Dolayısıyla genel olarak "server" dendiğinde, bu iki şeyden birini kast ediyor olabilir.

Uzak makineden bahsederken genelde **server** denir; ayrıca **machine**, **VM** (virtual machine), **node** ifadeleri de kullanılır. Bunların hepsi, genellikle Linux çalıştıran ve üzerinde programlarınızı çalıştırdığınız bir tür uzak makineyi ifade eder.

## Sunucu Programını Yükleyin { #install-the-server-program }

Yani, şu şekilde bir URL'de:

```
https://example.com/items/foo
```

...path şöyle olur:

```
/items/foo
```

/// info | Bilgi

Bir "path" genellikle "endpoint" veya "route" olarak da adlandırılır.

///

Bir API oluştururken, "path", "concerns" ve "resources" ayrımını yapmanın ana yoludur.

#### Operation { #operation }

### Startup'ta Otomatik Çalıştırma { #run-automatically-on-startup }

Genellikle server programının (ör. Uvicorn) server açılışında otomatik başlamasını ve herhangi bir **insan müdahalesi** gerektirmeden API'nizi çalıştıran bir process'in sürekli ayakta olmasını istersiniz (ör. FastAPI uygulamanızı çalıştıran Uvicorn).

### Ayrı Bir Program { #separate-program }

Bu da şunu ifade eder: Kullanıcılarınızın API'nize request göndermesi şeklindeki normal akış yerine, request'i **sizin API'niz** (veya uygulamanız) **onların sistemine** (onların API'sine, onların uygulamasına) **gönderebilir**.

Buna genellikle **webhook** denir.

## Webhook adımları { #webhooks-steps }

Örneğin:

* Bir işlem gerçekleştirdikten sonra gönderilen email bildirimleri:
    * Bir email server’a bağlanmak ve email göndermek genellikle "yavaş" olduğundan (birkaç saniye), response’u hemen döndürüp email bildirimini arka planda gönderebilirsiniz.
* Veri işleme:

* **`200 - 299`** "Successful" response'lar içindir. En sık kullanacağınız aralık budur.
    * `200`, varsayılan status code'dur ve her şeyin "OK" olduğunu ifade eder.
    * Başka bir örnek `201` ("Created") olabilir. Genellikle veritabanında yeni bir kayıt oluşturduktan sonra kullanılır.
    * Özel bir durum ise `204` ("No Content")'tür. Client'a döndürülecek içerik olmadığında kullanılır; bu nedenle response body olmamalıdır.

# Full Stack FastAPI Şablonu { #full-stack-fastapi-template }

Şablonlar genellikle belirli bir kurulumla gelir, ancak esnek ve özelleştirilebilir olacak şekilde tasarlanırlar. Bu sayede şablonu projenizin gereksinimlerine göre değiştirip uyarlayabilir, çok iyi bir başlangıç noktası olarak kullanabilirsiniz. 🏁

Bu şablonu başlangıç için kullanabilirsiniz; çünkü ilk kurulumun, güvenliğin, veritabanının ve bazı API endpoint'lerinin önemli bir kısmı sizin için zaten hazırlanmıştır.

Çoğu durumda (ve genellikle yapmanız gereken şekilde) üst tarafta sizin yerinize HTTPS'i yöneten bir "termination proxy" bulunur. Bu, uygulamanızı nasıl deploy ettiğinize bağlıdır; sağlayıcınız bunu sizin için yapabilir ya da sizin ayrıca kurmanız gerekebilir.

JSON sadece UTF-8 ile encode edilmiş string'ler içerebilir, dolayısıyla ham bytes içeremez.

Base64 ikili veriyi string olarak encode edebilir, ancak bunu yapmak için orijinal ikili veriden daha fazla karakter kullanır; bu yüzden genellikle normal dosyalardan daha verimsiz olur.

Base64'ü sadece gerçekten JSON içine ikili veri koymanız gerekiyorsa ve bunun için dosya kullanamıyorsanız tercih edin.

## Pydantic `bytes` { #pydantic-bytes }

///

## Tags { #tags }

*Path operation*’ınıza tag ekleyebilirsiniz; `tags` parametresine `str` öğelerinden oluşan bir `list` verin (genellikle tek bir `str`):

{* ../../docs_src/path_operation_configuration/tutorial002_py310.py hl[15,20,25] *}

Bunlar OpenAPI şemasına eklenecek ve otomatik dokümantasyon arayüzleri tarafından kullanılacaktır: