`upper` mıydı? `uppercase` miydi? `first_uppercase`? `capitalize`?

Sonra eski programcı dostuyla denersiniz: editör autocomplete.

Fonksiyonun ilk parametresi olan `first_name`'i yazarsınız, sonra bir nokta (`.`) ve ardından autocomplete'i tetiklemek için `Ctrl+Space`'e basarsınız.

Ama ne yazık ki, işe yarar bir şey göremezsiniz:

<img src="/img/python-types/image01.png">

### Tipleri ekleyelim { #add-types }

#### Relative Import Nasıl Çalışır { #how-relative-imports-work }

/// tip | İpucu

Import’ların nasıl çalıştığını çok iyi biliyorsanız, bir sonraki bölüme geçin.

///

Tek bir nokta `.`, örneğin:

```Python
from .dependencies import get_token_header
```

şu anlama gelir:

* Bu module’ün (yani `app/routers/items.py` dosyasının) bulunduğu package içinden başla ( `app/routers/` dizini)...

```

Bir JSON dizisine (Python list eşdeğeri) çok benzer; ancak öğeler `[]` içine alınmak ve araya `,` konmak yerine, her satırda **bir JSON nesnesi** vardır; bunlar yeni satır karakteri ile ayrılır.

/// info | Bilgi

Önemli nokta, uygulamanız her satırı sırayla üretebilirken, istemcinin de önceki satırları tüketmeye devam edebilmesidir.

///

/// note | Teknik Detaylar

İşletim sistemlerinin (Linux, macOS, Windows) çalıştırılacak programları bulmak için kullandığı **özel** bir ortam değişkeni vardır: **`PATH`**.

`PATH` değişkeninin değeri uzun bir string’dir; Linux ve macOS’te dizinler iki nokta üst üste `:` ile, Windows’ta ise noktalı virgül `;` ile ayrılır.

Örneğin `PATH` ortam değişkeni şöyle görünebilir:

//// tab | Linux, macOS

```plaintext
/usr/local/bin:/usr/bin:/bin:/usr/sbin:/sbin
```

Bu yaklaşım oldukça yaygındır ve bir adı vardır: Bu environment variable'lar genellikle `.env` adlı bir dosyaya konur ve bu dosyaya "dotenv" denir.

/// tip | İpucu

Nokta (`.`) ile başlayan dosyalar, Linux ve macOS gibi Unix-benzeri sistemlerde gizli dosyadır.

Ancak dotenv dosyasının mutlaka bu dosya adına sahip olması gerekmez.

///

/// tip | İpucu

Buradaki önemli ve "sihirli" nokta şu: `get_current_user`, her *path operation* için kontrol etmesi gereken farklı bir `scopes` listesi alır.

///

Bir kullanıcı gözüyle **HTTPS’in temellerini öğrenmek** için [https://howhttps.works/](https://howhttps.works/) adresine bakın.

Şimdi de **geliştirici perspektifinden**, HTTPS hakkında düşünürken akılda tutulması gereken birkaç nokta:

* HTTPS için **server**’ın, **üçüncü bir taraf** tarafından verilen **"sertifikalara"** sahip olması gerekir.
    * Bu sertifikalar aslında üçüncü tarafça "üretilmez", üçüncü taraftan **temin edilir**.

Bu custom validator’lar, request’te sağlanan **yalnızca** **aynı veri** ile kontrol edilebilen şeyler içindir.

///

### O Kodu Anlamak { #understand-that-code }

Önemli nokta, **`Annotated` içinde bir fonksiyonla birlikte `AfterValidator` kullanmak**. İsterseniz bu kısmı atlayabilirsiniz. 🤸

---

Ama bu örnek kodun detaylarını merak ediyorsanız, birkaç ek bilgi:

Sonuçları vermeden önce bekleme gerektiren ve bu yeni Python özelliklerini destekleyen bir işlem olduğunda, şöyle kodlayabilirsiniz:

```Python
burgers = await get_burgers(2)
```

Buradaki kilit nokta `await`. Python’a, sonuçları `burgers` değişkenine koymadan önce `get_burgers(2)` çalışmasının bitmesini 🕙 beklemesi ⏸ gerektiğini söyler. Böylece Python, bu arada başka bir şey 🔀 ⏯ yapabileceğini bilir (ör. başka bir request almak gibi).

				"application/vnd.nokia.catalogs",
				"application/vnd.nokia.conml+wbxml",
				"application/vnd.nokia.conml+xml",
				"application/vnd.nokia.isds-radio-presets",
				"application/vnd.nokia.iptv.config+xml",
				"application/vnd.nokia.landmark+wbxml",
				"application/vnd.nokia.landmark+xml",
				"application/vnd.nokia.landmarkcollection+xml",
				"application/vnd.nokia.n-gage.ac+xml",