Bunun nasıl çalıştığına ve gerekirse nasıl değiştirebileceğinize bir bakalım.

## Input ve Output için Pydantic Modelleri { #pydantic-models-for-input-and-output }

Default değerleri olan bir Pydantic modeliniz olduğunu varsayalım; örneğin şöyle:

{* ../../docs_src/separate_openapi_schemas/tutorial001_py310.py ln[1:7] hl[7] *}

### Input için Model { #model-for-input }

Ve frontend’in, **username** ve **password** kullanarak backend ile kimlik doğrulaması yapabilmesini istiyorsunuz.

Bunu **FastAPI** ile **OAuth2** kullanarak oluşturabiliriz.

Ama ihtiyacınız olan küçük bilgi parçalarını bulmak için uzun spesifikasyonun tamamını okuma zahmetine girmeyelim.

Güvenliği yönetmek için **FastAPI**’nin sunduğu araçları kullanalım.

## Nasıl Görünüyor { #how-it-looks }

sürümünden önce, entegre security yardımcı araçları başarısız bir kimlik doğrulama (authentication) sonrasında client'a bir hata döndüğünde HTTP durum kodu olarak `403 Forbidden` kullanıyordu.

FastAPI `0.122.0` sürümünden itibaren ise daha uygun olan HTTP durum kodu `401 Unauthorized` kullanılmakta ve HTTP spesifikasyonlarına uygun olarak response içinde anlamlı bir `WWW-Authenticate` header'ı döndürülmektedir, [RFC 7235](https://datatracker.ietf.org/doc/html/rfc7235#section-3.1), [RFC 9110](h...

Örneğin bunu, bir veritabanı session'ı oluşturmak ve iş bittikten sonra kapatmak için kullanabilirsiniz.

Response oluşturulmadan önce yalnızca `yield` satırına kadar olan (ve `yield` dahil) kod çalıştırılır:

{* ../../docs_src/dependencies/tutorial007_py310.py hl[2:4] *}

`yield` edilen değer, *path operation*'lara ve diğer dependency'lere enjekte edilen (injected) değerdir:

judvi
judviejų
jųdviejų
judviem
judviese
jumis
jums
jumyse
juo
juodu
juodviese
juos
juose
jus
jūs
jūsų
ką
kad
kai
kaip
kas
kiek
kol
kur
kurie
kuris
man
mane
manęs
manimi
mano
manyje
mes
metu
mudu
mudvi
mudviejų
mudviem
mudviese
mumis
mums
mumyse
mus
mūsų
nei
nes
net
nors
nuo
o
pat
per
po

kendisini
kez
ki
kim
kimden
kime
kimi
kimse
kırk
milyar
milyon
mu
mü
mı
nasıl
ne
neden
nedenle
nerde
nerede
nereye
niye
niçin
o
olan
olarak
oldu
olduğu
olduğunu
olduklarını
olmadı
olmadığı
olmak
olması
olmayan
olmaz
olsa
olsun
olup
olur
olursa
oluyor
on
ona
ondan
onlar

Bazı durumlarda yine de Pydantic'in `dataclasses` sürümünü kullanmanız gerekebilir. Örneğin, otomatik oluşturulan API dokümantasyonunda hata alıyorsanız.

Bu durumda standart `dataclasses` yerine, drop-in replacement olan `pydantic.dataclasses` kullanabilirsiniz:

{* ../../docs_src/dataclasses_/tutorial003_py310.py hl[1,4,7:10,13:16,22:24,27] *}

1. `field` hâlâ standart `dataclasses` içinden import edilir.

///

{* ../../docs_src/security/tutorial005_an_py310.py hl[157] *}

## *Path operation*'larda ve dependency'lerde scope tanımlama { #declare-scopes-in-path-operations-and-dependencies }

Artık `/users/me/items/` için olan *path operation*'ın `items` scope'unu gerektirdiğini tanımlıyoruz.

Bunun için `fastapi` içinden `Security` import edip kullanıyoruz.

application/x-tex              tex              # Tex/LaTeX
application/x-texinfo          texinfo texi     # TexInfo
application/x-troff            t tr roff        # Troff file
application/x-troff-man        man              # Troff with MAN macros
application/x-troff-me         me               # Troff with ME macros
application/x-troff-ms         ms               # Troff with MS macros
application/x-ustar            ustar            # Ustar file

///

HTTP'de, response'un bir parçası olarak 3 basamaklı sayısal bir status code gönderirsiniz.

Bu status code'ların tanınmalarını sağlayan bir isimleri de vardır; ancak önemli olan kısım sayıdır.

Kısaca:

* `100 - 199` "Information" içindir. Doğrudan nadiren kullanırsınız. Bu status code'lara sahip response'lar body içeremez.