`async` ve `await` ile asenkron kod kullanmanın bu işlevselliği çoğu zaman "coroutine" kullanmak olarak özetlenir. Go’nun ana kilit özelliği olan "Goroutines" ile karşılaştırılabilir.

## Sonuç { #conclusion }

Yukarıdaki cümleyi tekrar görelim:

    Bu yüzden, container image build sürelerini optimize etmek için bunu `Dockerfile`'ın **sonlarına yakın** koymak önemlidir.

6. Altta Uvicorn kullanan `fastapi run` komutunu **command** olarak ayarlayın.

    `CMD` bir string listesi alır; bu string'lerin her biri komut satırında boşlukla ayrılmış şekilde yazacağınız parçaları temsil eder.

///

### `FileResponse` { #fileresponse }

Asenkron olarak bir dosyayı response olarak stream eder.

Diğer response türlerine göre instantiate ederken farklı argümanlar alır:

* `path` - Stream edilecek dosyanın dosya path'i.
* `headers` - Eklenecek özel header’lar; dictionary olarak.

## Alternatif (eski): Varsayılan değer olarak `Query` { #alternative-old-query-as-the-default-value }

FastAPI’nin önceki sürümlerinde ( <dfn title="2023-03’ten önce">0.95.0</dfn> öncesi) `Query`’yi `Annotated` içine koymak yerine, parametrenizin varsayılan değeri olarak kullanmanız gerekiyordu. Etrafta bu şekilde yazılmış kod görme ihtimaliniz yüksek; bu yüzden açıklayalım.

`philosophers-stone`'u çalıştırmak istiyorsanız önce `harry` versiyon `1`'i kurmanız gerekir; örneğin:

<div class="termy">

```console
$ pip install "harry==1"
```

</div>

Sonuç olarak global Python environment'ınızda `harry` versiyon `1` kurulu olur.

Hatta bir FastAPI uygulamasının içinde Requests kullanmak yaygındır.

Yine de FastAPI, Requests’ten epey ilham almıştır.

**Requests** bir kütüphane olarak API’larla (istemci olarak) etkileşime geçmeye yararken, **FastAPI** API’lar (sunucu olarak) geliştirmeye yarar.

Yani daha çok zıt uçlardadırlar ama birbirlerini tamamlarlar.

## Proxy Forwarded Header'ları { #proxy-forwarded-headers }

Uygulamanızın önündeki bir **proxy**, request'leri **server**'ınıza göndermeden önce genelde bazı header'ları dinamik olarak ayarlar. Böylece server, request'in proxy tarafından **forward** edildiğini; domain dahil orijinal (public) URL'yi, HTTPS kullanıldığını vb. bilgileri anlayabilir.

* API anahtarları:
    * Header’larda.
    * Query parametrelerinde.
    * Cookie’lerde vb.

Buna ek olarak Starlette’in tüm güvenlik özellikleri (**session cookies** dâhil).

Tümü, sistemleriniz, veri depolarınız, ilişkisel ve NoSQL veritabanlarınız vb. ile kolayca entegre edilebilen, yeniden kullanılabilir araçlar ve bileşenler olarak inşa edilmiştir.

### Dependency Injection { #dependency-injection }

OAuth2, (bizim kullandığımız) "password flow" kullanılırken client/kullanıcının form verisi olarak `username` ve `password` alanlarını göndermesi gerektiğini belirtir.

Ayrıca spesifikasyon, bu alanların adlarının tam olarak böyle olması gerektiğini söyler. Yani `user-name` veya `email` işe yaramaz.

Ancak merak etmeyin, frontend’de son kullanıcılarınıza dilediğiniz gibi gösterebilirsiniz.

Bu durumda `Security`'ye dependency fonksiyonu olarak `get_current_active_user` veriyoruz (`Depends` ile yaptığımız gibi).

Ama ayrıca bir `list` olarak scope'ları da veriyoruz; burada tek bir scope var: `items` (daha fazla da olabilir).