#### Operation { #operation }

Burada "Operation", HTTP "method"larından birini ifade eder.

Şunlardan biri:

* `POST`
* `GET`
* `PUT`
* `DELETE`

...ve daha egzotik olanlar:

* `OPTIONS`
* `HEAD`
* `PATCH`
* `TRACE`

HTTP protokolünde, her bir path ile bu "method"lardan biri (veya birden fazlası) ile iletişim kurabilirsiniz.

---

### `scope` { #scope }

Spesifikasyon, client’ın "`scope`" adlı başka bir form alanı da gönderebileceğini söyler.

Form alanının adı `scope`’tur (tekil), ama aslında boşluklarla ayrılmış "scope"’lardan oluşan uzun bir string’dir.

Her bir "scope" sadece bir string’dir (boşluk içermez).

Genelde belirli güvenlik izinlerini (permission) belirtmek için kullanılırlar, örneğin:

`me` scope'unu seçip `items` scope'unu seçmezseniz `/users/me/`'a erişebilirsiniz ama `/users/me/items/`'e erişemezsiniz.

Bu, bir üçüncü taraf uygulamanın, bir kullanıcı tarafından sağlanan token ile bu *path operation*'lardan birine erişmeye çalıştığında; kullanıcının uygulamaya kaç izin verdiğine bağlı olarak yaşayacağı durumdur.

## Üçüncü taraf entegrasyonları hakkında { #about-third-party-integrations }

        assertNotNull(netServerEnum2);
        assertEquals(domain, getFieldValue(netServerEnum2, "domain"));
        assertEquals(serverTypes, getFieldValue(netServerEnum2, "serverTypes"));
        assertEquals("\\PIPE\\LANMAN", getFieldValue(netServerEnum2, "name"));
        assertEquals(8, getFieldValue(netServerEnum2, "maxParameterCount"));
        assertEquals(16384, getFieldValue(netServerEnum2, "maxDataCount"));

    @DisplayName("Test constructor initializes fields correctly")
    void testConstructor() {
        netShareEnum = new NetShareEnum(realConfig);

        assertNotNull(netShareEnum);
        assertEquals("\\PIPE\\LANMAN", getFieldValue(netShareEnum, "name"));
        assertEquals(8, getFieldValue(netShareEnum, "maxParameterCount"));
        assertEquals((byte) 0x00, getFieldValue(netShareEnum, "maxSetupCount"));

Pero no puedes convertir del galimatías al password.

##### Por qué usar hashing de passwords { #why-use-password-hashing }

Si tu base de datos es robada, el ladrón no tendrá los passwords en texto plano de tus usuarios, solo los hashes.

Entonces, el ladrón no podrá intentar usar esos mismos passwords en otro sistema (como muchos usuarios usan el mismo password en todas partes, esto sería peligroso).

Pero no puedes convertir del galimatías de nuevo a la contraseña.

### Por qué usar hashing de contraseñas { #why-use-password-hashing }

Si tu base de datos es robada, el ladrón no tendrá las contraseñas en texto claro de tus usuarios, solo los hashes.

Por lo tanto, el ladrón no podrá intentar usar esa contraseña en otro sistema (como muchos usuarios usan la misma contraseña en todas partes, esto sería peligroso).

## Instalar `pwdlib` { #install-pwdlib }

##### Porque usar hashing de senha { #why-use-password-hashing }

Se o seu banco de dados for roubado, o ladrão não terá as senhas em texto simples dos seus usuários, apenas os hashes.

Assim, o ladrão não poderá tentar usar essas mesmas senhas em outro sistema (como muitos usuários usam a mesma senha em todos os lugares, isso seria perigoso).

     *
     * @return OS string to report
     */
    String getNativeOs();

    /**
     *
     * Property {@code jcifs.smb.client.nativeLanMan} (string, default {@code jCIFS})
     *
     * @return Lanman string to report
     */
    String getNativeLanman();

    /**
     *
     * Property {@code jcifs.smb.client.rcv_buf_size} (int, default 65535)
     *
     * @return receive buffer size, in bytes

        assertEquals("testpass", defaultPassword, "Should delegate default password");
        assertEquals("jCIFS", nativeLanMan, "Should delegate native LanMan");

        verify(mockDelegate).getOemEncoding();
        verify(mockDelegate).getNetbiosHostname();
        verify(mockDelegate).getDefaultDomain();
        verify(mockDelegate).getDefaultUsername();