Normal (varsayılan) süreç şöyledir.

Bir `FastAPI` uygulamasının (instance) OpenAPI şemasını döndürmesi beklenen bir `.openapi()` metodu vardır.

Uygulama nesnesi oluşturulurken, `/openapi.json` (ya da `openapi_url` için ne ayarladıysanız o) için bir *path operation* kaydedilir.

Bu path operation, uygulamanın `.openapi()` metodunun sonucunu içeren bir JSON response döndürür.

Bu nedenle altındaki fonksiyon, argüman kombinasyonlarının her biri için bir kez çalıştırılır. Sonra bu argüman kombinasyonlarının her biri için döndürülmüş değerler, fonksiyon aynı argüman kombinasyonuyla çağrıldıkça tekrar tekrar kullanılır.

Örneğin, şöyle bir fonksiyonunuz varsa:

```Python
@lru_cache
def say_hi(name: str, salutation: str = "Ms."):

## CSRF Riski { #csrf-risk }

Bu varsayılan davranış, çok belirli bir senaryoda bir sınıf Cross-Site Request Forgery (CSRF) saldırılarına karşı koruma sağlar.

**Pydantic v2** yayınlandığından beri, üretilen OpenAPI eskisine göre biraz daha net ve **doğru**. 😎

Hatta bazı durumlarda, aynı Pydantic model için OpenAPI içinde input ve output tarafında, **default değerler** olup olmamasına bağlı olarak **iki farklı JSON Schema** bile görebilirsiniz.

Bunun nasıl çalıştığına ve gerekirse nasıl değiştirebileceğinize bir bakalım.

Ardından, aynı zamanda kendi içinde bir bağımlılık da tanımlayan başka bir bağımlılık fonksiyonu (bir "dependable") oluşturabilirsiniz (yani o da bir "dependant" olur):

{* ../../docs_src/dependencies/tutorial005_an_py310.py hl[13] *}

Tanımlanan parametrelere odaklanalım:

* Bu fonksiyonun kendisi bir bağımlılık ("dependable") olmasına rağmen, ayrıca başka bir bağımlılık daha tanımlar (başka bir şeye "depends" olur).

Bu şu anlama gelir:

* `prices` değişkeni bir `dict`'tir:
    * Bu `dict`'in key'leri `str` tipindedir (örneğin her bir öğenin adı).
    * Bu `dict`'in value'ları `float` tipindedir (örneğin her bir öğenin fiyatı).

#### Union { #union }

Bir değişkenin **birkaç tipten herhangi biri** olabileceğini bildirebilirsiniz; örneğin bir `int` veya bir `str`.

{* ../../docs_src/stream_data/tutorial002_py310.py ln[23:27] hl[23] *}

### Bir Dosyayı Simüle Etme { #simulate-a-file }

Bu örnekte, yalnızca bellekte yaşayan ama aynı arayüzü kullanmamıza izin veren, dosya benzeri bir nesne olan `io.BytesIO` ile bir dosyayı simüle ediyoruz.

Örneğin, bir dosyada yapabileceğimiz gibi, içeriğini tüketmek için üzerinde iterate edebiliriz.

Başka biri tarafından (muhtemelen API'nizi kullanacak olan aynı geliştirici tarafından) oluşturulmuş bir *external API*'ye request tetikleyebilen bir *path operation* ile bir API oluşturabilirsiniz.

API sistemlerinin ihtiyaç duyduğu temel özelliklerden biri, koddan (Python) veriyi alıp ağ üzerinden gönderilebilecek bir şeye dönüştürmek, yani veri “<dfn title="başka adlarla: serileştirme, dönüştürme">dönüşüm</dfn>”üdür. Örneğin, bir veritabanından gelen verileri içeren bir objeyi JSON objesine dönüştürmek, `datetime` objelerini string’e çevirmek vb.

şöyle bir Python `dict` elde ederiz:

```Python
{
    'username': 'john',
    'password': 'secret',
    'email': '******@****.***',
    'full_name': None,
}
```

#### Bir `dict`'i Unpack Etmek { #unpacking-a-dict }

`user_dict` gibi bir `dict` alıp bunu bir fonksiyona (ya da sınıfa) `**user_dict` ile gönderirsek, Python bunu "unpack" eder. Yani `user_dict` içindeki key ve value'ları doğrudan key-value argümanları olarak geçirir.