│       └── admin.py     # "admin" submodule'ü, örn. import app.internal.admin
```

## `APIRouter` { #apirouter }

Diyelim ki sadece kullanıcıları yönetmeye ayrılmış dosyanız `/app/routers/users.py` içindeki submodule olsun.

Kullanıcılarla ilgili *path operation*’ları, kodun geri kalanından ayrı tutmak istiyorsunuz; böylece düzenli kalır.

Ancak bu hâlâ aynı **FastAPI** uygulaması/web API’sinin bir parçasıdır (aynı "Python Package" içinde).

* **Varsayılan olarak** bu, IP adresi başına yalnızca **bir HTTPS sertifikası** olabileceği anlamına gelir.
    * Server’ınız ne kadar büyük olursa olsun ya da üzerindeki her uygulama ne kadar küçük olursa olsun.
    * Ancak bunun bir **çözümü** vardır.

`authenticate_user`, veritabanında var olmayan bir username ile çağrıldığında, yine de sahte (dummy) bir hash'e karşı `verify_password` çalıştırıyoruz.

Bu, username geçerli olsun ya da olmasın endpoint'in yaklaşık aynı sürede yanıt vermesini sağlar; böylece mevcut username'leri saymaya yarayabilecek zamanlama saldırılarını (timing attacks) engeller.

/// note | Not

Dolayısıyla `except SomeException` ile dependency içinde o spesifik exception'ı yakalayabilirsiniz.

Aynı şekilde, exception olsun ya da olmasın çıkış (exit) adımlarının çalıştırılmasını garanti etmek için `finally` kullanabilirsiniz.

{* ../../docs_src/dependencies/tutorial007_py310.py hl[3,5] *}

/// note | Teknik Detaylar

`from starlette.responses import HTMLResponse` da kullanabilirsiniz.

**FastAPI**, geliştirici için kolaylık olsun diye `starlette.responses` içindekileri `fastapi.responses` olarak da sağlar. Ancak mevcut response'ların çoğu doğrudan Starlette’ten gelir.

///

### `Response` { #response }

### Tip olarak sınıflar { #classes-as-types }

Bir sınıfı da bir değişkenin tipi olarak bildirebilirsiniz.

Örneğin, adı olan bir `Person` sınıfınız olsun:

{* ../../docs_src/python_types/tutorial010_py310.py hl[1:3] *}

Sonra bir değişkeni `Person` tipinde olacak şekilde bildirebilirsiniz:

{* ../../docs_src/python_types/tutorial010_py310.py hl[6] *}

* Dokümantasyonu kendi dilinize [çevirmeye yardımcı olmak](contributing.md#translations).
    * Başkalarının yaptığı çevirileri gözden geçirmeye de yardımcı olabilirsiniz.
* Yeni dokümantasyon bölümleri önermek.
* Mevcut bir issue/bug'ı düzeltmek.
    * Test eklediğinizden emin olun.
* Yeni bir feature eklemek.
    * Test eklediğinizden emin olun.

/// tip | İpucu

Bunu genelde virtual environment'i oluşturduktan hemen sonra **bir kez** yaparsınız.

///

Virtual environment'in aktif olduğundan emin olun (yukarıdaki komutla) ve sonra şunu çalıştırın:

<div class="termy">

```console
$ python -m pip install --upgrade pip

---> 100%
```

</div>

/// tip | İpucu

```JSON
{
  "detail": "Not authenticated"
}
```

### Pasif Kullanıcı { #inactive-user }

Şimdi pasif bir kullanıcıyla deneyin; şu bilgilerle authenticate olun:

User: `alice`

Password: `secret2`

Ve `/users/me` path’inde `GET` operasyonunu kullanmayı deneyin.

Şöyle bir "Inactive user" hatası alırsınız:

```JSON
{
  "detail": "Inactive user"

### `pydantic-settings`'i kurun { #install-pydantic-settings }

Önce, [Sanal ortam](../virtual-environments.md) oluşturduğunuzdan, aktive ettiğinizden emin olun ve ardından `pydantic-settings` paketini kurun:

<div class="termy">

```console
$ pip install pydantic-settings
---> 100%
```

</div>

Ayrıca `all` extras'ını şu şekilde kurduğunuzda da dahil gelir: