SSE, HTTP üzerinden sunucudan istemciye veri akışı için bir standarttır.

Her olay, aralarında boş satırlar bulunan ve `data`, `event`, `id` ve `retry` gibi "alanlar" içeren küçük bir metin bloğudur.

Şuna benzer:

```
data: {"name": "Portal Gun", "price": 999.99}

data: {"name": "Plumbus", "price": 32.99}

```

### Password’ü Kontrol Etme { #check-the-password }

Bu noktada veritabanından kullanıcı verisine sahibiz, ancak password’ü henüz kontrol etmedik.

Önce bu veriyi Pydantic `UserInDB` modeline koyalım.

Asla düz metin (plaintext) password kaydetmemelisiniz; bu yüzden (sahte) password hashing sistemini kullanacağız.

Password’ler eşleşmezse, aynı hatayı döndürürüz.

#### Password hashing { #password-hashing }

///

Dikkat edin: Webhook'larda aslında bir *path* (ör. `/items/`) deklare etmiyorsunuz; oraya verdiğiniz metin sadece webhook'un bir **identifier**'ıdır (event'in adı). Örneğin `@app.webhooks.post("new-subscription")` içinde webhook adı `new-subscription`'dır.

- **Deploy to FastAPI Cloud** - Uygulamanızı tek tıkla [FastAPI Cloud](https://fastapicloud.com/)'a deploy edin.
- **Stream Application Logs** - FastAPI Cloud’a deploy ettiğiniz uygulamadan, seviye filtreleme ve metin arama ile gerçek zamanlı log akışı.

* **input modeli** bir `password` içerebilmelidir.
* **output modeli** `password` içermemelidir.
* **database modeli** büyük ihtimalle hash'lenmiş bir `password` tutmalıdır.

/// danger | Tehlike

Kullanıcının düz metin (plaintext) `password`'ünü asla saklamayın. Her zaman sonradan doğrulayabileceğiniz "güvenli bir hash" saklayın.

Bu konuyla ilgili daha fazlasını [Twelve-Factor Uygulaması: Config](https://12factor.net/config) bölümünde okuyabilirsiniz.

///

## Türler ve Doğrulama { #types-and-validation }

Bu ortam değişkenleri yalnızca **metin string**’lerini taşıyabilir. Çünkü Python’un dışındadırlar ve diğer programlarla, sistemin geri kalanıyla (hatta Linux, Windows, macOS gibi farklı işletim sistemleriyle) uyumlu olmak zorundadırlar.

                "path",
                "item_id"
            ],
            "msg": "value is not a valid integer",
            "type": "type_error.integer"
        }
    ]
}
```

şu şekilde bir metin (text) versiyonu alırsınız:

```
Validation errors:
Field: ('path', 'item_id'), Error: Input should be a valid integer, unable to parse string as an integer
```

### `HTMLResponse` { #htmlresponse }

Yukarıda okuduğunuz gibi, bir miktar text veya bytes alır ve HTML response döndürür.

### `PlainTextResponse` { #plaintextresponse }

Bir miktar text veya bytes alır ve düz metin response döndürür.

{* ../../docs_src/custom_response/tutorial005_py310.py hl[2,7,9] *}

### `JSONResponse` { #jsonresponse }

Bir miktar veri alır ve `application/json` olarak encode edilmiş bir response döndürür.

API’ların ihtiyaç duyduğu bir diğer önemli özellik, veri doğrulamadır; belirli parametreler göz önüne alındığında verinin geçerli olduğundan emin olmak. Örneğin, bir alanın `int` olması ve rastgele bir metin olmaması. Bu özellikle dışarıdan gelen veriler için kullanışlıdır.

Bir veri doğrulama sistemi olmadan, tüm bu kontrolleri kod içinde el ile yapmanız gerekir.

Environment variable'ları anlamak için [Ortam Değişkenleri](../environment-variables.md) dokümanını okuyabilirsiniz.

///

## Tipler ve doğrulama { #types-and-validation }

Bu environment variable'lar yalnızca metin (string) taşıyabilir; çünkü Python'ın dışındadırlar ve diğer programlarla ve sistemin geri kalanıyla uyumlu olmaları gerekir (hatta Linux, Windows, macOS gibi farklı işletim sistemleriyle de).