Örneğin Uvicorn'u kurmak için:

<div class="termy">

```console
$ pip install "uvicorn[standard]"

---> 100%
```

</div>

Benzer bir süreç, diğer ASGI server programlarının tamamı için de geçerlidir.

/// tip | İpucu

`standard` eklediğinizde Uvicorn, önerilen bazı ek bağımlılıkları kurar ve kullanır.

Sonra saldırganlar bu sefer `stanleyjobsox` kullanıcı adı ve `love123` şifresi ile dener.

Uygulama kodunuz da şuna benzer bir şey yapar:

```Python
if "stanleyjobsox" == "stanleyjobson" and "love123" == "swordfish":
    ...
```

* `swagger_css_url`: Swagger UI dokümanlarınızın HTML'inin **CSS** dosyasını alacağı URL. Bu, özel CDN URL'idir.

ReDoc için de benzer şekilde...

{* ../../docs_src/custom_docs_ui/tutorial001_py310.py hl[2:6,11:19,22:24,27:33] *}

/// tip | İpucu

`swagger_ui_redirect` için olan *path operation*, OAuth2 kullandığınızda yardımcı olması için vardır.

# Lifespan Olayları { #lifespan-events }

Uygulama **başlamadan** önce çalıştırılması gereken mantığı (kodu) tanımlayabilirsiniz. Bu, bu kodun **bir kez**, uygulama **request almaya başlamadan önce** çalıştırılacağı anlamına gelir.

Benzer şekilde, uygulama **kapanırken** çalıştırılması gereken mantığı (kodu) da tanımlayabilirsiniz. Bu durumda bu kod, muhtemelen **çok sayıda request** işlendi **sonra**, **bir kez** çalıştırılır.

<span style="color: green;">INFO</span>:     Uvicorn running on http://127.0.0.1:8000 (Press CTRL+C to quit)
```

</div>

Tarayıcınızda [http://127.0.0.1:8000](http://127.0.0.1:8000) adresini açın.

Şuna benzer basit bir sayfa göreceksiniz:

<img src="/img/tutorial/websockets/image01.png">

Input kutusuna mesaj yazıp gönderebilirsiniz:

<img src="/img/tutorial/websockets/image02.png">

## Örnek { #example }

Basit bir örnek için, [Daha Büyük Uygulamalar](../tutorial/bigger-applications.md) ve [Test Etme](../tutorial/testing.md) bölümlerinde anlatılana benzer bir dosya yapısı düşünelim:

```
.
├── app
│   ├── __init__.py
│   ├── main.py
│   └── test_main.py
```

`main.py` dosyası şöyle olur:

{* ../../docs_src/async_tests/app_a_py310/main.py *}

* Kopyalanan modeli DB'nizde saklanabilecek bir şeye dönüştürün (ör. `jsonable_encoder` kullanarak).
    * Bu, modelin `.model_dump()` metodunu yeniden kullanmaya benzer; ancak değerlerin JSON'a dönüştürülebilecek veri tiplerine çevrilmesini garanti eder (ör. `datetime` -> `str`).
* Veriyi DB'nize kaydedin.
* Güncellenmiş modeli döndürün.

* Client’ın erişmeye çalıştığı öğe mevcut değil.
* vb.

Bu durumlarda genellikle **400** aralığında (**400** ile **499** arası) bir **HTTP status code** döndürürsünüz.

Bu, 200 HTTP status code’larına (200 ile 299 arası) benzer. Bu "200" status code’ları, request’in bir şekilde "başarılı" olduğunu ifade eder.

400 aralığındaki status code’lar ise hatanın client tarafından kaynaklandığını gösterir.

///

## Veri Doğrulama { #data-validation }

Ancak tarayıcınızda [http://127.0.0.1:8000/items/foo](http://127.0.0.1:8000/items/foo) adresine giderseniz, şuna benzer güzel bir HTTP hatası görürsünüz:

```JSON
{
  "detail": [
    {
      "type": "int_parsing",
      "loc": [
        "path",
        "item_id"
      ],

Bu da demek oluyor ki **FastAPI**, Python geliştiricilerinin %80'inin kullandığı editörlerle test edildi. Ve diğer editörlerin çoğu benzer şekilde çalıştığından, avantajları neredeyse tüm editörlerde çalışacaktır.