"alla", "alle", "con", "col", "coi", "da", "dal", "dallo", "dai", "dagli", "dall", "dagl", "dalla", "dalle", "di", "del", "dello", "dei", "degli", "dell", "degl", "della", "delle", "in", "nel", "nello", "nei", "negli", "nell", "negl", "nella", "nelle", "su", "sul", "sullo", "sui", "sugli", "sull", "sugl", "sulla", "sulle", "per", "tra", "contro", "io", "tu", "lui", "lei", "noi", "voi", "loro", "mio", "mia", "miei", "mie", "tuo", "tua", "tuoi", "tue", "suo", "sua", "suoi", "sue", "nostro", "nostra", "nostri",...

#### Daha fazla detay { #more-details }

Dosyanızın adının `myapp.py` olduğunu varsayalım.

Şu şekilde çalıştırırsanız:

<div class="termy">

```console
$ python myapp.py
```

</div>

Python tarafından otomatik oluşturulan, dosyanızın içindeki `__name__` adlı dahili değişkenin değeri `"__main__"` string'i olur.

Dolayısıyla şu bölüm:

```Python
    uvicorn.run(app, host="0.0.0.0", port=8000)
```

çalışır.

```

Bu `entrypoint`, `fastapi` komutuna app'i şu şekilde import etmesi gerektiğini söyler:

```python
from main import app
```

Kodunuz şu şekilde yapılandırılmışsa:

```
.
├── backend
│   ├── main.py
│   ├── __init__.py
```

O zaman `entrypoint`'i şu şekilde ayarlarsınız:

```toml
[tool.fastapi]
entrypoint = "backend.main:app"
```

Bu da şu koda eşdeğerdir:

```python

```Python
"{$callback_url}/invoices/{$request.body.id}"
```

Yani API'nizin kullanıcısı (external geliştirici) sizin API'nize şu adrese bir request gönderirse:

```
https://yourapi.com/invoices/?callback_url=https://www.external.org/events
```

ve JSON body şu şekilde olursa:

```JSON
{
    "id": "2expen51ve",
    "customer": "Mr. Richie Rich",
    "total": "9999"
}
```

kanna.gunma.jp
kannami.shizuoka.jp
kanonji.kagawa.jp
kanoya.kagoshima.jp
kanra.gunma.jp
kanuma.tochigi.jp
kanzaki.saga.jp
kapsi.fi
karacol.su
karaganda.su
karasjohka.no
karasjok.no
karasuyama.tochigi.jp
karatsu.saga.jp
karelia.su
kariwa.niigata.jp
kariya.aichi.jp
karlsoy.no
karmoy.no
karmøy.no
karpacz.pl
kartuzy.pl
karuizawa.nagano.jp
karumai.iwate.jp

```

### Template Context Değerleri { #template-context-values }

Şu HTML içeriğinde:

{% raw %}

```jinja
Item ID: {{ id }}
```

{% endraw %}

...gösterilecek olan `id`, sizin "context" olarak ilettiğiniz `dict` içinden alınır:

```Python
{"id": id}
```

Örneğin ID değeri `42` ise, şu şekilde render edilir:

```html
Item ID: 42
```

Hay casos donde quieres decirle a los **usuarios** de tu API que tu aplicación podría llamar a *su* aplicación (enviando una request) con algunos datos, normalmente para **notificar** de algún tipo de **evento**.

Esto significa que en lugar del proceso normal de tus usuarios enviando requests a tu API, es **tu API** (o tu aplicación) la que podría **enviar requests a su sistema** (a su API, su aplicación).

Esto normalmente se llama un **webhook**.

Client `http://example.com/items/foo` (bir `item_id` `"foo"`) isterse, HTTP status code olarak 200 ve şu JSON response’u alır:

```JSON
{
  "item": "The Foo Wrestlers"
}
```

Ancak client `http://example.com/items/bar` (mevcut olmayan bir `item_id` `"bar"`) isterse, HTTP status code olarak 404 ("not found" hatası) ve şu JSON response’u alır:

```JSON
{
  "detail": "Item not found"
}
```

/// tip | İpucu

dirección de e-mail no es válida",badTelephone:"El número de teléfono proporcionado no es válido",badSecurityAnswer:"La respuesta a su pregunta de seguridad es incorrecta",badDate:"La fecha proporcionada no es válida",lengthBadStart:"Su respuesta debe incluir entre ",lengthBadEnd:" caracteres",lengthTooLongStart:"Su respuesta debe de ser menor a ",lengthTooShortStart:"Su respuesta debe de ser mayor a ",notConfirmed:"Los valores proporcionados no pudieron ser confirmados",badDomain:"Ha introducido un...

Así que, incluso con el código anterior que no usa Pydantic explícitamente, FastAPI está usando Pydantic para convertir esos dataclasses estándar en su propia versión de dataclasses de Pydantic.

Y por supuesto, soporta lo mismo:

* validación de datos
* serialización de datos
* documentación de datos, etc.