* `q` parametresi `= None` ile tanımlandığı için opsiyoneldir.
    * `None` olmasaydı zorunlu olurdu (tıpkı `PUT` örneğindeki body gibi).
* `/items/{item_id}`'ye yapılan `PUT` request'leri için body'yi JSON olarak okur:
    * `str` olması gereken, zorunlu `name` alanı olduğunu kontrol eder.
    * `float` olması gereken, zorunlu `price` alanı olduğunu kontrol eder.
    * Varsa, `bool` olması gereken opsiyonel `is_offer` alanını kontrol eder.

* `@app.head()`
* `@app.patch()`
* `@app.trace()`

/// tip | İpucu

Her bir operation'ı (HTTP method'unu) istediğiniz gibi kullanmakta özgürsünüz.

**FastAPI** herhangi bir özel anlamı zorunlu kılmaz.

Buradaki bilgiler bir gereklilik değil, bir kılavuz olarak sunulmaktadır.

Örneğin GraphQL kullanırken, normalde tüm aksiyonları yalnızca `POST` operation'ları kullanarak gerçekleştirirsiniz.

///

```

Dolayısıyla `Query` kullanırken bir değeri zorunlu yapmak istediğinizde, varsayılan değer tanımlamamanız yeterlidir:

{* ../../docs_src/query_params_str_validations/tutorial006_an_py310.py hl[9] *}

### Zorunlu ama `None` olabilir { #required-can-be-none }

Bir parametrenin `None` kabul edebileceğini söyleyip yine de zorunlu olmasını sağlayabilirsiniz. Bu, client’ların değer göndermesini zorunlu kılar; değer `None` olsa bile.

### JWT "subject" `sub` Hakkında Teknik Detaylar { #technical-details-about-the-jwt-subject-sub }

JWT spesifikasyonu, token'ın konusu (subject) için `sub` adlı bir anahtar olduğunu söyler.

Bunu kullanmak zorunlu değildir; ancak kullanıcı kimliğini koymak için uygun yer burasıdır, bu yüzden burada onu kullanıyoruz.

* Boşlukla ayrılmış string’lerden oluşan büyük bir string olarak opsiyonel `scope` alanı.
* Opsiyonel `grant_type`.

/// tip | İpucu

OAuth2 spesifikasyonu aslında `grant_type` alanını sabit bir `password` değeriyle *zorunlu kılar*, ancak `OAuth2PasswordRequestForm` bunu zorlamaz.

Bunu zorlamak istiyorsanız, `OAuth2PasswordRequestForm` yerine `OAuth2PasswordRequestFormStrict` kullanın.

///

* Paylaşılan bir mantığa sahip olmak (aynı kod mantığını tekrar tekrar kullanmak).
* Veritabanı bağlantılarını paylaşmak.
* Güvenlik, authentication, rol gereksinimleri vb. kuralları zorunlu kılmak.
* Ve daha birçok şey...

Tüm bunları, kod tekrarını minimumda tutarak yaparsınız.

## İlk Adımlar { #first-steps }

Çok basit bir örneğe bakalım. Şimdilik o kadar basit olacak ki pek işe yaramayacak.

* HTTPX üzerinde geliştirilmiş test istemcisi.
* CORS, GZip, Statik Dosyalar, Streaming cevaplar.
* Oturum (Session) ve Cookie desteği.
* %100 test kapsamı.
* %100 tip anotasyonlu kod tabanı.
* Az sayıda zorunlu bağımlılık.

Starlette, şu anda test edilen en hızlı Python framework’üdür. Yalnızca bir framework değil, bir sunucu olan Uvicorn tarafından geçilir.

Starlette, temel web mikroframework işlevselliğinin tamamını sağlar.

Ancak scope'lu OAuth2, API'nize (OpenAPI ile) ve API dokümanlarınıza güzel biçimde entegre edilebilir.

Buna rağmen, bu scope'ları (veya başka herhangi bir security/authorization gereksinimini) kodunuzda ihtiyaç duyduğunuz şekilde yine siz zorunlu kılarsınız.

Birçok durumda scope'lu OAuth2 gereğinden fazla (overkill) olabilir.

Ama ihtiyacınız olduğunu biliyorsanız ya da merak ediyorsanız okumaya devam edin.

///

# SQL (İlişkisel) Veritabanları { #sql-relational-databases }

**FastAPI**, SQL (ilişkisel) bir veritabanı kullanmanızı zorunlu kılmaz. Ancak isterseniz **istediğiniz herhangi bir veritabanını** kullanabilirsiniz.

Burada [SQLModel](https://sqlmodel.tiangolo.com/) kullanarak bir örnek göreceğiz.

/// tip | İpucu

`APIRouter` içinde `dependencies` kullanmak, örneğin bir grup *path operation* için kimlik doğrulamayı zorunlu kılmakta kullanılabilir. Dependency’leri tek tek her birine eklemeseniz bile.

///

/// check | Ek bilgi