asi
ho
naši
napište
re
což
tím
takže
svých
její
svými
jste
aj
tu
tedy
teto
bylo
kde
ke
pravé
ji
nad
nejsou
či
pod
téma
mezi
přes
ty
pak
vám
ani
když
však
neg
jsem
tento
článku
články
aby
jsme
před
pta
jejich
byl
ještě
až
bez
také
pouze
první
vaše
která
nás
nový
tipy
pokud

"kterou", "byla", "toho", "protože", "asi", "ho", "naši", "napište", "re", "což", "tím", "takže", "svých", "její", "svými", "jste", "aj", "tu", "tedy", "teto", "bylo", "kde", "ke", "pravé", "ji", "nad", "nejsou", "či", "pod", "téma", "mezi", "přes", "ty", "pak", "vám", "ani", "když", "však", "neg", "jsem", "tento", "článku", "články", "aby", "jsme", "před", "pta", "jejich", "byl", "ještě", "až", "bez", "také", "pouze", "první", "vaše", "která", "nás", "nový", "tipy", "pokud", "může", "strana", "jeho", "své",...

"kterou", "byla", "toho", "protože", "asi", "ho", "naši", "napište", "re", "což", "tím", "takže", "svých", "její", "svými", "jste", "aj", "tu", "tedy", "teto", "bylo", "kde", "ke", "pravé", "ji", "nad", "nejsou", "či", "pod", "téma", "mezi", "přes", "ty", "pak", "vám", "ani", "když", "však", "neg", "jsem", "tento", "článku", "články", "aby", "jsme", "před", "pta", "jejich", "byl", "ještě", "až", "bez", "také", "pouze", "první", "vaše", "která", "nás", "nový", "tipy", "pokud", "může", "strana", "jeho", "své",...

```Python
    first_name: str, last_name: str
```

Bu kadar.

İşte bunlar "tip belirteçleri":

{* ../../docs_src/python_types/tutorial002.py hl[1] *}


Bu, aşağıdaki gibi varsayılan değerleri bildirmekle aynı şey değildir:

```Python
    first_name="john", last_name="doe"
```

Bu tamamen farklı birşey

İki nokta üst üste (`:`) kullanıyoruz , eşittir (`=`) değil.

Y entonces el nuevo OpenAPI 3.1.0 se basó en la última versión (JSON Schema 2020-12) que incluía este nuevo campo `examples`.

Y ahora este nuevo campo `examples` tiene precedencia sobre el viejo campo único (y personalizado) `example`, que ahora está obsoleto.

/// tip | Consejo

Para resolver este mismo problema, probablemente sea mucho más fácil usar el `body` en un manejador personalizado para `RequestValidationError` ([Manejo de Errores](../tutorial/handling-errors.md#use-the-requestvalidationerror-body){.internal-link target=_blank}).

Pero este ejemplo sigue siendo válido y muestra cómo interactuar con los componentes internos.

///

No estamos usando `scopes` en este ejemplo, pero la funcionalidad está ahí si la necesitas.

///

Ahora, obtén los datos del usuario desde la base de datos (falsa), usando el `username` del campo del form.

De la misma manera, puedes definir lógica (código) que debería ser ejecutada cuando la aplicación esté **cerrándose**. En este caso, este código será ejecutado **una vez**, **después** de haber manejado posiblemente **muchos requests**.

En este caso, podrías querer documentar cómo esa API externa *debería* verse. Qué *path operation* debería tener, qué cuerpo debería esperar, qué response debería devolver, etc.

## Una aplicación con callbacks { #an-app-with-callbacks }

Este parâmetro recebe um `dict`, as chaves são os códigos de status para cada retorno, como por exemplo `200`, e os valores são um outro `dict` com a informação de cada um deles.

Cada um desses `dict` de retorno pode ter uma chave `model`, contendo um modelo do Pydantic, assim como o `response_model`.

O **FastAPI** pegará este modelo, gerará o esquema JSON dele e incluirá no local correto do OpenAPI.