"**server**" kelimesi yaygın olarak hem uzak/bulut bilgisayarı (fiziksel veya sanal makine) hem de o makinede çalışan programı (ör. Uvicorn) ifade etmek için kullanılır.

Dolayısıyla genel olarak "server" dendiğinde, bu iki şeyden birini kast ediyor olabilir.

## Callback'i dokümante etmek { #documenting-the-callback }

Callback'in gerçek kodu, büyük ölçüde sizin API uygulamanıza bağlıdır.

Ve bir uygulamadan diğerine oldukça değişebilir.

Sadece bir-iki satır kod bile olabilir, örneğin:

```Python
callback_url = "https://example.com/api/v1/invoices/events/"
httpx.post(callback_url, json={"description": "Invoice paid", "paid": True})
```

Örneğin, çağırmanız gereken harici bir authentication provider'ınız olabilir.

Ona bir token gönderirsiniz ve o da authenticated bir user döndürür.

Bu provider request başına ücret alıyor olabilir ve onu çağırmak, testlerde sabit bir mock user kullanmaya kıyasla daha fazla zaman alabilir.

Muhtemelen harici provider'ı bir kez test etmek istersiniz; ancak çalışan her testte onu çağırmanız şart değildir.

Sonrasında aynı güvenlik sistemini kullanan binlerce endpoint (*path operation*) olabilir.

Ve bunların hepsi (ya da istediğiniz bir kısmı) bu dependency'leri veya oluşturacağınız başka dependency'leri yeniden kullanmaktan faydalanabilir.

Hatta bu binlerce *path operation* 3 satır kadar kısa olabilir:

{* ../../docs_src/security/tutorial002_an_py310.py hl[30:32] *}

## Özet { #recap }

Bu nedenle, bir modelin JSON Schema'sı **input mu output mu** kullanıldığına göre farklı olabilir:

* **input** için `description` **required olmaz**
* **output** için **required olur** (ve `None` olabilir; JSON açısından `null`)

### Dokümanlarda Output Modeli { #model-for-output-in-docs }

## Bir Görev Fonksiyonu Oluşturun { #create-a-task-function }

Arka plan görevi olarak çalıştırılacak bir fonksiyon oluşturun.

Bu, parametre alabilen standart bir fonksiyondur.

`async def` de olabilir, normal `def` de olabilir; **FastAPI** bunu doğru şekilde nasıl ele alacağını bilir.

Bu örnekte görev fonksiyonu bir dosyaya yazacaktır (email göndermeyi simüle ediyor).

Diyelim ki farklı bir <abbr title="Content Delivery Network - İçerik Dağıtım Ağı">CDN</abbr> kullanmak istiyorsunuz; örneğin `https://unpkg.com/` kullanmak istiyorsunuz.

Bu, örneğin bazı URL'leri kısıtlayan bir ülkede yaşıyorsanız faydalı olabilir.

### Otomatik dokümanları devre dışı bırakın { #disable-the-automatic-docs }

İlk adım, otomatik dokümanları devre dışı bırakmaktır; çünkü varsayılan olarak bunlar varsayılan CDN'i kullanır.

* **`200 - 299`** "Successful" response'lar içindir. En sık kullanacağınız aralık budur.
    * `200`, varsayılan status code'dur ve her şeyin "OK" olduğunu ifade eder.
    * Başka bir örnek `201` ("Created") olabilir. Genellikle veritabanında yeni bir kayıt oluşturduktan sonra kullanılır.
    * Özel bir durum ise `204` ("No Content")'tür. Client'a döndürülecek içerik olmadığında kullanılır; bu nedenle response body olmamalıdır.

* Veri doğrulama
* Otomatik dokümantasyon

## Varsayılanlar { #defaults }

Query parametreleri path'in sabit bir parçası olmadığından, opsiyonel olabilir ve varsayılan değerlere sahip olabilir.

Yukarıdaki örnekte varsayılan değerleri `skip=0` ve `limit=10`'dur.

Yani şu URL'ye gitmek:

```
http://127.0.0.1:8000/items/
```

şuraya gitmekle aynı olur:

```

# JSON Lines Akışı { #stream-json-lines }

Bir veri dizisini “akış” olarak göndermek istediğiniz durumlar olabilir; bunu **JSON Lines** ile yapabilirsiniz.

/// info | Bilgi

FastAPI 0.134.0 ile eklendi.

///

## Akış (Stream) Nedir? { #what-is-a-stream }

Verileri “streaming” olarak göndermek, uygulamanızın tüm öğe dizisi hazır olmasını beklemeden, öğeleri istemciye göndermeye başlaması demektir.