Bunu dengelemek için, şu kısa hikâyeyi hayal edin:

> Büyük, kirli bir evi temizlemen gerekiyor.

*Evet, tüm hikâye bu kadar*.

---

Hiçbir yerde 🕙 bekleme yok; sadece evin birden fazla yerinde yapılacak çok iş var.

* `compresslevel` - GZip sıkıştırması sırasında kullanılır. 1 ile 9 arasında bir tamsayıdır. Varsayılanı `9`'dur. Daha düşük değer daha hızlı sıkıştırma ama daha büyük dosya boyutları üretir; daha yüksek değer daha yavaş sıkıştırma ama daha küçük dosya boyutları üretir.

## Diğer middleware'ler { #other-middlewares }

Başka birçok ASGI middleware'i vardır.

Örneğin:

### `scope` { #scope }

Spesifikasyon, client’ın "`scope`" adlı başka bir form alanı da gönderebileceğini söyler.

Form alanının adı `scope`’tur (tekil), ama aslında boşluklarla ayrılmış "scope"’lardan oluşan uzun bir string’dir.

Her bir "scope" sadece bir string’dir (boşluk içermez).

Genelde belirli güvenlik izinlerini (permission) belirtmek için kullanılırlar, örneğin:

Yine de FastAPI, Requests’ten epey ilham almıştır.

**Requests** bir kütüphane olarak API’larla (istemci olarak) etkileşime geçmeye yararken, **FastAPI** API’lar (sunucu olarak) geliştirmeye yarar.

Yani daha çok zıt uçlardadırlar ama birbirlerini tamamlarlar.

Requests çok basit ve sezgisel bir tasarıma sahiptir, mantıklı varsayılanlarla kullanımı çok kolaydır. Aynı zamanda çok güçlü ve özelleştirilebilirdir.

Bu yüzden resmi web sitesinde de söylendiği gibi:

### Zorunlu ama `None` olabilir { #required-can-be-none }

Bir parametrenin `None` kabul edebileceğini söyleyip yine de zorunlu olmasını sağlayabilirsiniz. Bu, client’ların değer göndermesini zorunlu kılar; değer `None` olsa bile.

Bunu yapmak için `None`’ı geçerli bir tip olarak tanımlayın ama varsayılan değer vermeyin:

Bu biraz ileri seviye bir tekniktir ve çoğu durumda gerçekten ihtiyaç duymazsınız; çünkü exception'ları (`HTTPException` dahil) uygulamanızın geri kalan kodundan, örneğin *path operation function* içinden fırlatabilirsiniz.

Ama ihtiyaç duyarsanız diye burada. 🤓

///

{* ../../docs_src/dependencies/tutorial008b_an_py310.py hl[18:22,31] *}

Ve frontend’in, **username** ve **password** kullanarak backend ile kimlik doğrulaması yapabilmesini istiyorsunuz.

Bunu **FastAPI** ile **OAuth2** kullanarak oluşturabiliriz.

Ama ihtiyacınız olan küçük bilgi parçalarını bulmak için uzun spesifikasyonun tamamını okuma zahmetine girmeyelim.

Güvenliği yönetmek için **FastAPI**’nin sunduğu araçları kullanalım.

## Nasıl Görünüyor { #how-it-looks }

a
ahogy
ahol
aki
akik
akkor
alatt
által
általában
amely
amelyek
amelyekben
amelyeket
amelyet
amelynek
ami
amit
amolyan
amíg
amikor
át
abban
ahhoz
annak
arra
arról
az
azok
azon
azt
azzal
azért
aztán
azután
azonban
bár
be
belül
benne
cikk
cikkek
cikkeket

Buna rağmen, bu scope'ları (veya başka herhangi bir security/authorization gereksinimini) kodunuzda ihtiyaç duyduğunuz şekilde yine siz zorunlu kılarsınız.

Birçok durumda scope'lu OAuth2 gereğinden fazla (overkill) olabilir.

Ama ihtiyacınız olduğunu biliyorsanız ya da merak ediyorsanız okumaya devam edin.

///

## OAuth2 scope'ları ve OpenAPI { #oauth2-scopes-and-openapi }

Ancak belirli bir data model, class ya da type kullanmak zorunda değilsiniz.

Modelinizde bir `id` ve `email` olsun, ama `username` olmasın mı istiyorsunuz? Elbette. Aynı araçları kullanabilirsiniz.

Sadece bir `str` mı istiyorsunuz? Ya da sadece bir `dict`? Veya doğrudan bir veritabanı class model instance'ı? Hepsi aynı şekilde çalışır.