* "Try it out" butonuna tıklayın; parametreleri doldurmanıza ve API ile doğrudan etkileşime girmenize olanak sağlar:

![Swagger UI interaction](https://fastapi.tiangolo.com/img/index/index-04-swagger-03.png)

* Sonra "Execute" butonuna tıklayın; kullanıcı arayüzü API'nız ile iletişim kuracak, parametreleri gönderecek, sonuçları alacak ve ekranda gösterecek:

![Swagger UI interaction](https://fastapi.tiangolo.com/img/index/index-05-swagger-04.png)

Normalde `yield` kullanan dependency'lerin exit code'u, client'a response gönderildikten **sonra** çalıştırılır.

Ama *path operation function*'dan döndükten sonra dependency'yi kullanmayacağınızı biliyorsanız, `Depends(scope="function")` kullanarak FastAPI'ye dependency'yi *path operation function* döndükten sonra kapatmasını, ancak **response gönderilmeden önce** kapatmasını söyleyebilirsiniz.

...yavaş veri gönderen response'un gönderimi bittikten sonra çalıştırılır:

{* ../../docs_src/dependencies/tutorial013_an_py310.py ln[30:38] hl[31:33] *}

Ama `generate_stream()` veritabanı session'ını kullanmadığı için, response gönderilirken session'ı açık tutmak aslında gerekli değildir.

SQLModel (veya SQLAlchemy) kullanarak bu spesifik senaryoya sahipseniz, session'a artık ihtiyacınız kalmadıktan sonra session'ı açıkça kapatabilirsiniz:

Uzun süre benzer bir framework arayıp birçok alternatifi denedikten sonra, APIStar mevcut en iyi seçenekti.

Sonra APIStar bir sunucu olarak var olmaktan çıktı ve Starlette oluşturuldu; böyle bir sistem için daha iyi bir temel oldu. Bu, **FastAPI**’yi inşa etmek için son ilhamdı.

Ardından client ve TLS Termination Proxy, sertifikayı kullanarak **TCP iletişiminin geri kalanını nasıl şifreleyeceklerine** karar verir. Böylece **TLS Handshake** kısmı tamamlanır.

Bundan sonra client ve server arasında **şifreli bir TCP bağlantısı** vardır; TLS’in sağladığı şey budur. Sonra bu bağlantıyı kullanarak gerçek **HTTP iletişimini** başlatabilirler.

Bir package kurarken görülen birçok garip hata, önce `pip`'i yükseltince çözülür.

/// tip | İpucu

Bunu genelde virtual environment'i oluşturduktan hemen sonra **bir kez** yaparsınız.

///

Virtual environment'in aktif olduğundan emin olun (yukarıdaki komutla) ve sonra şunu çalıştırın:

<div class="termy">

```console
$ python -m pip install --upgrade pip

---> 100%
```

</div>

Bu şekilde, örneğin 1 haftalık süre sonu (expiration) olan bir token oluşturabilirsiniz. Sonra kullanıcı ertesi gün token ile geri geldiğinde, kullanıcının hâlâ sisteminizde oturum açmış olduğunu bilirsiniz.

<img src="/img/async/parallel-burgers/parallel-burgers-04.png" class="illustration">

Sonra kasiyer/aşçı 👨‍🍳, uzun süre tezgâhın önünde 🕙 bekledikten sonra nihayet burgerlerinle geri geliyor.

<img src="/img/async/parallel-burgers/parallel-burgers-05.png" class="illustration">

Burgerleri alıyor ve aşkınla masaya gidiyorsun.

Bir noktada fonksiyon tanımını yazmaya başlamış olacaktınız, parametreler hazır...

Ama sonra "ilk harfi büyük harfe çeviren method"u çağırmanız gerekiyor.

`upper` mıydı? `uppercase` miydi? `first_uppercase`? `capitalize`?

Sonra eski programcı dostuyla denersiniz: editör autocomplete.

Fonksiyonun ilk parametresi olan `first_name`'i yazarsınız, sonra bir nokta (`.`) ve ardından autocomplete'i tetiklemek için `Ctrl+Space`'e basarsınız.

* SQLite
* Oracle
* Microsoft SQL Server, vb.

Bu örnekte **SQLite** kullanacağız; çünkü tek bir dosya kullanır ve Python’da yerleşik desteği vardır. Yani bu örneği kopyalayıp olduğu gibi çalıştırabilirsiniz.

Daha sonra, production uygulamanız için **PostgreSQL** gibi bir veritabanı sunucusu kullanmak isteyebilirsiniz.

/// tip | İpucu