Buraya kadar her şey normal çalışır.

Ancak entegre doküman arayüzünü (frontend) açtığınızda, OpenAPI şemasını `/api/v1/openapi.json` yerine `/openapi.json` üzerinden almayı bekler.

Dolayısıyla tarayıcıda çalışan frontend `/openapi.json`'a erişmeye çalışır ve OpenAPI şemasını alamaz.

"Fast food burgerleri ve aşkın" senaryosunda, çok fazla bekleme 🕙 olduğundan, eşzamanlı bir sistem ⏸🔀⏯ çok daha mantıklıdır.

Bu, çoğu web uygulaması için de geçerlidir.

Çok fazla kullanıcı vardır; ancak sunucunuz, iyi olmayan bağlantılarından gelen istekleri 🕙 bekler.

Ve sonra yanıtların geri gelmesini yine 🕙 bekler.

Bu kadar.

**2 satır**.

Ve tüm *path operation function*'larınızla aynı şekle ve yapıya sahiptir.

Bunu, "decorator" olmadan (yani `@app.get("/some-path")` olmadan) yazılmış bir *path operation function* gibi düşünebilirsiniz.

Ayrıca istediğiniz herhangi bir şeyi döndürebilir.

Bu örnekte, bu dependency şunları bekler:

* `str` olan, opsiyonel bir query parametresi `q`.

# Password ile OAuth2 (ve hashing), JWT token'ları ile Bearer { #oauth2-with-password-and-hashing-bearer-with-jwt-tokens }

Artık tüm security flow elimizde olduğuna göre, uygulamayı gerçekten güvenli hâle getirelim: <abbr title="JSON Web Token'lar">JWT</abbr> token'ları ve güvenli password hashing kullanacağız.

Bu kodu uygulamanızda gerçekten kullanabilirsiniz; password hash'lerini veritabanınıza kaydedebilirsiniz, vb.

/// info | Info

Der zusätzliche Header `WWW-Authenticate` mit dem Wert `Bearer`, den wir hier zurückgeben, ist ebenfalls Teil der Spezifikation.

Jeder HTTP-(Fehler-)Statuscode 401 „UNAUTHORIZED“ soll auch einen `WWW-Authenticate`-Header zurückgeben.

Im Fall von Bearer-Tokens (in unserem Fall) sollte der Wert dieses Headers `Bearer` lauten.

### Process Başına Bellek { #memory-per-process }

Program belleğe bir şeyler yüklediğinde—örneğin bir değişkende bir machine learning modelini veya büyük bir dosyanın içeriğini tutmak gibi—bunların hepsi server'ın **belleğini (RAM)** tüketir.

/// info | Bilgi

Aşağıda göreceğiniz gibi, bu davranış 0.106.0 sürümünden önceki davranışa oldukça benzer; ancak köşe durumlar için çeşitli iyileştirmeler ve bug fix'ler içerir.

///

#### Erken Çıkış Kodu için Kullanım Senaryoları { #use-cases-with-early-exit-code }

# OAuth2 mit Passwort (und Hashing), Bearer mit JWT-Tokens { #oauth2-with-password-and-hashing-bearer-with-jwt-tokens }

Da wir nun über den gesamten Sicherheitsablauf verfügen, machen wir die Anwendung tatsächlich sicher, indem wir <abbr title="JSON Web Tokens">JWT</abbr>-Tokens und sicheres Passwort-Hashing verwenden.

Diesen Code können Sie tatsächlich in Ihrer Anwendung verwenden, die Passwort-Hashes in Ihrer Datenbank speichern, usw.

    The first part is the `scheme`, the second part is the `credentials`.

    For example, in an HTTP Bearer token scheme, the client will send a header
    like:

    ```
    Authorization: Bearer deadbeef12346
    ```

    In this case:

    * `scheme` will have the value `"Bearer"`
    * `credentials` will have the value `"deadbeef12346"`
    """

    scheme: Annotated[
        str,

///

Bir virtual environment'i aktive etmek, onun `.venv/bin` (Linux ve macOS'ta) veya `.venv\Scripts` (Windows'ta) yolunu `PATH` environment variable'ına ekler.

Diyelim ki environment'i aktive etmeden önce `PATH` değişkeni şöyleydi:

//// tab | Linux, macOS

```plaintext
/usr/bin:/bin:/usr/sbin:/sbin
```