`Depends`'e yalnızca tek bir parametre verirsiniz.

Bu parametre, bir fonksiyon gibi bir şey olmalıdır.

Onu doğrudan **çağırmazsınız** (sonuna parantez eklemezsiniz), sadece `Depends()`'e parametre olarak verirsiniz.

Ve bu fonksiyon da, *path operation function*'lar gibi parametre alır.

/// tip | İpucu

  - login: Trivie
    avatarUrl: https://avatars.githubusercontent.com/u/8161763?v=4
    url: https://github.com/Trivie
- - login: takashi-yoneya
    avatarUrl: https://avatars.githubusercontent.com/u/33813153?u=2d0522bceba0b8b69adf1f2db866503bd96f944e&v=4
    url: https://github.com/takashi-yoneya
  - login: Doist
    avatarUrl: https://avatars.githubusercontent.com/u/2565372?v=4
    url: https://github.com/Doist
- - login: mainframeindustries

...yavaş veri gönderen response'un gönderimi bittikten sonra çalıştırılır:

{* ../../docs_src/dependencies/tutorial013_an_py310.py ln[30:38] hl[31:33] *}

Ama `generate_stream()` veritabanı session'ını kullanmadığı için, response gönderilirken session'ı açık tutmak aslında gerekli değildir.

SQLModel (veya SQLAlchemy) kullanarak bu spesifik senaryoya sahipseniz, session'a artık ihtiyacınız kalmadıktan sonra session'ı açıkça kapatabilirsiniz:

Ardından client ve TLS Termination Proxy, sertifikayı kullanarak **TCP iletişiminin geri kalanını nasıl şifreleyeceklerine** karar verir. Böylece **TLS Handshake** kısmı tamamlanır.

Bundan sonra client ve server arasında **şifreli bir TCP bağlantısı** vardır; TLS’in sağladığı şey budur. Sonra bu bağlantıyı kullanarak gerçek **HTTP iletişimini** başlatabilirler.

///

## Çalıştırma { #run-it }

Bundan sonra yapmanız gereken tek şey `pytest`'i kurmaktır.

Bir [Sanal Ortam](../virtual-environments.md) oluşturduğunuzdan, onu aktifleştirdiğinizden ve sonra kurulumu yaptığınızdan emin olun; örneğin:

<div class="termy">

```console
$ pip install pytest

---> 100%
```

Bir package kurarken görülen birçok garip hata, önce `pip`'i yükseltince çözülür.

/// tip | İpucu

Bunu genelde virtual environment'i oluşturduktan hemen sonra **bir kez** yaparsınız.

///

Virtual environment'in aktif olduğundan emin olun (yukarıdaki komutla) ve sonra şunu çalıştırın:

<div class="termy">

```console
$ python -m pip install --upgrade pip

---> 100%
```

</div>

Bu şekilde, örneğin 1 haftalık süre sonu (expiration) olan bir token oluşturabilirsiniz. Sonra kullanıcı ertesi gün token ile geri geldiğinde, kullanıcının hâlâ sisteminizde oturum açmış olduğunu bilirsiniz.

<img src="/img/async/parallel-burgers/parallel-burgers-04.png" class="illustration">

Sonra kasiyer/aşçı 👨‍🍳, uzun süre tezgâhın önünde 🕙 bekledikten sonra nihayet burgerlerinle geri geliyor.

<img src="/img/async/parallel-burgers/parallel-burgers-05.png" class="illustration">

Burgerleri alıyor ve aşkınla masaya gidiyorsun.

Bir noktada fonksiyon tanımını yazmaya başlamış olacaktınız, parametreler hazır...

Ama sonra "ilk harfi büyük harfe çeviren method"u çağırmanız gerekiyor.

`upper` mıydı? `uppercase` miydi? `first_uppercase`? `capitalize`?

Sonra eski programcı dostuyla denersiniz: editör autocomplete.

Fonksiyonun ilk parametresi olan `first_name`'i yazarsınız, sonra bir nokta (`.`) ve ardından autocomplete'i tetiklemek için `Ctrl+Space`'e basarsınız.

* SQLite
* Oracle
* Microsoft SQL Server, vb.

Bu örnekte **SQLite** kullanacağız; çünkü tek bir dosya kullanır ve Python’da yerleşik desteği vardır. Yani bu örneği kopyalayıp olduğu gibi çalıştırabilirsiniz.

Daha sonra, production uygulamanız için **PostgreSQL** gibi bir veritabanı sunucusu kullanmak isteyebilirsiniz.

/// tip | İpucu