test-multipart: install-race ## test multipart
	@echo "Test multipart behavior when part files are missing"
	@(env bash $(PWD)/buildscripts/multipart-quorum-test.sh)

test-timeout: install-race ## test multipart
	@echo "Test server timeout"
	@(env bash $(PWD)/buildscripts/test-timeout.sh)

verify: install-race ## verify minio various setups

    * `200`, varsayılan status code'dur ve her şeyin "OK" olduğunu ifade eder.
    * Başka bir örnek `201` ("Created") olabilir. Genellikle veritabanında yeni bir kayıt oluşturduktan sonra kullanılır.
    * Özel bir durum ise `204` ("No Content")'tür. Client'a döndürülecek içerik olmadığında kullanılır; bu nedenle response body olmamalıdır.

**FastAPI**, geliştirici için kolaylık olması adına `starlette.templating` içeriğini `fastapi.templating` olarak da sunar. Ancak mevcut response'ların çoğu doğrudan Starlette'ten gelir. `Request` ve `StaticFiles` için de aynı durum geçerlidir.

///

## Template Yazma { #writing-templates }

Ardından örneğin `templates/item.html` konumunda bir template yazabilirsiniz:

```jinja hl_lines="7"
{!../../docs_src/templates/templates/item.html!}

labels.authRealm=Alan
labels.available=Durum
labels.createdBy=Oluşturan
labels.createdTime=Oluşturma Zamanı
labels.depth=Derinlik
labels.excludedPaths=Tarama için Hariç Tutulan Yollar
labels.excludedUrls=Tarama için Hariç Tutulan URL'ler
labels.excludedDocPaths=Arama için Hariç Tutulan Yollar
labels.excludedDocUrls=Arama için Hariç Tutulan URL'ler
labels.hostname=Ana Bilgisayar Adı
labels.id=ID
labels.includedPaths=Tarama için Dahil Edilen Yollar

          "fullMetaSearch": false,
          "hide": false,
          "includeNullMetadata": true,
          "instant": false,
          "legendFormat": "Pool {{pool}} / Set {{set}} - Read Quorum",
          "range": true,
          "refId": "B",
          "useBackend": false
        },
        {
          "datasource": {
            "type": "prometheus",

Bu, önceden bilmediğiniz key’leri almak istediğiniz durumlarda faydalıdır.

---

Bir diğer faydalı durum da key’lerin başka bir tipte olmasını istediğiniz zamandır (ör. `int`).

Burada göreceğimiz şey de bu.

Bu durumda, `int` key’lere ve `float` value’lara sahip olduğu sürece herhangi bir `dict` kabul edersiniz:

# Ek Modeller { #extra-models }

Önceki örnekten devam edersek, birbiriyle ilişkili birden fazla modelin olması oldukça yaygındır.

Bu durum özellikle kullanıcı modellerinde sık görülür, çünkü:

* **input modeli** bir `password` içerebilmelidir.
* **output modeli** `password` içermemelidir.
* **database modeli** büyük ihtimalle hash'lenmiş bir `password` tutmalıdır.

/// danger | Tehlike

				if err == nil {
					allAtEOF = false
				}
				errs[i] = err
			}(len(errs), set)
			errs = append(errs, nil)
		}
	}
	mu.Unlock()

	// Gather results to a single channel.
	// Quorum is one since we are merging across sets.
	err := mergeEntryChannels(ctx, inputs, results, 1)

	cancelList()
	wg.Wait()

	// we should return 'errs' from per disk
	if isAllNotFound(errs) {

# Hataları Yönetme { #handling-errors }

API’nizi kullanan bir client’a hata bildirmek zorunda olduğunuz pek çok durum vardır.

Bu client; frontend’i olan bir tarayıcı, başka birinin yazdığı bir kod, bir IoT cihazı vb. olabilir.

Client’a şunları söylemeniz gerekebilir:

* Client’ın bu işlem için yeterli yetkisi yok.
* Client’ın bu kaynağa erişimi yok.
* Client’ın erişmeye çalıştığı öğe mevcut değil.
* vb.

/// info | Bilgi

Burada `Bearer` değerine sahip ek `WWW-Authenticate` header’ını döndürmemiz de spesifikasyonun bir parçasıdır.

Herhangi bir HTTP (hata) durum kodu 401 "UNAUTHORIZED", ayrıca `WWW-Authenticate` header’ı da döndürmelidir.

Bearer token’lar (bizim durumumuz) için bu header’ın değeri `Bearer` olmalıdır.

Aslında bu ekstra header’ı atlayabilirsiniz, yine de çalışır.