerine redirect edilir. Varsayılanı `True`'dur.

Gelen bir request doğru şekilde doğrulanmazsa `400` response gönderilir.

## `GZipMiddleware` { #gzipmiddleware }