Bu, yalnızca güncellemek istediğiniz veriyi gönderip, geri kalanını olduğu gibi bırakabileceğiniz anlamına gelir.

/// note | Not

`PATCH`, `PUT`'a göre daha az yaygın kullanılır ve daha az bilinir.

Hatta birçok ekip, kısmi güncellemeler için bile yalnızca `PUT` kullanır.

Bunları nasıl isterseniz öyle kullanmakta **özgürsünüz**; **FastAPI** herhangi bir kısıtlama dayatmaz.

**FastAPI**, bu dependency’yi OpenAPI şemasında (ve otomatik API dokümanlarında) bir "security scheme" tanımlamak için kullanabileceğini bilir.

/// info | Teknik Detaylar

**FastAPI**, bir dependency içinde tanımlanan `OAuth2PasswordBearer` sınıfını OpenAPI’de security scheme tanımlamak için kullanabileceğini bilir; çünkü bu sınıf `fastapi.security.oauth2.OAuth2`’den kalıtım alır, o da `fastapi.security.base.SecurityBase`’den kalıtım alır.

Önceki örneğe tekrar bakalım:

{* ../../docs_src/response_status_code/tutorial001_py310.py hl[6] *}

`201`, "Created" için kullanılan status code'dur.

Ancak bu kodların her birinin ne anlama geldiğini ezberlemek zorunda değilsiniz.

`fastapi.status` içindeki kolaylık değişkenlerini (convenience variables) kullanabilirsiniz.

{* ../../docs_src/response_status_code/tutorial002_py310.py hl[1,6] *}

Bir **request** body tanımlamak için, tüm gücü ve avantajlarıyla [Pydantic](https://docs.pydantic.dev/) modellerini kullanırsınız.

/// info | Bilgi

Veri göndermek için şunlardan birini kullanmalısınız: `POST` (en yaygını), `PUT`, `DELETE` veya `PATCH`.

`GET` request'i ile body göndermek, spesifikasyonlarda tanımsız bir davranıştır; yine de FastAPI bunu yalnızca çok karmaşık/uç kullanım senaryoları için destekler.

Şu varsayılan yapılandırmaları içerir:

{* ../../fastapi/openapi/docs.py ln[9:24] hl[18:24] *}

`swagger_ui_parameters` argümanında farklı bir değer vererek bunların herhangi birini ezebilirsiniz (override).

Örneğin `deepLinking`'i devre dışı bırakmak için `swagger_ui_parameters`'a şu ayarları geçebilirsiniz:

{* ../../docs_src/configure_swagger_ui/tutorial003_py310.py hl[3] *}

* `frozenset`:
    * request'lerde ve response'larda, `set` ile aynı şekilde ele alınır:
        * request'lerde bir list okunur, tekrarlar kaldırılır ve `set`'e dönüştürülür.
        * response'larda `set`, `list`'e dönüştürülür.

* dependencies kullanarak gerekli izinleri ve rolleri yapılandırın.
* Asla düz metin (plaintext) şifre saklamayın, yalnızca password hash'leri saklayın.
* pwdlib ve JWT token'ları gibi, iyi bilinen kriptografik araçları uygulayın ve kullanın.
* Gerektiğinde OAuth2 scope'ları ile daha ayrıntılı izin kontrolleri ekleyin.
* ...vb.

Arka plan görevi olarak çalıştırılacak bir fonksiyon oluşturun.

Bu, parametre alabilen standart bir fonksiyondur.

`async def` de olabilir, normal `def` de olabilir; **FastAPI** bunu doğru şekilde nasıl ele alacağını bilir.

Bu örnekte görev fonksiyonu bir dosyaya yazacaktır (email göndermeyi simüle ediyor).

Ve yazma işlemi `async` ve `await` kullanmadığı için fonksiyonu normal `def` ile tanımlarız:

Ancak bu örnek için, tamamı uzun bir string içinde olacak şekilde biraz JavaScript içeren çok basit bir HTML dokümanı kullanacağız.

Elbette bu optimal değil ve production için kullanmazsınız.

Production'da yukarıdaki seçeneklerden birini kullanırsınız.

Ama WebSockets'in server tarafına odaklanmak ve çalışan bir örnek görmek için en basit yol bu:

{* ../../docs_src/websockets_/tutorial001_py310.py hl[2,6:38,41:43] *}

```

////

...şu örnekte olduğu gibi:

{* ../../docs_src/dependencies/tutorial003_an_py310.py hl[19] *}

Ancak type'ı belirtmeniz önerilir; böylece editor'ünüz `commons` parametresine ne geçirileceğini bilir ve size code completion, type check'leri vb. konularda yardımcı olur:

<img src="/img/tutorial/dependencies/image02.png">

## Kısayol { #shortcut }