///

## Tags { #tags }

*Path operation*’ınıza tag ekleyebilirsiniz; `tags` parametresine `str` öğelerinden oluşan bir `list` verin (genellikle tek bir `str`):

{* ../../docs_src/path_operation_configuration/tutorial002_py310.py hl[15,20,25] *}

Artık daha anlamlı gelmeli. ✨

Bunların hepsi, FastAPI’ye (Starlette aracılığıyla) güç verir ve böylesine etkileyici bir performansa sahip olmasını sağlar.

## Çok Teknik Detaylar { #very-technical-details }

/// warning | Uyarı

Büyük ihtimalle burayı atlayabilirsiniz.

Bunlar, **FastAPI**’nin altında nasıl çalıştığına dair oldukça teknik ayrıntılardır.

}
```

/// tip | İpucu

Bir `HTTPException` raise ederken, `detail` parametresine sadece `str` değil, JSON’a dönüştürülebilen herhangi bir değer geçebilirsiniz.

Örneğin `dict`, `list` vb. geçebilirsiniz.

Bunlar **FastAPI** tarafından otomatik olarak işlenir ve JSON’a dönüştürülür.

///

## Özel Header’lar Eklemek { #add-custom-headers }

OAuth2’de bir "scope", gerekli olan belirli bir izni ifade eden basit bir string’dir.

`:` gibi başka karakterler içermesi veya URL olması önemli değildir.

Bu detaylar implementasyon’a özeldir.

OAuth2 açısından bunlar sadece string’lerdir.

///

## `username` ve `password`’ü Almak İçin Kod { #code-to-get-the-username-and-password }

Şimdi bunu yönetmek için **FastAPI**’nin sağladığı araçları kullanalım.

* *Path operation* `read_own_items` şunlara sahiptir:
    * Dependency ile gerekli scope'lar `["items"]`:
    * `get_current_active_user`:
        * `get_current_active_user` dependency fonksiyonu şunlara sahiptir:
            * Dependency ile gerekli scope'lar `["me"]`:
            * `get_current_user`:
                * `get_current_user` dependency fonksiyonu şunlara sahiptir:

Sonrasında bunun kullanıldığını test edebiliriz.

## `.env` dosyası okuma { #reading-a-env-file }

Çok sayıda ayarınız varsa ve bunlar farklı ortamlarda sık sık değişiyorsa, bunları bir dosyaya koyup, sanki environment variable'mış gibi o dosyadan okumak faydalı olabilir.

Buna izin vermemeliyiz; DB’de zaten atanmış bir `id`’yi ezebilirler. `id` belirlemek **client** tarafından değil, **backend** veya **veritabanı** tarafından yapılmalıdır.

Ayrıca hero için bir `secret_name` oluşturuyoruz ama şimdiye kadar her yerde geri döndürüyoruz; bu pek de **secret** sayılmaz... 😅

"bana", "bazı", "belki", "ben", "benden", "beni", "benim", "beri", "beş", "bile", "bin", "bir", "birçok", "biri", "birkaç", "birkez", "birşey", "birşeyi", "biz", "bize", "bizden", "bizi", "bizim", "böyle", "böylece", "bu", "buna", "bunda", "bundan", "bunlar", "bunları", "bunların", "bunu", "bunun", "burada", "çok", "çünkü", "da", "daha", "dahi", "de", "defa", "değil", "diğer", "diye", "doksan", "dokuz", "dolayı", "dolayısıyla", "dört", "edecek", "eden", "ederek", "edilecek", "ediliyor", "edilmesi",...

"bana", "bazı", "belki", "ben", "benden", "beni", "benim", "beri", "beş", "bile", "bin", "bir", "birçok", "biri", "birkaç", "birkez", "birşey", "birşeyi", "biz", "bize", "bizden", "bizi", "bizim", "böyle", "böylece", "bu", "buna", "bunda", "bundan", "bunlar", "bunları", "bunların", "bunu", "bunun", "burada", "çok", "çünkü", "da", "daha", "dahi", "de", "defa", "değil", "diğer", "diye", "doksan", "dokuz", "dolayı", "dolayısıyla", "dört", "edecek", "eden", "ederek", "edilecek", "ediliyor", "edilmesi",...

---

Örneğin Visual Studio Code'da şunları yapabilirsiniz:

* "Debug" paneline gidin.
* "Add configuration..." seçin.
* "Python" seçin
* "`Python: Current File (Integrated Terminal)`" seçeneğiyle debugger'ı çalıştırın.

Böylece server, **FastAPI** kodunuzla başlar; breakpoint'lerinizde durur vb.

Aşağıdaki gibi görünebilir: