* Varsa, `bool` olması gereken opsiyonel `is_offer` alanını kontrol eder.
    * Bunların hepsi çok derin iç içe JSON nesneleri için de çalışır.
* JSON'a ve JSON'dan dönüşümü otomatik yapar.
* Her şeyi OpenAPI ile dokümante eder; bu dokümantasyon şunlar tarafından kullanılabilir:
    * Etkileşimli dokümantasyon sistemleri.
    * Birçok dil için otomatik client kodu üretim sistemleri.

Standart Python tipleri yerine kendi özel tiplerini kullansa da büyük bir adımdı.

JSON ile tüm API’ı beyan eden özel bir şema üreten ilk framework’lerden biriydi.

OpenAPI veya JSON Schema gibi bir standarda dayanmadığı için Swagger UI gibi diğer araçlarla doğrudan entegre edilemezdi. Yine de oldukça yenilikçiydi.

Örneğin, query parametresi `q`'nun belirli bir sabit içeriği barındırıp barındırmadığını kontrol eden bir dependency istediğimizi düşünelim.

Ama bu sabit içeriği parametreleştirebilmek istiyoruz.

## "Callable" bir instance { #a-callable-instance }

Python'da bir class'ın instance'ını "callable" yapmanın bir yolu vardır.

`yield` edilen değer, *path operation*'lara ve diğer dependency'lere enjekte edilen (injected) değerdir:

{* ../../docs_src/dependencies/tutorial007_py310.py hl[4] *}

Response'dan sonra `yield` satırını takip eden kod çalıştırılır:

{* ../../docs_src/dependencies/tutorial007_py310.py hl[5:6] *}

/// tip | İpucu

`async` ya da normal fonksiyonlar kullanabilirsiniz.

* Style kuralları için de endişelenmeyin; bunları kontrol eden otomatik araçlar zaten var.

Ek bir style veya tutarlılık ihtiyacı olursa, bunu doğrudan isterim ya da gerekli değişikliklerle üstüne commit eklerim.

### Kodu kontrol edin { #check-the-code }

* Kodu okuyup kontrol edin; mantıklı mı bakın, **yerelde çalıştırın** ve gerçekten problemi çözüyor mu görün.

* `instagram_basic` Facebook / Instagram tarafından kullanılır.
* `https://www.googleapis.com/auth/drive` Google tarafından kullanılır.

/// info | Bilgi

OAuth2’de bir "scope", gerekli olan belirli bir izni ifade eden basit bir string’dir.

`:` gibi başka karakterler içermesi veya URL olması önemli değildir.

Bu detaylar implementasyon’a özeldir.

OAuth2 açısından bunlar sadece string’lerdir.

///

```Dockerfile
COPY ./app /code/app
```

### Docker Image'ını Build Edin { #build-the-docker-image }

Tüm dosyalar hazır olduğuna göre container image'ı build edelim.

* Proje dizinine gidin (`Dockerfile`'ınızın olduğu ve `app` dizininizi içeren dizin).
* FastAPI image'ınızı build edin:

<div class="termy">

```console
$ docker build -t myimage .

---> 100%
```

Ama ihtiyacınız olduğunu biliyorsanız ya da merak ediyorsanız okumaya devam edin.

///

## OAuth2 scope'ları ve OpenAPI { #oauth2-scopes-and-openapi }

OAuth2 spesifikasyonu, "scope"ları boşluklarla ayrılmış string'lerden oluşan bir liste olarak tanımlar.

Bu string'lerin her birinin içeriği herhangi bir formatta olabilir, ancak boşluk içermemelidir.

Bu scope'lar "izinleri" temsil eder.

**Process** kelimesi genellikle daha spesifik kullanılır; yalnızca işletim sistemi üzerinde çalışan şeye (yukarıdaki son madde gibi) işaret eder:

* İşletim sistemi üzerinde **çalışır durumda** olan belirli bir program.
    * Bu; dosyayı ya da code'u değil, işletim sistemi tarafından **çalıştırılan** ve yönetilen şeyi ifade eder.
* Herhangi bir program, herhangi bir code, **yalnızca çalıştırılırken** bir şey yapabilir. Yani bir **process çalışıyorken**.

///

## Ek Doğrulama { #additional-validation }

`q` opsiyonel olsa bile, verildiği durumda **uzunluğunun 50 karakteri geçmemesini** zorlayacağız.

### `Query` ve `Annotated` import edin { #import-query-and-annotated }

Bunu yapmak için önce şunları import edin:

* `fastapi` içinden `Query`
* `typing` içinden `Annotated`

{* ../../docs_src/query_params_str_validations/tutorial002_an_py310.py hl[1,3] *}

/// info | Bilgi