Sonra tezgâha 🔀 gidip artık bitmiş olan ilk göreve ⏯ dönüyor, burgerleri alıyor, teşekkür ediyor ve masaya getiriyorsun. Tezgâhla etkileşimin bu adımı / görevi böylece bitiyor ⏹. Bu da yeni bir görev olan "burgerleri yemek" 🔀 ⏯ görevini oluşturuyor, ama "burgerleri almak" görevi tamamlandı ⏹.

### Paralel Burgerler { #parallel-burgers }

Senkron Python web framework’leri için önceki standart olan WSGI’ye dayandığından, WebSocket vb. şeyleri işleyemez, ancak yine de yüksek performansa sahiptir.

/// info | Bilgi

Hug, Python dosyalarındaki import’ları otomatik sıralayan harika bir araç olan [`isort`](https://github.com/timothycrosley/isort)’un geliştiricisi Timothy Crosley tarafından geliştirildi.

///

/// check | **FastAPI**'a ilham olan fikirler

```

**Proxy**, orijinal client request'ini araya girerek (intercept) alır ve request'i **application server**'a iletmeden önce özel *forwarded* header'ları (`X-Forwarded-*`) ekler.

Bu header'lar, aksi halde kaybolacak olan orijinal request bilgilerini korur:

* **X-Forwarded-For**: Orijinal client'ın IP adresi
* **X-Forwarded-Proto**: Orijinal protokol (`https`)
* **X-Forwarded-Host**: Orijinal host (`mysuperapp.com`)

///

#### Default’u olan field’lar için değer içeren data { #data-with-values-for-fields-with-defaults }

Ama data’nız modelde default değeri olan field’lar için değer içeriyorsa, örneğin ID’si `bar` olan item gibi:

```Python hl_lines="3  5"
{
    "name": "Bar",
    "description": "The bartenders",
    "price": 62,

Fonksiyonun ilk parametresi olan `first_name`'i yazarsınız, sonra bir nokta (`.`) ve ardından autocomplete'i tetiklemek için `Ctrl+Space`'e basarsınız.

Ama ne yazık ki, işe yarar bir şey göremezsiniz:

<img src="/img/python-types/image01.png">

### Tipleri ekleyelim { #add-types }

Önceki sürümden tek bir satırı değiştirelim.

Fonksiyonun parametreleri olan şu parçayı:

```Python
    first_name, last_name

Bu durumda kullanılan `status_code`, `RedirectResponse` için varsayılan olan `307` olur.

---

Ayrıca `status_code` parametresini `response_class` parametresiyle birlikte kullanabilirsiniz:

{* ../../docs_src/custom_response/tutorial006c_py310.py hl[2,7,9] *}

### `StreamingResponse` { #streamingresponse }

Bir async generator veya normal generator/iterator (içinde `yield` olan bir fonksiyon) alır ve response body’yi stream eder.

Ayrıca istediğiniz herhangi bir şeyi döndürebilir.

Bu örnekte, bu dependency şunları bekler:

* `str` olan, opsiyonel bir query parametresi `q`.
* `int` olan, opsiyonel bir query parametresi `skip` ve varsayılanı `0`.
* `int` olan, opsiyonel bir query parametresi `limit` ve varsayılanı `100`.

Sonra da bu değerleri içeren bir `dict` döndürür.

/// info | Bilgi

* `instagram_basic` Facebook / Instagram tarafından kullanılır.
* `https://www.googleapis.com/auth/drive` Google tarafından kullanılır.

/// info | Bilgi

OAuth2’de bir "scope", gerekli olan belirli bir izni ifade eden basit bir string’dir.

`:` gibi başka karakterler içermesi veya URL olması önemli değildir.

Bu detaylar implementasyon’a özeldir.

OAuth2 açısından bunlar sadece string’lerdir.

///

{* ../../docs_src/bigger_applications/app_an_py310/main.py hl[4:5] title["app/main.py"] *}

`app/routers/users.py` ve `app/routers/items.py` dosyaları aynı Python package’i olan `app`’in parçası olan submodule’ler olduğu için, onları "relative import" ile tek bir nokta `.` kullanarak import edebiliriz.

### Import Nasıl Çalışır { #how-the-importing-works }

Şu bölüm:

```Python

* Ardından bunu yaptığınızı belirten bir **yorum** yazın; böylece gerçekten kontrol ettiğinizi anlarım.

/// info | Bilgi

Ne yazık ki sadece birkaç onayı olan PR'lara körü körüne güvenemem.

Defalarca, 3, 5 veya daha fazla onayı olan PR'lar oldu; muhtemelen açıklaması çekici olduğu için onay aldılar. Ama PR'lara baktığımda aslında bozuk olduklarını, bug içerdiğini veya iddia ettikleri problemi çözmediklerini gördüm. 😅