{* ../../docs_src/sub_applications/tutorial001_py310.py hl[3, 6:8] *}

### Alt uygulama { #sub-application }

Sonra alt uygulamanızı ve onun *path operation*’larını oluşturun.

Bu alt uygulama da standart bir FastAPI uygulamasıdır; ancak "mount" edilecek olan budur:

{* ../../docs_src/sub_applications/tutorial001_py310.py hl[11, 14:16] *}

### Alt uygulamayı mount edin { #mount-the-sub-application }

JSON formatında (string olarak) veriyi içeren büyük bir `str` döndürmez. Bunun yerine, tüm değerleri ve alt değerleri JSON ile uyumlu olacak şekilde, Python’un standart bir veri yapısını (örneğin bir `dict`) döndürür.

/// note | Not

`jsonable_encoder`, aslında **FastAPI** tarafından veriyi dönüştürmek için internal olarak kullanılır. Ancak birçok farklı senaryoda da oldukça faydalıdır.

Bir response'u iki ya da daha fazla type'ın `Union`'ı olarak tanımlayabilirsiniz; bu, response'un bunlardan herhangi biri olabileceği anlamına gelir.

OpenAPI'de bu `anyOf` ile tanımlanır.

Bunu yapmak için standart Python type hint'i olan [`typing.Union`](https://docs.python.org/3/library/typing.html#typing.Union)'ı kullanın:

/// note | Not

## Araştırma { #investigation }

Önceki alternatifleri kullanarak hepsinden bir şeyler öğrenip, fikirler alıp, bunları kendim ve çalıştığım geliştirici ekipler için en iyi şekilde birleştirebilme şansım oldu.

Mesela, ideal olarak standart Python tip belirteçlerine dayanması gerektiği açıktı.

Ayrıca, en iyi yaklaşım zaten mevcut olan standartları kullanmaktı.

## Bir Görev Fonksiyonu Oluşturun { #create-a-task-function }

Arka plan görevi olarak çalıştırılacak bir fonksiyon oluşturun.

Bu, parametre alabilen standart bir fonksiyondur.

`async def` de olabilir, normal `def` de olabilir; **FastAPI** bunu doğru şekilde nasıl ele alacağını bilir.

Bu örnekte görev fonksiyonu bir dosyaya yazacaktır (email göndermeyi simüle ediyor).

Daha kapsamlı bir örneğe bakalım.

Kullanıcı adı ve şifrenin doğru olup olmadığını kontrol etmek için bir dependency kullanın.

Bunun için kullanıcı adı ve şifreyi kontrol ederken Python standart modülü olan [`secrets`](https://docs.python.org/3/library/secrets.html)'i kullanın.

## HTTPX { #httpx }

**FastAPI** uygulamanız `async def` yerine normal `def` fonksiyonları kullanıyor olsa bile, altta yatan yapı hâlâ bir `async` uygulamadır.

* `allow_methods` - Cross-origin request’lerde izin verilmesi gereken HTTP method’larının listesi. Varsayılanı `['GET']`. Tüm standart method’lara izin vermek için `['*']` kullanabilirsiniz.

Bu şekilde yükseltmeyi yapabilir ve her şeyin hâlâ beklendiği gibi çalıştığını doğrulayabilirsiniz.

## `bump-pydantic` { #bump-pydantic }

Birçok durumda, özel özelleştirmeler olmadan standart Pydantic modelleri kullanıyorsanız, Pydantic v1'den Pydantic v2'ye geçiş sürecinin büyük kısmını otomatikleştirebilirsiniz.

{* ../../docs_src/body/tutorial001_py310.py hl[2] *}

## Veri modelinizi oluşturun { #create-your-data-model }

Sonra veri modelinizi, `BaseModel`'den kalıtım alan bir class olarak tanımlarsınız.

Tüm attribute'lar için standart Python type'larını kullanın:

{* ../../docs_src/body/tutorial001_py310.py hl[5:9] *}