Bu özel örnekte o kadar da önemli değil, çünkü sahte ve bellekte (yani `io.BytesIO` ile). Ancak gerçek bir dosyada, onunla işiniz bittiğinde dosyanın kapandığından emin olmak önemlidir.

### Dosyalar ve Async { #files-and-async }

Çoğu durumda dosya benzeri nesneler, varsayılan olarak async ve await ile uyumlu değildir.

`GzipRequest.get_route_handler` tarafından döndürülen fonksiyonun farklı yaptığı tek şey, `Request`'i bir `GzipRequest`'e dönüştürmektir.

Bunu yaptığımızda `GzipRequest`, veriyi (gerekliyse) *path operations*'larımıza geçirmeden önce açma (decompress) işini üstlenir.

Bundan sonra tüm işleme mantığı aynıdır.

Ancak `GzipRequest.body` içindeki değişikliklerimiz sayesinde, request body gerektiğinde **FastAPI** tarafından yüklendiğinde otomatik olarak decompress edilir.

Bu araç, değişmesi gereken kodun büyük bir kısmını otomatik olarak dönüştürmenize yardımcı olur.

Bundan sonra testleri çalıştırıp her şeyin çalışıp çalışmadığını kontrol edebilirsiniz. Çalışıyorsa işiniz biter. 😎

## v2 İçinde Pydantic v1 { #pydantic-v1-in-v2 }

Pydantic v2, `pydantic.v1` adlı bir alt modül olarak Pydantic v1'in tamamını içerir. Ancak bu yapı, Python 3.13'ün üzerindeki sürümlerde artık desteklenmemektedir.

# `yield` ile Dependency'ler { #dependencies-with-yield }

FastAPI, işini bitirdikten sonra <dfn title='bazen "exit code", "cleanup code", "teardown code", "closing code", "context manager exit code" vb. olarak da adlandırılır'>ek adımlar</dfn> çalıştıran dependency'leri destekler.

Bunu yapmak için `return` yerine `yield` kullanın ve ek adımları (kodu) `yield` satırından sonra yazın.

/// tip | İpucu

{* ../../docs_src/events/tutorial003_py310.py hl[14:19] *}

Fonksiyonun `yield`’den önceki kısmı, uygulama başlamadan **önce** çalışır.

`yield`’den sonraki kısım ise, uygulama işini bitirdikten **sonra** çalışır.

### Async Context Manager { #async-context-manager }

Bakarsanız, fonksiyon `@asynccontextmanager` ile dekore edilmiş.

Bu da fonksiyonu "**async context manager**" denen şeye dönüştürür.

read_items["/items/"]
read_users["/users/"]

common_parameters --> read_items
common_parameters --> read_users
```

Bu şekilde paylaşılan kodu bir kez yazarsınız ve onu *path operation*'larda çağırma işini **FastAPI** halleder.

/// check | Ek bilgi

Dikkat edin: Bunu "register" etmek ya da benzeri bir şey yapmak için özel bir class oluşturup **FastAPI**'ye bir yere geçirmeniz gerekmez.

Bunu genelde yalnızca **bir kez**, virtual environment'i oluşturduğunuzda yapmanız gerekir.

///

## Virtual Environment'i Devre Dışı Bırakın { #deactivate-the-virtual-environment }

Projeniz üzerinde işiniz bittiğinde virtual environment'i **deactivate** edebilirsiniz.

<div class="termy">

```console
$ deactivate
```

</div>

Eğer `-> HeroPublic` yazsaydık, editörünüz ve linter’ınız (haklı olarak) `HeroPublic` yerine `Hero` döndürdüğünüz için şikayet edecekti.

Bunu `response_model` içinde belirterek **FastAPI**’ye işini yapmasını söylüyoruz; type annotation’lara ve editörünüzün/diğer araçların sağladığı desteğe karışmamış oluyoruz.

///

### `HeroPublic` ile Hero’ları Okuma { #read-heroes-with-heropublic }

**Birden fazla container**'ınız varsa ve muhtemelen her biri **tek process** çalıştırıyorsa (ör. bir **Kubernetes** cluster'ında), replication yapılan worker container'lar çalışmadan **önce**, **başlatmadan önceki adımlar**ın işini yapan **ayrı bir container** kullanmak isteyebilirsiniz (tek container, tek process).

/// info | Bilgi