## Tip parametresi olan list alanları { #list-fields-with-type-parameter }

Ancak Python’da, iç tipleri olan list’leri (ya da "type parameter" içeren tipleri) tanımlamanın belirli bir yolu vardır:

### Tip parametresiyle bir `list` tanımlayın { #declare-a-list-with-a-type-parameter }

`list`, `dict`, `tuple` gibi type parameter (iç tip) alan tipleri tanımlamak için, iç tipi(leri) köşeli parantezlerle "type parameter" olarak verin: `[` ve `]`

```Python

Dataclass otomatik olarak bir Pydantic dataclass'ına dönüştürülür.

Bu sayede şeması API docs kullanıcı arayüzünde görünür:

<img src="/img/tutorial/dataclasses/image01.png">

## İç İçe Veri Yapılarında Dataclass'lar { #dataclasses-in-nested-data-structures }

İç içe veri yapıları oluşturmak için `dataclasses` ile diğer type annotation'ları da birleştirebilirsiniz.

Değişkeni, aynı iki nokta (`:`) sözdizimiyle bildirin.

Tip olarak `list` yazın.

`list`, bazı iç tipleri barındıran bir tip olduğundan, bunları köşeli parantez içine yazarsınız:

{* ../../docs_src/python_types/tutorial006_py310.py hl[1] *}

/// info | Bilgi

Köşeli parantez içindeki bu iç tiplere "type parameters" denir.

Bu durumda `str`, `list`'e verilen type parameter'dır.

///

Burada kullanılan havalı terimlerin ötesinde, **Dependency Injection** sistemi aslında oldukça basittir.

*Path operation function*'lara benzeyen fonksiyonlardan ibarettir.

Yine de çok güçlüdür ve keyfi derecede derin iç içe geçmiş bağımlılık "graph"ları (ağaçları) tanımlamanıza izin verir.

/// tip | İpucu

Bu basit örneklerle çok faydalı görünmeyebilir.

![editor support](https://fastapi.tiangolo.com/img/pycharm-completion.png)

Daha önce imkânsız olduğunu düşünebileceğiniz yerlerde bile tamamlama alırsınız. Örneğin, bir request’ten gelen (iç içe de olabilir) JSON body içindeki `price` anahtarı için.

Artık anahtar adlarını yanlış yazmak, dokümana gidip gelmek ya da sonunda `username` mi `user_name` mi kullandığınızı bulmak için sayfayı yukarı aşağı kaydırmak yok.

* Şunlar dahil editör desteği:
    * Completion.
    * Type kontrolleri.
* Verinin doğrulanması:
    * Veri geçersiz olduğunda otomatik ve anlaşılır hatalar.
    * Çok derin iç içe JSON nesneleri için bile doğrulama.
* Girdi verisinin <dfn title="şöyle de bilinir: serileştirme, ayrıştırma, marshalling">Dönüşümü</dfn>: network'ten gelen veriyi Python verisine ve type'larına çevirir. Şunlardan okur:
    * JSON.

* <dfn title="Girdi ve çıktı katmanları arasında çok sayıda gizli katman içeren yapay sinir ağlarını kullanan; böylece kapsamlı bir iç yapı geliştiren bir makine öğrenmesi yöntemi">Derin Öğrenme</dfn>

## Başlıklar { #headings }

//// tab | Test

### Bir web uygulaması geliştirin - bir öğretici { #develop-a-webapp-a-tutorial }

Merhaba.

{* ../../docs_src/settings/app03_an_py310/main.py hl[1,11] *}

Sonraki request'lerde dependency'ler içinden `get_settings()` çağrıldığında, `get_settings()`'in iç kodu tekrar çalıştırılıp yeni bir `Settings` nesnesi yaratılmak yerine, ilk çağrıda döndürülen aynı nesne tekrar tekrar döndürülür.

#### `lru_cache` Teknik Detayları { #lru-cache-technical-details }

</pre>

<p>
Applying the built-in function <code>complex</code> to untyped
integer, rune, or floating-point constants yields
an untyped complex constant.
</p>

<pre>
const ic = complex(0, c)   // ic == 3.75i  (untyped complex constant)
const iΘ = complex(0, Θ)   // iΘ == 1i     (type complex128)
</pre>

<p>
Constant expressions are always evaluated exactly; intermediate values and the

[hash.Cloner] if the underlying hash does. // Otherwise, it returns an error wrapping [errors.ErrUnsupported]. func (h *HMAC) Clone() (hash.Cloner, error) { r := *h ic, ok := h.inner.(hash.Cloner) if !ok { return nil, errCloneUnsupported{} } oc, ok := h.outer.(hash.Cloner) if !ok { return nil, errCloneUnsupported{} } var err error r.inner, err = ic.Clone() if err != nil { return nil, errCloneUnsupported{} } r.outer, err = oc.Clone() if err != nil { return nil, errCloneUnsupported{} } return &r, nil } //...