Bu senaryoda **bir server daha** eklemek ve bazı process'leri orada çalıştırmak daha iyi olur; böylece hepsinin **yeterli RAM'i ve CPU zamanı** olur.

Bir hafta sonra token'ın süresi dolar; kullanıcı yetkilendirilmez ve yeni bir token almak için tekrar giriş yapmak zorunda kalır. Ayrıca kullanıcı (veya üçüncü bir taraf) token'ı değiştirip süre sonunu farklı göstermek isterse bunu tespit edebilirsiniz; çünkü imzalar eşleşmez.

    ...
```

Bu kez Python, iki string’in aynı olmadığını fark etmeden önce hem `stanleyjobsox` hem de `stanleyjobson` içinde `stanleyjobso` kısmının tamamını karşılaştırmak zorunda kalır. Bu nedenle "Incorrect username or password" yanıtını vermesi birkaç mikro saniye daha uzun sürer.

#### Yanıt süresi saldırganlara yardımcı olur { #the-time-to-answer-helps-the-attackers }

Tag'leriniz için metadata oluşturup `openapi_tags` parametresine geçin:

{* ../../docs_src/metadata/tutorial004_py310.py hl[3:16,18] *}

Açıklamaların içinde Markdown kullanabileceğinizi unutmayın; örneğin "login" kalın (**login**) ve "fancy" italik (_fancy_) olarak gösterilecektir.

/// tip | İpucu

Kullandığınız tüm tag'ler için metadata eklemek zorunda değilsiniz.

///

### Tag'lerinizi kullanın { #use-your-tags }

Diyelim ki sadece kullanıcıları yönetmeye ayrılmış dosyanız `/app/routers/users.py` içindeki submodule olsun.

Kullanıcılarla ilgili *path operation*’ları, kodun geri kalanından ayrı tutmak istiyorsunuz; böylece düzenli kalır.

Ancak bu hâlâ aynı **FastAPI** uygulaması/web API’sinin bir parçasıdır (aynı "Python Package" içinde).

Bu module için *path operation*’ları `APIRouter` kullanarak oluşturabilirsiniz.

Burada çözeceğimiz şey bu: modeli request’ler işlenmeden önce yükleyelim, ama kod yüklenirken değil; yalnızca uygulama request almaya başlamadan hemen önce.

## Lifespan { #lifespan }

///

Böylece `admin_email` ayarı `"******@****.***"` olur.

`app_name` `"ChimichangApp"` olur.

`items_per_user` ise default değeri olan `50` olarak kalır.

## Ayarları başka bir module'de tutma { #settings-in-another-module }

Yani doğru virtual environment'da olup olmadığınızı doğrulayabilirsiniz.

/// tip | İpucu

Bir virtual environment'i aktive etmek kolaydır; sonra o Python ile kalıp **başka bir projeye geçmek** de kolaydır.

Bu durumda ikinci proje, başka bir projenin virtual environment'ından gelen **yanlış Python**'ı kullandığınız için **çalışmayabilir**.

**Container** başlatılıp çalıştığında (bir **container image**'dan başlatılır), dosyalar oluşturabilir/değiştirebilir, environment variable'ları değiştirebilir vb. Bu değişiklikler sadece o container içinde kalır; alttaki container image'da kalıcı olmaz (diske kaydedilmez).

Bir container image, **program** dosyası ve içeriklerine benzetilebilir; örn. `python` ve `main.py` gibi bir dosya.