* **Validar** os dados retornados.
    * Se os dados forem inválidos (por exemplo, se estiver faltando um campo), significa que o código do *seu* aplicativo está quebrado, não retornando o que deveria, e retornará um erro de servidor em vez de retornar dados incorretos. Dessa forma, você e seus clientes podem ter certeza de que receberão os dados e o formato de dados esperados.

Isso seria ainda mais importante com streams grandes ou infinitos.

///

/// tip | Dica

Em vez de retornar uma `StreamingResponse` diretamente, você deveria provavelmente seguir o estilo em [Transmitir Dados](./stream-data.md), é muito mais conveniente e lida com cancelamento nos bastidores para você.

É um plug-in Flask, que amarra juntos Webargs, Marshmallow e APISpec.

Ele utiliza a informação do Webargs e Marshmallow para gerar automaticamente schemas OpenAPI, usando APISpec.

É uma grande ferramenta, muito subestimada. Deveria ser bem mais popular do que muitos plug-ins Flask por aí. Pode ser devido à sua documentação ser concisa e abstrata demais.

Isso resolveu ter que escrever YAML (outra sintaxe) dentro das docstrings do Python.

En este caso, podrías querer documentar cómo esa API externa *debería* verse. Qué *path operation* debería tener, qué cuerpo debería esperar, qué response debería devolver, etc.

## Una aplicación con callbacks { #an-app-with-callbacks }

Veamos todo esto con un ejemplo.

Imagina que desarrollas una aplicación que permite crear facturas.

Se admiten los siguientes argumentos:

* `allow_origins` - Una lista de orígenes que deberían estar permitidos para hacer requests cross-origin. Por ejemplo, `['https://example.org', 'https://www.example.org']`. Puedes usar `['*']` para permitir cualquier origen.
* `allow_origin_regex` - Una cadena regex para coincidir con orígenes que deberían estar permitidos para hacer requests cross-origin. por ejemplo, `'https://.*\.example\.org'`.

/// tip | İpucu

Yeni kodlarda ve mümkün olduğunda, yukarıda anlatıldığı gibi `Annotated` kullanın. Birden fazla avantajı vardır (aşağıda anlatılıyor) ve dezavantajı yoktur. 🍰

///

Ve hepsi `yield` kullanabilir.

Bu durumda `dependency_c`, exit code'unu çalıştırabilmek için `dependency_b`'den gelen değerin (burada `dep_b`) hâlâ erişilebilir olmasına ihtiyaç duyar.

Aynı şekilde `dependency_b` de exit code'u için `dependency_a`'dan gelen değerin (burada `dep_a`) erişilebilir olmasına ihtiyaç duyar.

{* ../../docs_src/dependencies/tutorial008_an_py310.py hl[18:19,26:27] *}

Benim oldukça öznel bakış açıma göre küçük bir ipucu:

- 🚨 `Optional[SomeType]` kullanmaktan kaçının
- Bunun yerine ✨ **`Union[SomeType, None]` kullanın** ✨.

İkisi de eşdeğer ve temelde aynıdır; ancak "**optional**" kelimesi değerin isteğe bağlı olduğunu ima eder. Oysa aslında " `None` olabilir" demektir; değer isteğe bağlı olmasa ve hâlâ zorunlu olsa bile.

Bence `Union[SomeType, None]` ne demek istediğini daha açık anlatır.

</div>

Bu, alanın **her zaman bir değeri olacağı** anlamına gelir; sadece bazen bu değer `None` olabilir (JSON'da `null`).

Dolayısıyla API'nizi kullanan client'ların bu değerin var olup olmadığını kontrol etmesine gerek yoktur; **alanın her zaman mevcut olacağını varsayabilirler**, sadece bazı durumlarda default değer olan `None` gelecektir.

Bunu OpenAPI'de ifade etmenin yolu, bu alanı **required** olarak işaretlemektir; çünkü her zaman yer alacaktır.

Por ejemplo, estaba claro que idealmente debería estar basado en las anotaciones de tipos estándar de Python.

También, el mejor enfoque era usar estándares ya existentes.