## Dependency Injection { #dependency-injection }

`BackgroundTasks` kullanımı dependency injection sistemiyle de çalışır; `BackgroundTasks` tipinde bir parametreyi birden fazla seviyede tanımlayabilirsiniz: bir *path operation function* içinde, bir dependency’de (dependable), bir sub-dependency’de, vb.

### Üst seviye uygulama { #top-level-application }

Önce ana, üst seviye **FastAPI** uygulamasını ve onun *path operation*’larını oluşturun:

{* ../../docs_src/sub_applications/tutorial001_py310.py hl[3, 6:8] *}

### Alt uygulama { #sub-application }

#### "Profesyonel" bir saldırı { #a-professional-attack }

Elbette saldırganlar bunu elle tek tek denemez; bunu yapan bir program yazarlar. Muhtemelen saniyede binlerce ya da milyonlarca test yaparlar ve her seferinde yalnızca bir doğru harf daha elde ederler.

Ayrıca `except` ile fırlatılan exception'ı yakalayıp onunla bir şey yapabilirsiniz.

Örneğin `HTTPException` gibi farklı bir exception fırlatabilirsiniz.

/// tip | İpucu

Bu biraz ileri seviye bir tekniktir ve çoğu durumda gerçekten ihtiyaç duymazsınız; çünkü exception'ları (`HTTPException` dahil) uygulamanızın geri kalan kodundan, örneğin *path operation function* içinden fırlatabilirsiniz.

# İleri Seviye Middleware { #advanced-middleware }

Ana tutorial'da uygulamanıza [Özel Middleware](../tutorial/middleware.md) eklemeyi gördünüz.

Ardından [`CORSMiddleware` ile CORS'u yönetmeyi](../tutorial/cors.md) de okudunuz.

Bu bölümde diğer middleware'leri nasıl kullanacağımıza bakacağız.

## ASGI middleware'leri ekleme { #adding-asgi-middlewares }

Bu yüzden web API’leri için asenkron ⏸🔀⏯ kod kullanmak çok mantıklıdır.

Bu tür asenkronluk, NodeJS’i popüler yapan şeydir (NodeJS paralel olmasa bile) ve Go dilinin gücüdür.

Ve **FastAPI** ile elde ettiğiniz performans seviyesi de budur.

`Offer`’ın bir `Item` list’i olduğuna, `Item`’ların da opsiyonel bir `Image` list’ine sahip olduğuna dikkat edin.

///

## Sadece list olan body’ler { #bodies-of-pure-lists }

Beklediğiniz JSON body’nin en üst seviye değeri bir JSON `array` (Python’da `list`) ise, tipi Pydantic modellerinde olduğu gibi fonksiyonun parametresinde tanımlayabilirsiniz:

```Python
images: list[Image]
```

şu örnekte olduğu gibi:

labels.lastAccessTime=Son Erişim Zamanı
labels.notificationTo=Bildirim Alıcısı
labels.num=Sayı
labels.pn=Sayfa Numarası
labels.protocolScheme=Şema
labels.purgeByBots=Botları Temizle
labels.logLevel=Günlük Seviyesi
labels.purgeSearchLogDay=Arama Günlüğünü Temizle
labels.query=Sorgu
labels.queryId=Sorgu ID
labels.rt=rt
labels.searchLog=Arama Günlüğü
labels.sort=Sırala
labels.start=Başlat

Özellikle bu yaklaşım, bir middleware içindeki mantığa iyi bir alternatif olabilir.

Örneğin, request body uygulamanız tarafından işlenmeden önce okumak veya üzerinde değişiklik yapmak istiyorsanız.

/// danger | Uyarı

Bu "ileri seviye" bir özelliktir.

**FastAPI**'ye yeni başlıyorsanız bu bölümü atlamak isteyebilirsiniz.

///

## Kullanım senaryoları { #use-cases }

Bazı kullanım senaryoları:

///

/// tip | İpucu

FastAPI uygulamanıza request göndermenin dışında testlerinizde `async` fonksiyonlar çağırmak istiyorsanız (örn. asenkron veritabanı fonksiyonları), ileri seviye bölümdeki [Asenkron Testler](../advanced/async-tests.md) dokümanına göz atın.

///

## Testleri Ayırma { #separating-tests }

Gerçek bir uygulamada testlerinizi büyük ihtimalle farklı bir dosyada tutarsınız.