`upper` mıydı? `uppercase` miydi? `first_uppercase`? `capitalize`?

Sonra eski programcı dostuyla denersiniz: editör autocomplete.

Fonksiyonun ilk parametresi olan `first_name`'i yazarsınız, sonra bir nokta (`.`) ve ardından autocomplete'i tetiklemek için `Ctrl+Space`'e basarsınız.

Ama ne yazık ki, işe yarar bir şey göremezsiniz:

<img src="/img/python-types/image01.png">

### Tipleri ekleyelim { #add-types }

#### Relative Import Nasıl Çalışır { #how-relative-imports-work }

/// tip | İpucu

Import’ların nasıl çalıştığını çok iyi biliyorsanız, bir sonraki bölüme geçin.

///

Tek bir nokta `.`, örneğin:

```Python
from .dependencies import get_token_header
```

şu anlama gelir:

* Bu module’ün (yani `app/routers/items.py` dosyasının) bulunduğu package içinden başla ( `app/routers/` dizini)...

<img src="/img/tutorial/extending-openapi/image03.png">

## Temayı Değiştirin { #change-the-theme }

Aynı şekilde, `"syntaxHighlight.theme"` anahtarıyla (ortasında bir nokta olduğuna dikkat edin) syntax highlighting temasını ayarlayabilirsiniz:

{* ../../docs_src/configure_swagger_ui/tutorial002_py310.py hl[3] *}

Bu yapılandırma, syntax highlighting renk temasını değiştirir:

```

Bir JSON dizisine (Python list eşdeğeri) çok benzer; ancak öğeler `[]` içine alınmak ve araya `,` konmak yerine, her satırda **bir JSON nesnesi** vardır; bunlar yeni satır karakteri ile ayrılır.

/// info | Bilgi

Önemli nokta, uygulamanız her satırı sırayla üretebilirken, istemcinin de önceki satırları tüketmeye devam edebilmesidir.

///

/// note | Teknik Detaylar

İşletim sistemlerinin (Linux, macOS, Windows) çalıştırılacak programları bulmak için kullandığı **özel** bir ortam değişkeni vardır: **`PATH`**.

`PATH` değişkeninin değeri uzun bir string’dir; Linux ve macOS’te dizinler iki nokta üst üste `:` ile, Windows’ta ise noktalı virgül `;` ile ayrılır.

Örneğin `PATH` ortam değişkeni şöyle görünebilir:

//// tab | Linux, macOS

```plaintext
/usr/local/bin:/usr/bin:/bin:/usr/sbin:/sbin
```

Bu yaklaşım oldukça yaygındır ve bir adı vardır: Bu environment variable'lar genellikle `.env` adlı bir dosyaya konur ve bu dosyaya "dotenv" denir.

/// tip | İpucu

Nokta (`.`) ile başlayan dosyalar, Linux ve macOS gibi Unix-benzeri sistemlerde gizli dosyadır.

Ancak dotenv dosyasının mutlaka bu dosya adına sahip olması gerekmez.

///

Dolayısıyla ID çakışmalarını önlemek için, kullanıcı için JWT token oluştururken `sub` anahtarının değerine bir önek ekleyebilirsiniz; örneğin `username:`. Bu örnekte `sub` değeri şöyle olabilirdi: `username:johndoe`.

Unutmamanız gereken önemli nokta şudur: `sub` anahtarı, tüm uygulama genelinde benzersiz bir tanımlayıcı olmalı ve string olmalıdır.

## Kontrol Edelim { #check-it }

Birçok durumda bu soruların cevabını zaten biliyor olabilirsiniz. 🤓

Eğer insanların sorularına çok yardım ederseniz, resmi bir [FastAPI Expert](fastapi-people.md#fastapi-experts) olabilirsiniz. 🎉

Şunu unutmayın: en önemli nokta, nazik olmaya çalışmak. İnsanlar çoğu zaman biriken stresle geliyor ve birçok durumda soruyu en iyi şekilde sormuyor; yine de elinizden geldiğince nazik olmaya çalışın. 🤗

/// tip | İpucu

Buradaki önemli ve "sihirli" nokta şu: `get_current_user`, her *path operation* için kontrol etmesi gereken farklı bir `scopes` listesi alır.

///

Bir kullanıcı gözüyle **HTTPS’in temellerini öğrenmek** için [https://howhttps.works/](https://howhttps.works/) adresine bakın.

Şimdi de **geliştirici perspektifinden**, HTTPS hakkında düşünürken akılda tutulması gereken birkaç nokta:

* HTTPS için **server**’ın, **üçüncü bir taraf** tarafından verilen **"sertifikalara"** sahip olması gerekir.
    * Bu sertifikalar aslında üçüncü tarafça "üretilmez", üçüncü taraftan **temin edilir**.